Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sortis 20 20 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro oraz badaniu in vivo. W badaniach karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy poddanych ekspozycji na dawki powodujące AUC 0-24h 6-11 razy wyższe niż u ludzi przy najwyższej zalecanej dawce, zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Analizy wpływu na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy wykazały brak wpływu na płodność oraz brak teratogenności u szczurów, królików i psów, jednak w dawkach toksycznych dla ciężarnych samic atorwastatyna wywoływała toksyczność płodową, opóźnienie rozwoju potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Sortis

Przedkliniczne badania nad bezpieczeństwem stosowania atorwastatyny dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych z podawaniem leku. Dane te obejmują ocenę potencjału mutagennego, klastogennego, karcinogennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy.1

Potencjał mutagenny i klastogenny

Kompleksowa analiza potencjału mutagennego i klastogennego atorwastatyny przeprowadzona została w ramach serii czterech testów w warunkach in vitro oraz jednego badania in vivo. Wyniki tych badań jednoznacznie wskazują na brak potencjału mutagennego i klastogennego substancji czynnej, co stanowi istotną informację dotyczącą bezpieczeństwa stosowania leku.2

Potencjał karcinogenny

Badania potencjału karcinogennego atorwastatyny przeprowadzono na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych: szczurach i myszach. W przypadku szczurów nie stwierdzono działania karcinogennego substancji czynnej. Natomiast u myszy otrzymujących wysokie dawki atorwastatyny, przy których ekspozycja na lek mierzona jako AUC 0-24h była 6-11 razy wyższa niż u ludzi przyjmujących najwyższą zalecaną dawkę, zaobserwowano pewne zmiany nowotworowe. Konkretnie, u samców myszy odnotowano występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych, a u samic raków wątrobowokomórkowych.3

Wpływ na rozród i rozwój zarodkowo-płodowy

Badania przedkliniczne wykazały, że inhibitory reduktazy HMG-CoA, do których należy atorwastatyna, mogą potencjalnie wpływać na rozwój zarodków i płodów. Przeprowadzono szczegółowe badania na różnych gatunkach zwierząt, w tym na szczurach, królikach i psach, analizując wpływ atorwastatyny na płodność i potencjał teratogenny.4

Wyniki tych badań wskazują, że atorwastatyna:

  • Nie wpływała na płodność badanych zwierząt5
  • Nie wykazywała działania teratogennego u szczurów, królików i psów6
  • Powodowała toksyczność dla płodu u szczurów i królików, gdy stosowano ją w dawkach toksycznych dla ciężarnych samic7

Wpływ na rozwój potomstwa

Badania przeprowadzone na szczurach wykazały wpływ wysokich dawek atorwastatyny podawanych ciężarnym samicom na rozwój ich potomstwa. Zaobserwowano dwa istotne efekty:

  1. Opóźniony rozwój potomstwa – szczury urodzone przez samice otrzymujące wysokie dawki atorwastatyny wykazywały opóźniony rozwój w porównaniu do potomstwa samic kontrolnych8
  2. Obniżona przeżywalność poporodowa – u potomstwa samic otrzymujących wysokie dawki atorwastatyny zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność po urodzeniu9

Przenikanie przez łożysko i do mleka

Szczególnie istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny u kobiet w ciąży i karmiących piersią są dane dotyczące przenikania leku przez barierę łożyskową oraz do mleka. Badania na szczurach dostarczyły następujących informacji:

  • Istnieją dowody na przenikanie atorwastatyny przez łożysko u szczurów10
  • Stężenia atorwastatyny w osoczu szczurów są zbliżone do stężeń w mleku11
  • Nie ma jednoznacznych danych dotyczących przenikania atorwastatyny lub jej metabolitów do mleka ludzkiego12

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania atorwastatyny dostarczają kluczowych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń związanych z jej stosowaniem. Wyniki badań na modelach zwierzęcych wskazują na brak potencjału mutagennego i klastogennego substancji, choć zaobserwowano pewne działanie karcinogenne u myszy przy wysokich dawkach. Istotne są również dane dotyczące wpływu na rozród i rozwój zarodkowo-płodowy, wskazujące na potencjalne ryzyko przy stosowaniu toksycznych dawek u ciężarnych samic.13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl