Właściwości farmakokinetyczne leku Taflotan Multi

Taflotan Multi (15 mikrogramów/ml, krople do oczu, roztwór) zawiera substancję czynną tafluprost, która podlega specyficznym procesom farmakokinetycznym po podaniu do oka. Właściwości farmakokinetyczne obejmują wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację substancji z organizmu, co zostało szczegółowo zbadane i opisane poniżej.¹

Wchłanianie

Po podaniu do obydwu oczu po jednej kropli 0,0015% roztworu tafluprostu bez środka konserwującego raz na dobę przez 8 dni, stężenie tafluprostu w postaci kwasu w osoczu było niskie. Profil farmakokinetyczny w dniu 1. i 8. wykazywał podobny przebieg. Stężenie maksymalne w osoczu osiągane było po upływie zaledwie 10 minut od aplikacji leku, a następnie szybko spadało poniżej dolnej granicy wykrywalności (10 pg/ml) w czasie krótszym niż godzina po podaniu.²

Parametry farmakokinetyczne wskazują na szybkie osiągnięcie stanu stacjonarnego stężenia leku. Średnie wartości Cmax wynosiły 26,2 i 26,6 pg/ml odpowiednio w dniu 1. i 8., natomiast wartości AUC0-ost (pole pod krzywą stężenia w czasie) wynosiły 394,3 i 431,9 pg*min/ml w tych samych dniach. Brak statystycznie istotnych różnic między wartościami z dnia 1. i 8. wskazuje, że stan stacjonarny został osiągnięty już w pierwszym tygodniu aplikacji leku do oka.³

Warto podkreślić, że nie wykazano statystycznie znamiennych różnic w ogólnoustrojowej dostępności biologicznej między postacią leku zawierającą i niezawierającą środka konserwującego. Z kolei badania na królikach potwierdziły, że wchłanianie tafluprostu do cieczy wodnistej po jednorazowym zakropleniu 0,0015% roztworu tafluprostu do oka było porównywalne zarówno dla postaci z konserwantem, jak i bez niego.⁴

Dystrybucja

Dystrybucja tafluprostu w organizmie została szczegółowo zbadana na modelach zwierzęcych. W badaniach na małpach zaobserwowano brak swoistej dystrybucji znakowanego radioaktywnie tafluprostu w takich strukturach oka jak tęczówka, ciało rzęskowe, naczyniówka wraz z nabłonkiem barwnikowym siatkówki. Obserwacje te wskazują na małe powinowactwo leku do melaniny, co ma istotne znaczenie dla profilu bezpieczeństwa leku.⁵

Autoradiograficzne badania całego ciała szczurów wykazały najwyższy poziom radioaktywności w następujących strukturach (w kolejności malejącej):

• rogówka – najwyższe stężenie leku
• powieki
• twardówka
• tęczówka

Dodatkowo radioaktywność wykryto w narządzie łzowym, podniebieniu, przełyku, przewodzie pokarmowym, nerkach, wątrobie, pęcherzyku żółciowym oraz pęcherzu moczowym, co wskazuje na dystrybucję ogólnoustrojową leku po podaniu miejscowym do oka.⁶

Istotną właściwością farmakokinetyczną tafluprostu jest jego wysoki stopień wiązania z białkami osocza. W badaniach in vitro wykazano, że wiązanie kwasu tafluprostu do albuminy ludzkiej surowicy wynosi aż 99% przy stężeniu 500 ng/ml kwasu tafluprostu.⁷

Metabolizm

Główny szlak metaboliczny tafluprostu u człowieka został zbadany w warunkach in vitro. Pierwszym etapem przemian jest hydroliza tafluprostu do farmakologicznie czynnego metabolitu – tafluprostu w postaci kwasu. Ten aktywny metabolit ulega następnie dalszym przemianom na drodze glukuronidacji lub beta-oksydacji.⁸

Produkty powstałe w wyniku beta-oksydacji to:

• 1,2-dinor kwasu tafluprostu – metabolit nieczynny farmakologicznie
• 1,2,3,4-tetranor kwasu tafluprostu – metabolit nieczynny farmakologicznie

Oba te metabolity mogą ulegać dalszym przemianom poprzez glukuronidację lub hydroksylację. Istotną informacją jest brak udziału układu enzymów cytochromu P450 (CYP) w metabolizmie wolnego kwasu tafluprostu.⁹

Na podstawie badań tkanki rogówkowej królików z zastosowaniem oczyszczonych enzymów określono, że enzymem odpowiedzialnym za hydrolizę estru do kwasu tafluprostu jest esteraza karboksylowa. W procesie hydrolizy może także uczestniczyć butylocholinoesteraza, natomiast acetylocholinoesteraza nie bierze udziału w tym procesie.¹⁰

Eliminacja

Badania eliminacji leku przeprowadzono na królikach, którym podawano znakowany radioaktywnie 3H-tafluprost (0,005% roztwór do oczu; 5 μl/oko) raz na dobę przez 21 dni do obydwu oczu. Wyniki wykazały, że około 87% całkowitej dawki radioaktywnej odzyskano w odchodach, co wskazuje na wysoki stopień eliminacji leku z organizmu.¹¹

Szlaki eliminacji tafluprostu z organizmu obejmują wydalanie:

• z moczem – około 27-38% całkowitej podanej dawki
• z kałem – około 44-58% całkowitej podanej dawki

Powyższe dane wskazują, że eliminacja tafluprostu zachodzi głównie drogą przewodu pokarmowego i układu moczowego, z przewagą wydalania z kałem.¹²

Charakterystyka farmakokinetyczna – zestawienie parametrów