Interakcje leku
Tadalafil Teva 10 mg

Badania interakcji tadalafilu, głównie w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazały istotne zmiany farmakokinetyczne przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol (200 mg/dobę podwaja AUC i zwiększa Cmax o 15% dla dawki 10 mg tadalafilu; 400 mg/dobę czterokrotnie zwiększa AUC i o 22% Cmax dla dawki 20 mg) oraz rytonawir (200 mg dwa razy na dobę podwaja AUC dla dawki 20 mg). Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, mogą obniżyć AUC tadalafilu nawet o 88%, co może zmniejszyć skuteczność terapeutyczną. Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do ich łącznego stosowania; interakcje utrzymują się ponad 24 godziny, a azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z doksazosyną (4-8 mg/dobę) znacząco nasila działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko omdleń, dlatego takie połączenie jest niezalecane. W przypadku innych alfa-adrenolityków (alfuzosyna, tamsulozyna) należy zachować ostrożność, szczególnie u osób starszych, rozpoczynając terapię od najmniejszej dawki.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badania interakcji dla tadalafilu przeprowadzono głównie z zastosowaniem dawek 10 mg i/lub 20 mg. Należy zaznaczyć, że niektóre badania ograniczały się do dawki 10 mg, co oznacza, że nie można wykluczyć istnienia klinicznie istotnych interakcji przy stosowaniu wyższych dawek tadalafilu1.

Wpływ innych substancji na tadalafil

Inhibitory cytochromu P450

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Badania wykazały, że selektywny inhibitor CYP3A4 – ketokonazol wpływa znacząco na parametry farmakokinetyczne tadalafilu:

  • W dawce 200 mg/dobę zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) dwukrotnie oraz Cmax o 15%
  • W dawce 400 mg/dobę zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) czterokrotnie oraz Cmax o 22%

Podobnie, inhibitor proteazy – rytonawir (200 mg dwa razy na dobę), który hamuje aktywność CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększa dwukrotnie ekspozycję na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax2.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tadalafilu z innymi inhibitorami proteazy (np. sakwinawir) oraz innymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak:

  • Erytromycyna
  • Klarytromycyna
  • Itrakonazol
  • Sok grejpfrutowy

Powyższe substancje mogą zwiększać stężenie tadalafilu w osoczu, co może prowadzić do zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych3.

Białka transportujące

Znaczenie białek transportujących (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie zostało dotychczas w pełni poznane. Istnieje zatem potencjalna możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami, które mogą hamować aktywność białek transportujących4.

Induktory cytochromu P450

Induktory CYP3A4 mogą znacząco obniżać stężenie tadalafilu w osoczu krwi:

  • Ryfampicyna zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z wartością AUC tadalafilu podanego osobno w dawce 10 mg
  • Inne induktory jak fenobarbital, fenytoina czy karbamazepina również mogą powodować zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu

Ograniczenie ekspozycji na tadalafil może skutkować zmniejszeniem jego skuteczności terapeutycznej, jednak dokładny stopień tego zmniejszenia nie został określony5.

Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze

Azotany

Badania kliniczne jednoznacznie wykazały, że tadalafil (w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie tadalafilu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci6.

Badania kliniczne, w których 150 osób przyjmowało tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni i nitroglicerynę 0,4 mg podjęzykowo w różnych odstępach czasowych, wykazały, że interakcje między tadalafilem a azotanami utrzymują się ponad 24 godziny, ale nie są wykrywalne po 48 godzinach od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu. Dlatego w sytuacjach zagrażających życiu, gdy konieczne jest zastosowanie azotanów, można je podać dopiero po upływie 48 godzin od zażycia tadalafilu (w dawkach 2,5 mg-20 mg), pod ścisłym nadzorem lekarskim i z ciągłym monitorowaniem czynności układu krążenia7.

Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze

Jednoczesne stosowanie doksazosyny (4 mg lub 8 mg na dobę) i tadalafilu (5 mg na dobę lub 20 mg jednorazowo) istotnie nasila działanie hipotensyjne tego leku blokującego receptory α-adrenergiczne. Efekt ten utrzymuje się co najmniej 12 godzin i może prowadzić do wystąpienia objawów, w tym omdleń. Z tego powodu nie zaleca się łącznego stosowania tych leków8.

W badaniach interakcji z udziałem ograniczonej liczby zdrowych ochotników nie zaobserwowano podobnych efektów po zastosowaniu alfuzosyny lub tamsulozyny. Niemniej, należy zachować ostrożność przy stosowaniu tadalafilu u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki alfa-adrenolityczne, szczególnie u osób starszych. Leczenie powinno rozpoczynać się od najmniejszej dawki, którą następnie można stopniowo dostosowywać9.

W badaniach farmakologicznych oceniano wpływ tadalafilu na działanie hipotensyjne różnych grup leków przeciwnadciśnieniowych, w tym:

  • Leków blokujących kanały wapniowe (amlodypina)
  • Inhibitorów ACE (enalapril)
  • Beta-adrenolityków (metoprolol)
  • Tiazydowych leków moczopędnych (bendrofluazyd)
  • Antagonistów receptora angiotensyny II (w różnych dawkach i kombinacjach z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi)

Tadalafil w dawce 10 mg (z wyjątkiem badań z antagonistami receptora angiotensyny II i amlodypiną, gdzie stosowano dawkę 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnych interakcji z badanymi grupami leków10.

W dodatkowym badaniu analizowano skojarzone stosowanie tadalafilu (20 mg) i 4 grup leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych jednocześnie, zmiany ciśnienia tętniczego były zależne od stopnia kontroli ciśnienia. U pacjentów z dobrze kontrolowanym ciśnieniem, obniżenie było minimalne i podobne do obserwowanego u zdrowych osób. Natomiast u pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem, spadek ciśnienia był większy, jednak u większości z nich nie towarzyszyły temu objawy hipotensji11.

Tadalafil w dawce 20 mg może powodować obniżenie ciśnienia krwi u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe, jednak jest ono zazwyczaj niewielkie i prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego (z wyjątkiem leków alfa-adrenolitycznych). Analiza wyników badania klinicznego fazy 3 nie wykazała różnic w częstości występowania zdarzeń niepożądanych u pacjentów przyjmujących tadalafil z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub bez nich. Pacjentów należy jednak poinformować o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych12.

Riocyguat

Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych riocyguat nasilał hipotensyjne działanie inhibitorów PDE5, przy czym nie wykazano korzystnego efektu klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, włączając tadalafil, jest przeciwwskazane13.

Inhibitory 5-alfa-reduktazy

W badaniu klinicznym porównującym zastosowanie tadalafilu w dawce 5 mg z finasterydem w dawce 5 mg versus placebo z finasterydem 5 mg w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych. Ponieważ jednak nie przeprowadzono formalnego badania interakcji oceniającego wpływ tadalafilu na inhibitory 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność przy ich jednoczesnym stosowaniu14.

Inne substancje

Substraty CYP1A2 (np. teofilina)

W badaniu farmakologicznym jednoczesne podawanie tadalafilu (10 mg) z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy) nie wykazało interakcji farmakokinetycznej. Jedynym efektem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/min) zwiększenie częstości akcji serca. Mimo że efekt ten był niewielki i nie miał znaczenia klinicznego w badaniu, należy o nim pamiętać przy jednoczesnym stosowaniu tych leków15.

Etynyloestradiol i terbutalina

Wykazano, że tadalafil zwiększa biodostępność etynyloestradiolu podanego doustnie. Podobnego zwiększenia biodostępności można się spodziewać przy doustnym podawaniu terbutaliny, chociaż kliniczne znaczenie tych obserwacji nie zostało jeszcze określone16.

Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450

Nie należy oczekiwać, aby tadalafil mógł w klinicznie istotny sposób zmniejszać lub zwiększać klirens leków metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie hamuje ani nie indukuje aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C1917.

Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny oraz R-warfaryny (substraty CYP2C9). Tadalafil nie wpływa również na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę18.

Kwas acetylosalicylowy

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie zwiększa wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy19.

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze

Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi20.

Interakcje tadalafilu z alkoholem

Jednoczesne stosowanie tadalafilu (w dawkach 10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie we krwi 0,08%). Ponadto, nie zaobserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem21.

W badaniach spożycie alkoholu zaplanowano tak, aby zapewnić jego maksymalne wchłanianie (spożycie na czczo i nieprzyjmowanie pokarmu przez 2 kolejne godziny). Tadalafil (20 mg) nie nasilał średniego spadku ciśnienia krwi wywołanego przez alkohol (0,7 g/kg lub około 180 ml 40% alkoholu [wódka] dla mężczyzny o masie ciała 80 kg), jednak u niektórych pacjentów obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne22.

W przypadku jednoczesnego podania tadalafilu z mniejszymi dawkami alkoholu (0,6 g/kg) nie zaobserwowano niedociśnienia, natomiast zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu. Tadalafil (10 mg) nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze23.

Tabela interakcji z produktem leczniczym Tadalafil Teva

Substancja/grupa leków Rodzaj interakcji Opis interakcji Poziom ważności
Azotany organiczne (wszystkie postacie) Farmakodynamiczna Znaczące nasilenie działania hipotensyjnego azotanów, może prowadzić do niebezpiecznego spadku ciśnienia Wysoki – przeciwwskazanie
Riocyguat Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego, bez korzystnego efektu klinicznego Wysoki – przeciwwskazanie
Leki blokujące receptory α-adrenergiczne (doksazosyna) Farmakodynamiczna Istotne nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko omdleń Wysoki – niezalecane
Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, klarytromycyna, sok grejpfrutowy) Farmakokinetyczna Znaczące zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu (2-4 krotnie), zwiększone ryzyko działań niepożądanych Średni – zachować ostrożność
Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu (do 88%), możliwe obniżenie skuteczności Średni – zachować ostrożność
Leki przeciwnadciśnieniowe (beta-adrenolityki, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, diuretyki tiazydowe, blokery kanałów wapniowych) Farmakodynamiczna Możliwe niewielkie nasilenie działania hipotensyjnego, zwykle bez znaczenia klinicznego Niski – monitorować
Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd) Nieznana Brak nowych działań niepożądanych w badaniach, jednak brak formalnych badań interakcji Niski – zachować ostrożność
Teofilina (substrat CYP1A2) Farmakodynamiczna Niewielkie (3,5 uderzeń/min) zwiększenie częstości akcji serca Niski – bez znaczenia klinicznego
Etynyloestradiol, terbutalina Farmakokinetyczna Zwiększenie biodostępności po podaniu doustnym Niski – znaczenie kliniczne nieznane
Alkohol Farmakodynamiczna Brak wpływu na stężenie alkoholu, u niektórych pacjentów możliwe zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne Niski – zachować ostrożność
Warfaryna (substrat CYP2C9) Farmakokinetyczna Brak wpływu na ekspozycję (AUC) warfaryny, brak wpływu na czas protrombinowy Bardzo niski – brak interakcji klinicznej
Kwas acetylosalicylowy Farmakodynamiczna Brak wpływu na wydłużenie czasu krwawienia Bardzo niski – brak interakcji klinicznej
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl