Właściwości farmakokinetyczne
Spastyna 40 mg

Drotaweryna, substancja czynna leku Spastyna w dawce 40 mg, charakteryzuje się szybką i całkowitą absorpcją po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 45-60 minut (Tmax). Wysokie, 95-98% wiązanie z białkami osocza, głównie albuminami, gamma- i beta-globulinami, wpływa na dystrybucję i przedłużone działanie leku. Po przejściu przez efekt pierwszego przejścia wątrobowego około 65% dawki pozostaje w postaci niezmienionej w krążeniu ogólnym. Okres półtrwania (T1/2) wynosi 8-10 godzin, co umożliwia stosowanie leku w kilku dawkach dobowych.

Właściwości farmakokinetyczne leku Spastyna 40 mg

Lek Spastyna, zawierający 40 mg drotaweryny chlorowodorku w postaci tabletek, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis procesów absorpcji, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej z organizmu po podaniu doustnym.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym drotaweryna wykazuje szybką i całkowitą absorpcję z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) osiągane jest po około 45-60 minutach od momentu przyjęcia tabletki. Ten stosunkowo krótki czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego wskazuje na dobrą biodostępność substancji czynnej po podaniu doustnym.2

Dystrybucja

Charakterystyczną cechą drotaweryny jest jej wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący 95-98%. Substancja czynna wiąże się szczególnie silnie z następującymi frakcjami białkowymi:

  • Albuminy
  • Gamma-globuliny
  • Beta-globuliny

Tak wysokie powinowactwo do białek osoczowych ma istotne znaczenie dla dystrybucji leku w organizmie oraz wpływa na jego czas działania.3

Metabolizm

Drotaweryna podlega procesom metabolicznym zachodzącym głównie w komórkach wątroby. Charakterystycznym zjawiskiem dla tego leku jest efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, w wyniku którego około 65% podanej dawki drotaweryny przechodzi do krążenia ogólnego w postaci niezmienionej. Pozostała część ulega biotransformacji w wątrobie.

Okres półtrwania drotaweryny wynosi 8-10 godzin, co wskazuje na umiarkowanie długi czas eliminacji substancji z organizmu i pozwala na stosowanie leku w kilku dawkach dobowych.4

Eliminacja

Proces eliminacji drotaweryny z organizmu jest stosunkowo długi, ale kompletny. Praktycznie cała podana dawka zostaje usunięta z organizmu w ciągu 72 godzin od momentu podania. Eliminacja odbywa się dwiema głównymi drogami:

  1. Wydalanie nerkowe – ponad 50% podanej dawki drotaweryny jest usuwane z organizmu wraz z moczem
  2. Wydalanie z kałem – około 30% dawki jest eliminowane tą drogą

Istotnym aspektem eliminacji jest fakt, że z organizmu wydalane są głównie metabolity drotaweryny, a w moczu nie stwierdza się obecności niezmienionej formy substancji czynnej. Świadczy to o efektywnym metabolizmie wątrobowym oraz skutecznej eliminacji produktów przemian.5

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) 45-60 minut
Wiązanie z białkami osocza 95-98%
Frakcja niezmieniona po efekcie pierwszego przejścia około 65%
Okres półtrwania (T1/2) 8-10 godzin
Całkowity czas eliminacji 72 godziny
Wydalanie z moczem >50% dawki (w postaci metabolitów)
Wydalanie z kałem około 30% dawki
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl