Właściwości farmakodynamiczne
Rupafin 1 mg/ml
Rupatadyna, lek przeciwhistaminowy II generacji z grupy R06AX28, działa jako selektywny antagonista obwodowych receptorów H1, wykazując długotrwałe działanie przeciwhistaminowe. Metabolity rupatadyny, takie jak desloratadyna i jej hydroksylowany metabolit, również wykazują aktywność przeciwhistaminową, co może zwiększać skuteczność terapeutyczną. W badaniach in vitro rupatadyna hamuje degranulację komórek tucznych oraz uwalnianie cytokin, w tym TNFα, co sugeruje potencjalne działanie immunomodulujące, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszych badań. Farmakokinetyka leku u dzieci w wieku 6-11 lat jest zbliżona do dorosłych, a skuteczność przeciwhistaminowa potwierdzona została po 4 tygodniach leczenia, m.in. w przewlekłym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa, gdzie obserwowano istotną poprawę objawów i jakości życia pacjentów.
- Właściwości farmakodynamiczne rupatadyny w postaci roztworu doustnego
- Mechanizm działania na poziomie komórkowym
- Podobieństwo profilów farmakodynamicznych u dzieci i dorosłych
- Skuteczność kliniczna w alergicznym zapaleniu śluzówki nosa
- Skuteczność w leczeniu pokrzywki
- Uzasadnienie badań w pokrzywce idiopatycznej
- Badanie w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej u dzieci
- Wyniki badania w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej
- Bezpieczeństwo kardiologiczne
- Informacje regulacyjne
Właściwości farmakodynamiczne rupatadyny w postaci roztworu doustnego
Rupatadyna należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako inne leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego (kod ATC: R06AX28). Jest to lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, charakteryzujący się długotrwałym działaniem jako selektywny antagonista obwodowych receptorów H1. Warto podkreślić, że niektóre metabolity rupatadyny, takie jak desloratadyna i jej hydroksylowany metabolit, również zachowują właściwości przeciwhistaminowe, co może częściowo zwiększać ogólną skuteczność terapeutyczną produktu leczniczego.1
Mechanizm działania na poziomie komórkowym
Badania in vitro wykazały, że rupatadyna w wysokich stężeniach wykazuje dodatkowe działania immunomodulujące. Lek hamuje degranulację komórek tucznych indukowaną zarówno przez bodźce immunologiczne, jak i nieimmunologiczne. Ponadto rupatadyna hamuje uwalnianie cytokin, szczególnie TNFα (czynnika martwicy guza), z ludzkich komórek tucznych i monocytów. Należy jednak zaznaczyć, że kliniczne znaczenie tych obserwacji wymaga dalszego potwierdzenia w badaniach.2
Podobieństwo profilów farmakodynamicznych u dzieci i dorosłych
Badania wykazały, że profil farmakokinetyczny rupatadyny w postaci roztworu doustnego u dzieci w wieku od 6 do 11 lat jest zbliżony do profilu obserwowanego u osób dorosłych (w wieku powyżej 12 lat). Co istotne, działanie farmakodynamiczne, obejmujące hamowanie powstawania bąbla pokrzywkowego oraz efekt przeciwhistaminowy, było również obserwowane po 4 tygodniach leczenia w grupie pediatrycznej. 12 lat): działanie farmakodynamiczne (hamowanie powstawania bąbla pokrzywkowego, działanie przeciwhistaminowe) było również obserwowane po 4 tygodniach leczenia.”>3
Skuteczność kliniczna w alergicznym zapaleniu śluzówki nosa
Przeprowadzono randomizowane, podwójnie zaślepione i kontrolowane placebo badanie u dzieci w wieku od 6 do 11 lat z przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Wyniki badania potwierdziły, że rupatadyna w postaci roztworu doustnego znacząco skuteczniej niż placebo zmniejsza objawy ze strony nosa, takie jak wodnisty wyciek z nosa oraz swędzenie nosa, jamy ustnej, gardła i/lub uszu. Efekt terapeutyczny był widoczny po 4 i 6 tygodniach leczenia. Co ważne, przez cały okres badania obserwowano również istotną poprawę jakości życia pacjentów w porównaniu z grupą przyjmującą placebo.4
Skuteczność w leczeniu pokrzywki
Uzasadnienie badań w pokrzywce idiopatycznej
W badaniach oceniających skuteczność rupatadyny jako antagonisty receptorów H1 wykorzystano model przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Wybór tego modelu był uzasadniony podobną patofizjologią leżącą u podłoża różnych typów pokrzywek, niezależnie od ich etiologii, a także łatwiejszą rekrutacją pacjentów z przewlekłą pokrzywką do badań klinicznych. Należy podkreślić, że pokrzywka jest schorzeniem ściśle związanym z aktywnością komórek tucznych, a rozwój wszystkich zmian pokrzywkowych zależy głównie od histaminy i innych mediatorów zapalnych, takich jak czynnik aktywujący płytki krwi (PAF) oraz cytokiny. Ponieważ rupatadyna wykazuje zdolność blokowania uwalniania histaminy i innych mediatorów stanu zapalnego, oczekuje się, że będzie skuteczna w łagodzeniu objawów różnych rodzajów pokrzywek, nie tylko przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, co jest zgodne z klinicznymi zaleceniami.5
Badanie w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej u dzieci
Przeprowadzono wieloośrodkowe, randomizowane badanie z aktywną kontrolą i placebo oceniające skuteczność rupatadyny w postaci roztworu doustnego w leczeniu przewlekłej pokrzywki idiopatycznej u dzieci w wieku od 2 do 11 lat. Do badania włączono łącznie 206 dzieci, w tym 113 w wieku 2-5 lat oraz 93 w wieku 6-11 lat. Pacjenci zostali przydzieleni do trzech grup terapeutycznych: rupatadyna (n=66), placebo (n=69) lub desloratadyna (n=71).6
Dawkowanie leków było dostosowane do masy ciała pacjentów:
- Rupatadyna: 2,5 mg dla dzieci o masie ciała do 25 kg oraz 5 mg dla dzieci o masie ciała powyżej 25 kg
- Desloratadyna: 1,25 mg dla dzieci o masie ciała do 25 kg oraz 2,5 mg dla dzieci o masie ciała powyżej 25 kg7
Wyniki badania w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej
Głównym punktem końcowym badania była średnia zmiana w skali aktywności pokrzywki (UAS7 – Urticaria Activity Score, obejmująca ocenę bąbli pokrzywkowych i świądu) w porównaniu tydzień do tygodnia po 6 tygodniach leczenia. Wykazano statystycznie istotną przewagę rupatadyny (-11,77) nad placebo (-5,55), przy p<0,001.<sup data-drug="Rupafin" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Statystycznie istotną poprawę w porównaniu do placebo wykazano w ocenianym po 6 tygodniach leczenia głównym punkcie końcowym, jaki stanowiła średnia zmiana w skali aktywności pokrzywki (ang. Urticaria Activity Score, UAS7; obejmująca bąble pokrzywkowe i świąd) porównując tydzień do tygodnia (rupatadyna –11,77 w porównaniu z placebo –5,55; p8
Szczegółowe wyniki w zakresie poprawy objawów pokrzywki po zakończeniu badania w porównaniu z wartościami początkowymi:
| Parametr | Rupatadyna | Desloratadyna | Placebo |
|---|---|---|---|
| Średni odsetek zmniejszenia liczby bąbli pokrzywkowych | 56,7% | 49,4% | 22,7% |
| Średni odsetek zmniejszenia świądu | 56,8% | 46,7% | 33,4% |
| Odsetek pacjentów z poprawą >50% w skali UAS7 | 61% | 54% | 36% |
Zarówno rupatadyna, jak i desloratadyna wykazały statystycznie istotnie większą skuteczność w zmniejszaniu liczby bąbli pokrzywkowych oraz nasilenia świądu w porównaniu z placebo. Nie stwierdzono natomiast statystycznie istotnych różnic między substancjami czynnymi (rupatadyną i desloratadyną) w tym zakresie. Warto podkreślić, że poprawę większą niż 50% w skali aktywności pokrzywki (UAS7) obserwowano u 61% dzieci leczonych rupatadyną, w porównaniu do 36% dzieci otrzymujących placebo i 54% dzieci leczonych desloratadyną.9
Bezpieczeństwo kardiologiczne
Bezpieczeństwo kardiologiczne rupatadyny zostało dokładnie przebadane. Badania kliniczne z udziałem zdrowych ochotników (n=393) oraz pacjentów (n=2650) z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i przewlekłą pokrzywką idiopatyczną nie wykazały znaczącego wpływu rupatadyny podawanej w postaci tabletek w szerokim zakresie dawek od 2 mg do 100 mg na zapis elektrokardiograficzny. Dane te potwierdzają dobry profil bezpieczeństwa kardiologicznego rupatadyny.10
Informacje regulacyjne
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Rupafin roztwór doustny we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywce.11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania