Działania niepożądane
Valsartan HCT Fair-Med 160 mg + 12,5 mg

Valsartan HCT Fair-Med to preparat łączący walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), którego profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty charakterystyczne dla obu składników, jak i te wynikające z ich synergii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to hipokaliemia i zwiększenie stężenia lipidów we krwi (bardzo często), hiponatremia i hipomagnezemia (często), a także niedociśnienie (niezbyt często). Walsartan może powodować hiperkaliemię, co wymaga monitorowania elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem zaburzeń rytmu serca. Oba składniki mogą wpływać na funkcję nerek, prowadząc do zaburzeń czynności nerek lub ostrej niewydolności, co podkreśla konieczność regularnej kontroli parametrów nerkowych, takich jak kreatynina i azot mocznikowy. Dodatkowo, walsartan może wywoływać zmniejszenie hemoglobiny, obniżenie hematokrytu i małopłytkowość, natomiast hydrochlorotiazyd wiąże się z ryzykiem poważnych zaburzeń hematologicznych, w tym agranulocytozy i niedokrwistości aplastycznej.

Działania niepożądane leku Valsartan HCT Fair-Med

Valsartan HCT Fair-Med to złożony produkt leczniczy zawierający dwie substancje czynne: walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy). Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące działań niepożądanych związanych ze stosowaniem tego leku, które są istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej.1

Profil bezpieczeństwa – informacje ogólne

Podczas leczenia produktem Valsartan HCT Fair-Med mogą wystąpić działania niepożądane związane z każdym ze składników stosowanych w monoterapii, nawet jeśli nie obserwowano ich wcześniej w badaniach klinicznych. Znajomość pełnego spektrum potencjalnych działań niepożądanych jest kluczowa dla odpowiedniego monitorowania pacjentów.2

W dokumentacji medycznej działania niepożądane zostały pogrupowane według częstości występowania zgodnie z następującą klasyfikacją:3

  • Bardzo często: ≥1/10 (występuje u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
  • Często: ≥1/100 do <1/10 (występuje u 1 do 10 na 100 pacjentów)
  • Niezbyt często: ≥1/1000 do <1/100 (występuje u 1 do 10 na 1000 pacjentów)
  • Rzadko: ≥1/10 000 do <1/1000 (występuje u 1 do 10 na 10 000 pacjentów)
  • Bardzo rzadko: <1/10 000 (występuje u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)
  • Nieznana: częstość nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych

Działania niepożądane związane ze stosowaniem skojarzenia walsartanu z hydrochlorotiazydem

Poniżej przedstawiono działania niepożądane związane bezpośrednio ze stosowaniem terapii skojarzonej walsartanem i hydrochlorotiazydem, które wystąpiły częściej niż w grupie placebo w badaniach klinicznych lub były zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu.4

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Odwodnienie Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Bardzo rzadko
Parestezje Niezbyt często
Omdlenia Nieznana
Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie Niezbyt często
Zaburzenia ucha i błędnika Szum w uszach Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Niezbyt często
Niekardiogenny obrzęk płuc Nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Bardzo rzadko
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle mięśniowe Niezbyt często
Bóle stawów Bardzo rzadko
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia czynności nerek Nieznana
Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania Zmęczenie Niezbyt często
Badania diagnostyczne Zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy, zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy, hipokaliemia, hiponatremia, zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi, neutropenia Nieznana

Działania niepożądane związane ze stosowaniem walsartanu

Należy pamiętać, że działania niepożądane zgłaszane wcześniej po zastosowaniu poszczególnych substancji czynnych produktu leczniczego mogą również wystąpić podczas stosowania Valsartan HCT Fair-Med, nawet jeśli nie obserwowano ich w badaniach klinicznych skojarzenia tych substancji.5

Poniżej przedstawiono działania niepożądane związane ze stosowaniem walsartanu:

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zmniejszone stężenie hemoglobiny, obniżony hematokryt, małopłytkowość Nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego Inne reakcje nadwrażliwości i alergiczne, w tym choroba posurowicza Nieznana
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zwiększone stężenie potasu w surowicy, hiponatremia Nieznana
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Niezbyt często
Zaburzenia naczyń Zapalenie naczyń Nieznane
Zaburzenia żołądka i jelit Bóle brzucha Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Obrzęk naczyniowy, wysypka, świąd Nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Nieznana

Działania niepożądane związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu

Hydrochlorotiazyd przez wiele lat był powszechnie przepisywany, często w dawkach większych niż te stosowane w produkcie leczniczym Valsartan HCT Fair-Med. U pacjentów leczonych diuretykami tiazydowymi w monoterapii, w tym hydrochlorotiazydem, obserwowano następujące działania niepożądane:6

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Małopłytkowość, czasami z plamicą Rzadko
Agranulocytoza, leukopenia, anemia hemolityczna, depresja szpiku kostnego Bardzo rzadko
Niedokrwistość aplastyczna Nieznana
Reakcje nadwrażliwości Bardzo rzadko
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipokaliemia, zwiększenie stężenia lipidów we krwi (głównie po podaniu większych dawek) Bardzo często
Hiponatremia, hipomagnezemia, hiperurykemia Często
Hiperkalcemia, hiperglikemia, cukromocz i pogorszenie stanu metabolicznego w cukrzycy Rzadko
Zasadowica hipochloremiczna Bardzo rzadko
Depresja, zaburzenia snu Rzadko
Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy, zawroty głowy, parestezje Rzadko
Zaburzenia oka Zaburzenia wzroku Rzadko
Ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania Nieznana
Zaburzenia serca Zaburzenia rytmu serca Rzadko
Zaburzenia naczyń Niedociśnienie ortostatyczne Często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niewydolność oddechowa, w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc Bardzo rzadko
Zaburzenia żołądka i jelit Utrata apetytu, łagodne nudności i wymioty Często
Zaparcia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, biegunka Rzadko
Zapalenie trzustki Bardzo rzadko
Cholestaza wewnątrzwątrobowa lub żółtaczka Rzadko
Zaburzenia czynności nerek i dróg moczowych Zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek Nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Pokrzywka i inne postacie wysypki Często
Nadwrażliwość na światło Rzadko
Martwicze zapalenie naczyń i martwica toksyczno-rozpływna naskórka, reakcje przypominające toczeń rumieniowaty skóry, ponowne uczynnienie skórnego tocznia rumieniowatego Bardzo rzadko
Rumień wielopostaciowy Nieznana
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka, astenia Nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Skurcze mięśni Nieznana
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Impotencja Często

Szczegółowa charakterystyka niebezpieczeństw związanych z działaniami niepożądanymi

Zagrożenia związane z zaburzeniami metabolicznymi

Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia metaboliczne związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu, które występują bardzo często. Hipokaliemia jest jednym z najczęstszych działań niepożądanych i może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca. Podobnie zwiększenie stężenia lipidów we krwi, szczególnie po podaniu większych dawek hydrochlorotiazydu, wymaga monitorowania.7

Walsartan może natomiast powodować zwiększenie stężenia potasu w surowicy, co potencjalnie może równoważyć efekt hipokaliemiczny hydrochlorotiazydu, ale jednocześnie stwarza ryzyko hiperkaliemii u niektórych pacjentów.8

Zagrożenia związane z funkcją nerek

Oba składniki produktu mogą wpływać na funkcję nerek. Walsartan może prowadzić do niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z już istniejącymi zaburzeniami funkcji tego narządu. Hydrochlorotiazyd może powodować zaburzenia czynności nerek, a nawet ostrą niewydolność nerek.9

Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów nerkowych, zwłaszcza stężenia kreatyniny w surowicy i azotu mocznikowego we krwi, szczególnie na początku leczenia oraz u pacjentów z grupy ryzyka.10

Zagrożenia związane z układem krwiotwórczym

Zarówno walsartan, jak i hydrochlorotiazyd mogą powodować zaburzenia hematologiczne. Walsartan może prowadzić do zmniejszenia stężenia hemoglobiny, obniżenia hematokrytu i małopłytkowości.11

Hydrochlorotiazyd wiąże się z ryzykiem występowania poważniejszych zaburzeń hematologicznych, takich jak małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, anemia hemolityczna, depresja szpiku kostnego i niedokrwistość aplastyczna. Chociaż występują rzadko lub bardzo rzadko, są to stany zagrażające życiu, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.12

Zagrożenia związane z reakcjami skórnymi

Hydrochlorotiazyd może powodować różnorodne reakcje skórne, od często występującej pokrzywki i wysypki, po rzadko występującą nadwrażliwość na światło, a nawet bardzo rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak martwicze zapalenie naczyń, martwica toksyczno-rozpływna naskórka czy reakcje przypominające toczeń rumieniowaty skóry.13

Walsartan może powodować obrzęk naczyniowy, wysypkę i świąd, które choć występują z nieznaną częstotliwością, mogą być poważne i wymagać przerwania leczenia.14

Zagrożenia sercowo-naczyniowe

Istotnym działaniem niepożądanym produktu Valsartan HCT Fair-Med jest niedociśnienie, które może wystąpić niezbyt często w przypadku terapii skojarzonej. Hydrochlorotiazyd stosowany w monoterapii często powoduje niedociśnienie ortostatyczne.15

Ponadto hydrochlorotiazyd może rzadko prowadzić do zaburzeń rytmu serca, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z istniejącymi chorobami serca.16

Zagrożenia oczne

Lek może powodować niewyraźne widzenie (niezbyt często w przypadku terapii skojarzonej). Hydrochlorotiazyd może również rzadko powodować zaburzenia wzroku oraz, z nieznaną częstotliwością, ostrą jaskrę z zamkniętym kątem przesączania, która jest stanem wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej.17

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl