Dawkowanie leku Velaxin ER

Lek Velaxin ER (wenlafaksyna) dostępny jest w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania klinicznego oraz indywidualnych potrzeb pacjenta.¹

Epizody dużej depresji

W leczeniu epizodów dużej depresji zalecana początkowa dawka wynosi 75 mg wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu podawana raz na dobę. U pacjentów, którzy nie odpowiadają na tę dawkę, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnej wartości 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach co najmniej 2-tygodniowych. W klinicznie uzasadnionych przypadkach, gdy objawy są ciężkie, odstępy między zwiększaniem dawek mogą być krótsze, ale nie mniejsze niż 4 dni.²

Leczenie epizodów dużej depresji powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Wymagana jest regularna ocena kliniczna skuteczności terapii. Długoterminowa terapia może być właściwa w zapobieganiu nawrotom depresji, przy czym dawka stosowana profilaktycznie jest zwykle taka sama jak w leczeniu aktywnego epizodu. Po osiągnięciu remisji zaleca się kontynuację leczenia przez co najmniej 6 miesięcy.³

Uogólnione zaburzenia lękowe

W leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych zaleca się dawkę początkową 75 mg wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę. U pacjentów niereagujących na tę dawkę można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.⁴

Terapia w tym wskazaniu również powinna trwać odpowiednio długo (kilka miesięcy lub dłużej), z regularną oceną kliniczną skuteczności leczenia dostosowaną indywidualnie dla każdego pacjenta.⁵

Fobia społeczna

W leczeniu fobii społecznej zalecana dawka wynosi 75 mg wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę. Nie udowodniono dodatkowych korzyści ze stosowania wyższych dawek. Jednakże w przypadku pacjentów nieodpowiadających na początkową dawkę można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę, stopniowo w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych.⁶

Leczenie fobii społecznej wymaga podobnie długiego okresu terapii, jak w przypadku innych wskazań, z regularną oceną korzyści terapeutycznych u każdego pacjenta.⁷

Lęk napadowy

W leczeniu lęku napadowego stosuje się specjalny schemat zwiększania dawki, rozpoczynając od 37,5 mg wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu na dobę przez pierwsze 7 dni. Następnie dawkę należy zwiększyć do 75 mg na dobę. W przypadku braku odpowiedzi na leczenie można stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnie 225 mg na dobę, w odstępach co najmniej 2-tygodniowych.⁸

Podobnie jak w pozostałych wskazaniach, leczenie lęku napadowego wymaga odpowiednio długiego okresu terapii z regularną oceną kliniczną skuteczności leczenia.⁹

Dostosowanie dawkowania w populacjach szczególnych

Pacjenci w podeszłym wieku

Modyfikacja dawki wenlafaksyny wyłącznie ze względu na wiek pacjenta nie jest konieczna, jednak terapia osób w podeszłym wieku wymaga szczególnej ostrożności. Należy uwzględnić możliwe zaburzenia czynności nerek oraz zmiany wrażliwości i powinowactwa neuroprzekaźników związane z wiekiem. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i dokładnie monitorować pacjenta, szczególnie przy zwiększaniu dawki.¹⁰

Dzieci i młodzież

Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne nie wykazały skuteczności w leczeniu epizodów dużej depresji w tej grupie wiekowej. Ponadto, nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u dzieci i młodzieży.¹¹

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o około 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, konieczne może być indywidualne dostosowanie dawkowania.¹²

W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dane kliniczne są ograniczone. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Należy dokładnie ocenić potencjalne korzyści względem ryzyka u tych pacjentów.¹³

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min zmiana dawkowania nie jest konieczna, jednak zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia. U pacjentów wymagających hemodializy oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.¹⁴

Zalecenia dotyczące zakończenia leczenia

Nagłe odstawienie wenlafaksyny jest przeciwwskazane. Przy przerywaniu terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres od 1 do 2 tygodni lub dłuższy, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia objawów odstawienia. Czas potrzebny do zmniejszenia dawki oraz stopień redukcji dawki zależy od stosowanej dawki, długości leczenia oraz indywidualnej reakcji pacjenta.¹⁵

U niektórych pacjentów może być konieczne bardzo powolne odstawianie leku, trwające kilka miesięcy lub dłużej. Jeśli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią nietolerowane objawy odstawienia, należy rozważyć powrót do poprzednio przepisanej dawki, a następnie kontynuować redukcję dawki w bardziej stopniowy sposób.¹⁶

Sposób podawania

Velaxin ER podaje się doustnie. Zaleca się przyjmowanie kapsułek codziennie podczas posiłku, w miarę możliwości o tej samej porze dnia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.¹⁷

Pacjenci leczeni wenlafaksyną w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na kapsułki o przedłużonym uwalnianiu przy zachowaniu dawki dobowej. Na przykład, pacjenci przyjmujący 37,5 mg wenlafaksyny w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu dwa razy na dobę, mogą być przestawieni na dawkę 75 mg raz na dobę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Wymagane jest indywidualne dostosowanie dawkowania.¹⁸

Należy poinformować pacjenta, że kapsułki Velaxin ER zawierają granulki, z których substancja czynna jest powoli uwalniana do przewodu pokarmowego. Nierozpuszczalna część tych granulek jest wydalana i może być widoczna w kale, co nie wpływa na skuteczność leku.¹⁹

Tabela dawkowania

Modyfikacja dawkowania w grupach specjalnych