Właściwości farmakokinetyczne
Voluven 10% 10% + 0,9%

Voluven 10% to roztwór hydroksyetyloskrobi (HES) o średniej masie cząsteczkowej 130 000 Da i stopniu podstawienia 0,38-0,45, stosowany jako środek objętościowy. Farmakokinetyka HES jest determinowana przez masę cząsteczkową, stopień podstawienia oraz wzór podstawienia (współczynnik C2/C6), które wpływają na metabolizm i eliminację. Cząsteczki o masie poniżej 60 000-70 000 Da są szybko wydalane przez nerki, natomiast większe ulegają metabolizmowi przez α-amylazę osoczową. Po infuzji Voluven 10% średnia masa cząsteczkowa w osoczu wynosi około 65 000 Da, co utrzymuje się powyżej progu nerkowego. Objętość dystrybucji wynosi około 5,9 l, a stężenie leku w osoczu spada z 81% maksymalnego po 30 minutach do 16% po 6 godzinach, wracając do wartości wyjściowych po 24 godzinach od podania dawki 500 ml. Parametry farmakokinetyczne obejmują klirens osoczowy 26,0 ml/min, AUC 28,8 mg/ml×godz, okres półtrwania fazy dystrybucji t½ α 1,54 godz oraz fazy eliminacji t½ β 12,8 godz, wskazując na nieliniową farmakokinetykę HES.

Właściwości farmakokinetyczne leku Voluven 10%

Voluven 10% to produkt leczniczy zawierający jako substancję czynną poli(O-2-hydroksyetylo)skrobię (HES) o stopniu podstawienia 0,38-0,45 i średniej masie cząsteczkowej 130 000 Da (wytwarzaną ze skrobi kukurydzianej woskowej) oraz sodu chlorek. Farmakokinetyka hydroksyetyloskrobi charakteryzuje się złożonością, która jest determinowana przez kilka kluczowych parametrów molekularnych. 1

Czynniki wpływające na farmakokinetykę HES

Farmakokinetyka hydroksyetyloskrobi zależy głównie od następujących czynników:

  • Masa cząsteczkowa – determinuje szybkość eliminacji
  • Stopień podstawienia cząsteczek – wpływa na metabolizm
  • Wzór podstawienia (współczynnik C2/C6) – wpływa na biodegradację

Te parametry molekularne decydują o losach metabolicznych hydroksyetyloskrobi w organizmie. 2

Eliminacja i metabolizm

Proces eliminacji HES z organizmu przebiega dwutorowo, w zależności od wielkości cząsteczek:

  • Cząsteczki mniejsze – molekuły o masie poniżej progu nerkowego (60 000-70 000 Da) są szybko wydzielane do moczu
  • Cząsteczki większe – poddawane są metabolizmowi przez α-amylazę osoczową, a następnie produkty rozkładu są eliminowane przez nerki

Średnia masa cząsteczek Voluven 10% in vivo w osoczu po 1,5 godziny od infuzji wynosi około 65 000 Da, co oznacza, że przez cały czas trwania leczenia utrzymuje się na poziomie przewyższającym próg nerkowy. 3

Dystrybucja i stężenie w osoczu

Objętość dystrybucji Voluven 10% wynosi około 5,9 litra. Profil stężenia leku w osoczu po podaniu charakteryzuje się następującymi parametrami: 4

  • 30 minut po zakończeniu infuzji – 81% stężenia maksymalnego
  • 6 godzin po infuzji – stężenie spada do 16%
  • 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki 500 ml – stężenie w osoczu wraca do wartości niemal wyjściowych

Te dane wskazują na stopniowe eliminowanie leku z organizmu. 5

Parametry farmakokinetyczne

Po podaniu pojedynczej dawki 500 ml produktu leczniczego Voluven 10% zaobserwowano następujące parametry farmakokinetyczne:

Parametr Wartość
Klirens osoczowy 26,0 ml/min
AUC (pole pod krzywą) 28,8 mg/ml × godz
Okres półtrwania t½ α (faza dystrybucji) 1,54 godz
Okres półtrwania t½ β (faza eliminacji) 12,8 godz

Uzyskane wartości parametrów farmakokinetycznych wskazują na nieliniową farmakokinetykę hydroksyetyloskrobi zawartej w Voluven 10%. 6

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę

Badania przeprowadzone u pacjentów z niewydolnością nerek, którym podano 500 ml 6% roztworu HES (o takim samym składzie jakościowym jak Voluven 10%, ale w niższym stężeniu), wykazały:

  • U pacjentów z ClCr <50 ml/min – umiarkowane zwiększenie AUC o 1,7 razy (95% przedział ufności: 1,44-2,07) w porównaniu z grupą o ClCr >50 ml/min
  • Niewydolność nerek nie wpływa na końcowy okres półtrwania ani na najwyższe stężenie hydroksyetyloskrobi
  • Przy ClCr ≥30 ml/min – w moczu można wykryć 59% substancji czynnej HES 130/0,4
  • Przy ClCr 15-30 ml/min – w moczu można wykryć 51% substancji czynnej

Powyższe dane sugerują, że nawet przy znacznym upośledzeniu funkcji nerek, większość podanej dawki HES jest wydalana z moczem. 7

Wielokrotne podawanie i kumulacja

Badania nad kumulacją hydroksyetyloskrobi po wielokrotnym podaniu dostarczyły następujących informacji:

  • U ochotników otrzymujących 500 ml/dobę Voluven 10% przez 10 dni – nie zaobserwowano znaczącej kumulacji w osoczu
  • W modelu eksperymentalnym na szczurach, po wielokrotnych dawkach 0,7 g/kg mc./dobę HES 130/0,4 przez 18 dni – kumulacja w tkankach po 52 dniach od ostatniego podania wynosiła jedynie 0,6% całkowitej podanej dawki

Dane te wskazują na niskie ryzyko kumulacji hydroksyetyloskrobi w organizmie nawet przy dłuższym stosowaniu. 8

Ograniczenia danych farmakokinetycznych

Należy zaznaczyć, że brakuje danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Voluven 10% u pacjentów leczonych dializami. To ograniczenie w profilu farmakokinetycznym produktu należy wziąć pod uwagę przy rozważaniu zastosowania leku w tej grupie pacjentów. 9

Skład elektrolitowy i właściwości fizykochemiczne

Voluven 10% zawiera elektrolity w następujących stężeniach:

  • Na⁺: 154 mmol/l
  • Cl⁻: 154 mmol/l

Teoretyczna osmolarność roztworu wynosi 308 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,0-5,5. Te właściwości fizykochemiczne mogą mieć wpływ na dystrybucję i tolerancję produktu. 10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl