Wskazania do stosowania
Teicoplanin Altan 200 mg

Teikoplanina (Teicoplanin Altan) jest glikopeptydowym antybiotykiem stosowanym głównie w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie. Preparat dostępny jest w postaci proszku do sporządzania roztworu o stężeniu 200 mg teikoplaniny w 3,0 ml po rekonstytucji, co odpowiada co najmniej 200 000 j.m. substancji czynnej. Roztwór ma pH 6,3-7,7, osmolalność 220-299 mOsmol/kg oraz zawiera 9,45 mg sodu na fiolkę, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Teikoplanina jest podawana pozajelitowo (wstrzyknięcia lub infuzje) oraz doustnie w leczeniu biegunek i zapalenia jelita grubego wywołanych przez Clostridium difficile. Lek jest wskazany w terapii zakażeń skóry i tkanek miękkich, infekcji kości i stawów, szpitalnego i pozaszpitalnego zapalenia płuc, zakażeń dróg moczowych z powikłaniami, infekcyjnego zapalenia wsierdzia, zapalenia otrzewnej u pacjentów dializowanych otrzewnowo oraz bakteriemii.

Wskazania kliniczne do stosowania teikoplaniny

Teikoplanina (Teicoplanin Altan) stanowi istotny element terapii przeciwbakteryjnej w leczeniu poważnych zakażeń. Jest to antybiotyk glikopeptydowy przeznaczony głównie do leczenia ciężkich infekcji wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie. Produkt leczniczy Teicoplanin Altan w postaci proszku do sporządzania roztworu (200 mg) może być stosowany zarówno pozajelitowo (we wstrzyknięciach lub infuzjach), jak i doustnie w określonych przypadkach.1

Zakres populacji pacjentów kwalifikujących się do leczenia

Teikoplanina może być stosowana w terapii zakażeń u różnych grup wiekowych – od noworodków po pacjentów dorosłych. Szeroki zakres populacji docelowej czyni ten lek uniwersalnym narzędziem w zwalczaniu poważnych infekcji bakteryjnych w różnych grupach wiekowych.2

Szczegółowe wskazania kliniczne

Preparat Teicoplanin Altan jest wskazany w leczeniu następujących stanów klinicznych przy podaniu pozajelitowym:3

  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich z powikłaniami – obejmują one głębokie infekcje skórne, zakażenia ran, ropnie podskórne i inne złożone infekcje tkanek miękkich, w których podejrzewa się lub potwierdza udział bakterii Gram-dodatnich.4
  • Infekcje kości i stawów – w tym zapalenie kości i szpiku, zapalenie stawów septyczne oraz zakażenia związane z wszczepionymi implantami ortopedycznymi, gdy czynnikiem etiologicznym są bakterie wrażliwe na teikoplaninę.5
  • Szpitalne zapalenie płuc – infekcje płucne nabyte w środowisku szpitalnym, często wywołane przez szczepy bakterii wielolekoopornych, gdzie teikoplanina może stanowić skuteczną opcję terapeutyczną.6
  • Pozaszpitalne zapalenie płuc – w przypadkach, gdy podejrzewa się lub potwierdza etiologię związaną z bakteriami Gram-dodatnimi wrażliwymi na teikoplaninę.7
  • Zakażenia dróg moczowych z powikłaniami – w sytuacjach, gdy standardowa terapia jest nieskuteczna lub przeciwwskazana, szczególnie przy potwierdzeniu obecności patogenów Gram-dodatnich.8
  • Infekcyjne zapalenie wsierdzia – poważne zakażenie zastawek serca lub wsierdzia, wymagające długotrwałej terapii antybiotykowej, gdzie teikoplanina może stanowić istotny element schematu leczenia.9
  • Zapalenie otrzewnej związane z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową (CAPD) – specyficzne powikłanie u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej, często wywołane przez bakterie Gram-dodatnie.10
  • Bakteriemia – obecność bakterii we krwi, występująca w powiązaniu z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń, gdzie teikoplanina stanowi skuteczną opcję terapeutyczną.11

Wskazanie do podania doustnego

Oprócz zastosowań parenteralnych, Teicoplanin Altan może być również stosowany doustnie w leczeniu:12

  • Biegunki i zapalenia jelita grubego związanych z zakażeniem Clostridium difficile – jako alternatywna opcja terapeutyczna w przypadkach, gdy standardowe leczenie jest nieskuteczne lub przeciwwskazane.13

Terapia skojarzona

W wielu przypadkach klinicznych teikoplanina powinna być stosowana w ramach terapii skojarzonej. Podawanie tego antybiotyku w połączeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi może być niezbędne do zapewnienia odpowiedniego spektrum działania i zwiększenia skuteczności terapeutycznej, szczególnie w przypadkach ciężkich infekcji o mieszanej etiologii lub przy podejrzeniu zakażeń wywołanych przez patogeny oporne na standardowe leczenie.14

Racjonalne stosowanie teikoplaniny

Przy podejmowaniu decyzji o włączeniu teikoplaniny do schematu terapeutycznego, klinicyści powinni kierować się aktualnymi wytycznymi dotyczącymi właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych. Jest to istotne nie tylko z punktu widzenia skuteczności terapii, ale również w kontekście narastającego problemu antybiotykooporności. Racjonalne stosowanie teikoplaniny, oparte na dokładnej diagnostyce mikrobiologicznej i analizie czynników ryzyka pacjenta, pozwala zachować skuteczność tego cennego antybiotyku.15

Informacje o dawkowaniu i rekonstytucji

Teicoplanin Altan 200 mg dostępny jest w postaci proszku, który wymaga rekonstytucji przed podaniem. Po rekonstytucji proszku roztwór będzie zawierać 200 mg teikoplaniny w 3,0 ml. Należy pamiętać, że każda fiolka zawiera substancję czynną w ilości odpowiadającej nie mniej niż 200 000 j.m. teikoplaniny.16

Po rekonstytucji produkt ma postać roztworu o zabarwieniu żółtawym do lekko brązowego, z pH w zakresie 6,3-7,7 i osmolalnością 220-299 mOsmol/kg.17

Należy zwrócić uwagę, że produkt zawiera sód w ilości 9,45 mg na fiolkę, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej.18

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl