Właściwości farmakokinetyczne leku Tritace

Lek Tritace, którego substancją czynną jest ramipryl, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Prezentowane dane dotyczą tabletek Tritace w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę parametrów farmakokinetycznych tego leku.¹

Wchłanianie

Ramipryl po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie ramiprylu w osoczu krwi jest osiągane w ciągu jednej godziny od momentu przyjęcia. Poziom wchłaniania leku, określany na podstawie wydalania z moczem, wynosi co najmniej 56%. Istotne jest, że obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym nie wpływa znacząco na stopień wchłaniania ramiprylu.²

Biodostępność aktywnego metabolitu – ramiprylatu po doustnym podaniu ramiprylu w dawkach 2,5 mg i 5 mg wynosi 45%. Maksymalne stężenia ramiprylatu, który jest jedynym aktywnym metabolitem ramiprylu, są osiągane po 2-4 godzinach od momentu przyjęcia leku. Stan stacjonarny w osoczu podczas stosowania standardowych dawek ramiprylu raz na dobę jest osiągany około czwartego dnia leczenia.³

Dystrybucja

Ramipryl wykazuje umiarkowane powinowactwo do białek osocza – wiązanie z białkami osocza wynosi 73%. Natomiast jego aktywny metabolit, ramiprylat, wiąże się z białkami osocza w około 56%.⁴

Metabolizm

Ramipryl podlega niemal całkowitemu metabolizmowi w organizmie. Początkowo jest przekształcany do swojego aktywnego metabolitu – ramiprylatu. W dalszej kolejności powstają: ester diektopiperazynowy, kwas diektopiperazynowy oraz glukuronidy zarówno ramiprylu, jak i ramiprylatu.⁵

Eliminacja

Metabolity ramiprylu są wydalane głównie przez nerki. Stężenie ramiprylatu w osoczu zmniejsza się w sposób wielofazowy. Ramiprylat charakteryzuje się przedłużoną fazą końcowej eliminacji przy bardzo małych stężeniach w osoczu, co wynika z silnego, wysycalnego wiązania z enzymem konwertującym angiotensynę (ACE) oraz powolnej dysocjacji od tego enzymu.⁶

Po wielokrotnym podaniu ramiprylu raz na dobę, efektywny okres półtrwania ramiprylatu wynosi od 13 do 17 godzin dla dawek 5-10 mg. W przypadku mniejszych dawek (1,25-2,5 mg) okres ten jest dłuższy. Różnica ta wynika z ograniczonej zdolności enzymu do wiązania ramiprylatu.⁷

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmniejszone wydzielanie nerkowe ramiprylatu. Klirens nerkowy ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny. Prowadzi to do zwiększonego stężenia ramiprylatu w osoczu, które zmniejsza się wolniej niż u osób z prawidłową czynnością nerek. W takich przypadkach może być konieczne dostosowanie dawkowania leku.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm ramiprylu do ramiprylatu jest opóźniony z powodu obniżonej aktywności esteraz wątrobowych. W konsekwencji stężenie ramiprylu w osoczu u tych pacjentów ulega zwiększeniu. Jednak stężenia maksymalne ramiprylatu nie różnią się od stężeń obserwowanych u osób z prawidłową czynnością wątroby.⁹

Karmienie piersią

Pojedyncza doustna dawka ramiprylu i jego metabolity przenikają do mleka matki, jednak na poziomie, który jest poniżej granicy wykrywalności. Nie zostały jednak przeprowadzone badania oceniające wpływ wielokrotnych dawek leku na zawartość w mleku matki i potencjalne konsekwencje dla karmionego dziecka.¹⁰

Dzieci i młodzież

Właściwości farmakokinetyczne ramiprylu były badane w grupie 30 dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku od 2 do 16 lat, o masie ciała powyżej 10 kg. Po podaniu dawek w zakresie od 0,05 do 0,2 mg/kg masy ciała, ramipryl był szybko i w znacznym stopniu metabolizowany do ramiprylatu. Ramiprylat osiągał maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2-3 godzin od przyjęcia.^{10 kg. Po dawkach od 0,05 do 0,2 mg/kg mc. ramipryl był szybko i w dużym stopniu metabolizowany do ramiprylatu. Ramiprylat osiągał maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2 do 3 godzin.”>11}

Klirens ramiprylatu wykazywał istotną korelację zarówno z logarytmem masy ciała (p<0,01), jak i z przyjętą dawką (p<0,001). Wartości klirensu i objętości dystrybucji zwiększały się wraz z wiekiem dzieci w każdej grupie dawkowej. Dawka 0,05 mg/kg masy ciała u dzieci powodowała całkowity wpływ leku na organizm porównywalny z tym, który obserwowano u dorosłych pacjentów leczonych ramiprylem w dawce 5 mg. Natomiast dawka 0,2 mg/kg masy ciała u dzieci prowadziła do całkowitego wpływu leku na organizm większego niż maksymalna zalecana dawka dla dorosłych wynosząca 10 mg na dobę.<sup data-drug="Tritace 5" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Klirens ramiprylatu wykazywał istotną korelację z logarytmem masy ciała (p<0,01) oraz z dawką (p12

Kluczowe parametry farmakokinetyczne