Właściwości farmakokinetyczne
Spastyna 40 mg
Drotaweryna, substancja czynna leku Spastyna w dawce 40 mg, charakteryzuje się szybką i całkowitą absorpcją po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 45-60 minut (Tmax). Wysokie, 95-98% wiązanie z białkami osocza, głównie albuminami, gamma- i beta-globulinami, wpływa na dystrybucję i przedłużone działanie leku. Po przejściu przez efekt pierwszego przejścia wątrobowego około 65% dawki pozostaje w postaci niezmienionej w krążeniu ogólnym. Okres półtrwania (T1/2) wynosi 8-10 godzin, co umożliwia stosowanie leku w kilku dawkach dobowych.
- bolesne miesiączkowanie
- bolesne parcie na mocz
- choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy
- kamica dróg żółciowych
- kamica moczowodowa
- kamica nerkowa
- stan skurczowy mięśni gładkich dróg moczowych
- stan skurczowy mięśni gładkich przewodu pokarmowego
- stan skurczowy mięśni gładkich związany z chorobą dróg żółciowych
- stan skurczowy odźwiernika żołądka
- stan skurczowy wpustu żołądka
- wzdęcie jelit
- zapalenie brodawki Vatera
- zapalenie jelit
- zapalenie miedniczek nerkowych
- zapalenie okołopęcherzykowe
- zapalenie okrężnicy
- zapalenie pęcherza moczowego
- zapalenie pęcherzyka żółciowego
- zapalenie przewodów żółciowych
- zapalenie trzustki
- zapalenie żołądka
- zaparcie na tle spastycznym
- zespół drażliwego jelita grubego
Właściwości farmakokinetyczne leku Spastyna 40 mg
Lek Spastyna, zawierający 40 mg drotaweryny chlorowodorku w postaci tabletek, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis procesów absorpcji, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej z organizmu po podaniu doustnym.1
Wchłanianie
Po podaniu doustnym drotaweryna wykazuje szybką i całkowitą absorpcję z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) osiągane jest po około 45-60 minutach od momentu przyjęcia tabletki. Ten stosunkowo krótki czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego wskazuje na dobrą biodostępność substancji czynnej po podaniu doustnym.2
Dystrybucja
Charakterystyczną cechą drotaweryny jest jej wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący 95-98%. Substancja czynna wiąże się szczególnie silnie z następującymi frakcjami białkowymi:
- Albuminy
- Gamma-globuliny
- Beta-globuliny
Tak wysokie powinowactwo do białek osoczowych ma istotne znaczenie dla dystrybucji leku w organizmie oraz wpływa na jego czas działania.3
Metabolizm
Drotaweryna podlega procesom metabolicznym zachodzącym głównie w komórkach wątroby. Charakterystycznym zjawiskiem dla tego leku jest efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, w wyniku którego około 65% podanej dawki drotaweryny przechodzi do krążenia ogólnego w postaci niezmienionej. Pozostała część ulega biotransformacji w wątrobie.
Okres półtrwania drotaweryny wynosi 8-10 godzin, co wskazuje na umiarkowanie długi czas eliminacji substancji z organizmu i pozwala na stosowanie leku w kilku dawkach dobowych.4
Eliminacja
Proces eliminacji drotaweryny z organizmu jest stosunkowo długi, ale kompletny. Praktycznie cała podana dawka zostaje usunięta z organizmu w ciągu 72 godzin od momentu podania. Eliminacja odbywa się dwiema głównymi drogami:
- Wydalanie nerkowe – ponad 50% podanej dawki drotaweryny jest usuwane z organizmu wraz z moczem
- Wydalanie z kałem – około 30% dawki jest eliminowane tą drogą
Istotnym aspektem eliminacji jest fakt, że z organizmu wydalane są głównie metabolity drotaweryny, a w moczu nie stwierdza się obecności niezmienionej formy substancji czynnej. Świadczy to o efektywnym metabolizmie wątrobowym oraz skutecznej eliminacji produktów przemian.5
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) | 45-60 minut |
| Wiązanie z białkami osocza | 95-98% |
| Frakcja niezmieniona po efekcie pierwszego przejścia | około 65% |
| Okres półtrwania (T1/2) | 8-10 godzin |
| Całkowity czas eliminacji | 72 godziny |
| Wydalanie z moczem | >50% dawki (w postaci metabolitów) |
| Wydalanie z kałem | około 30% dawki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania