Właściwości farmakokinetyczne
Trasylol 277,8 j. Ph. Eur. (500 000 KIU)
Aprotynina, podawana dożylnie, charakteryzuje się dwufazową kinetyką eliminacji z początkowym okresem półtrwania 0,3-0,7 godziny (faza dystrybucji) oraz końcowym okresem półtrwania wynoszącym 5-10 godzin (faza eliminacji). Lek szybko dystrybuuje w przestrzeni pozakomórkowej, a jego metabolizm zachodzi głównie w nerkach za pośrednictwem enzymów lizosomalnych, prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów. Mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, natomiast 25-40% dawki jest usuwane jako metabolity w ciągu 48 godzin. Aprotynina przenika przez łożysko, choć proces ten jest powolny i nie całkowicie nieprzepuszczalny.
Charakterystyka farmakokinetyczna aprotyniny
Aprotynina, substancja czynna produktu leczniczego Trasylol, podawana dożylnie charakteryzuje się szczególnymi właściwościami farmakokinetycznymi, które obejmują procesy dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji leku z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości na podstawie danych klinicznych.
Fazy dystrybucji i eliminacji
Po podaniu dożylnym aprotynina ulega szybkiej dystrybucji w całkowitej przestrzeni pozakomórkowej. Proces ten prowadzi początkowo do zmniejszenia stężenia aprotyniny w osoczu, z okresem półtrwania wynoszącym od 0,3 do 0,7 godziny. 1
W późniejszej fazie (po upływie powyżej 5 godzin od podania) obserwuje się końcową fazę eliminacji, charakteryzującą się okresem półtrwania wynoszącym od około 5 do 10 godzin. 2
Przenikanie przez bariery biologiczne
Istotną właściwością farmakokinetyczną aprotyniny jest jej zdolność do przenikania przez łożysko. Badania wykazały, że bariera łożyskowa nie jest całkowicie nieprzepuszczalna dla cząsteczek aprotyniny, jednak proces przenikania zachodzi bardzo powoli. 3
Metabolizm i wydalanie
Cząsteczka aprotyniny podlega procesom metabolicznym, w wyniku których powstają krótsze peptydy lub aminokwasy. Za ten proces odpowiedzialne są enzymy lizosomalne zlokalizowane w nerkach. 4
Badania wydalania wykazały, że mniej niż 5% podanej dawki aprotyniny jest wydalane z moczem w postaci czynnej (niezmienionej). 5
W badaniach z użyciem znakowanej izotopowo ¹³¹I-aprotyniny u zdrowych ochotników zaobserwowano, że w ciągu 48 godzin od 25 do 40% znakowanego leku było wydalane z moczem w postaci metabolitów. Istotne jest, że powstałe metabolity nie wykazywały aktywności inhibitorów proteaz, co oznacza utratę działania farmakologicznego. 6
Farmakokinetyka w grupach specjalnych
Nie przeprowadzono dedykowanych badań farmakokinetycznych u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek. 7
Jednakże badania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie wykazały istotnych klinicznie zmian parametrów farmakokinetycznych ani nie zaobserwowano wyraźnych działań niepożądanych. Na podstawie tych danych uznano, że modyfikacja dawki aprotyniny w grupie chorych z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna. 8
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Początkowy okres półtrwania (faza dystrybucji) | 0,3-0,7 h |
| Końcowy okres półtrwania (faza eliminacji) | 5-10 h |
| Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem | <5% dawki |
| Wydalanie metabolitów z moczem (48 h) | 25-40% dawki |
| Główny szlak metaboliczny | Enzymy lizosomalne w nerkach |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania