Właściwości farmakokinetyczne
Roticox 90 mg

Właściwości farmakokinetyczne etorykoksybu

Etorykoksyb, substancja czynna produktu leczniczego Roticox, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie i stosowanie w praktyce klinicznej. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę parametrów farmakokinetycznych tego leku.¹

Wchłanianie

Etorykoksyb charakteryzuje się doskonałą absorpcją po podaniu doustnym. Całkowita dostępność biologiczna leku po podaniu doustnym osiąga wartość około 100%. Po podaniu dawki 120 mg jeden raz na dobę u osób dorosłych na czczo, w stanie stacjonarnym, maksymalne stężenie w osoczu (średnia geometryczna Cmax) wynosi 3,6 μg/ml i występuje po około 1 godzinie od przyjęcia leku (Tmax). Średnia geometryczna pola pod krzywą (AUC0-24godz.) wynosi 37,8 μg∙h/ml.²

W zakresie dawek stosowanych w lecznictwie etorykoksyb wykazuje farmakokinetykę liniową, co oznacza, że wzrost dawki prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia leku w osoczu. Spożycie posiłku, szczególnie bogatotłuszczowego, podczas przyjmowania etorykoksybu wpływa na profil wchłaniania, lecz ma to ograniczone znaczenie kliniczne. Pokarm powoduje zmniejszenie Cmax o 36% oraz wydłużenie Tmax o około 2 godziny, nie wpływając istotnie na całkowitą ilość wchłoniętego leku. W badaniach klinicznych etorykoksyb był podawany niezależnie od posiłków.³

Dystrybucja

Etorykoksyb w zakresie stężeń terapeutycznych (0,05-5 μg/ml) charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza wynoszącym około 92%. Objętość dystrybucji (Vdss) w stanie stacjonarnym wynosi u ludzi około 120 l, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że etorykoksyb przenika przez barierę łożyska u szczurów i królików oraz przez barierę krew-mózg u szczurów.⁴

Metabolizm

Etorykoksyb podlega intensywnym przemianom metabolicznym w organizmie. Mniej niż 1% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Główny szlak metaboliczny polega na tworzeniu pochodnej 6′-hydroksymetylowej i jest katalizowany przez enzymy układu cytochromu P450. Enzym CYP3A4 odgrywa główną rolę w metabolizmie etorykoksybu in vivo. Badania in vitro wskazują, że również inne izoenzymy (CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19) katalizują główny szlak metaboliczny, jednak ich znaczenie ilościowe in vivo nie zostało dokładnie określone.⁵

U ludzi zidentyfikowano pięć metabolitów etorykoksybu. Głównym z nich jest pochodna 6′-karboksylowa, powstająca w wyniku dalszego utleniania pochodnej 6′-hydroksymetylowej. Metabolity etorykoksybu nie wykazują istotnej aktywności biologicznej lub wykazują jedynie słabe działanie hamujące COX-2. Co ważne, żaden z tych metabolitów nie hamuje izoenzymu COX-1, co może mieć znaczenie dla profilu bezpieczeństwa leku.⁶

Eliminacja

Eliminacja etorykoksybu następuje głównie na drodze metabolicznej z następowym wydalaniem nerkowym metabolitów. Po podaniu znakowanego promieniotwórczo etorykoksybu w dawce 25 mg dożylnie zdrowym ochotnikom, 70% aktywności promieniotwórczej wykryto w moczu, a 20% w kale, głównie w postaci metabolitów. Mniej niż 2% leku wydalane jest w postaci niezmienionej.⁷

Stężenia etorykoksybu w stanie stacjonarnym osiągane są po 7 dniach stosowania w dawce 120 mg jeden raz na dobę, ze wskaźnikiem kumulacji wynoszącym około 2. Odpowiada to okresowi półtrwania fazy kumulacji wynoszącemu około 22 godzin. Klirens osoczowy dawki 25 mg podanej dożylnie określono na około 50 ml/min.⁸

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Farmakokinetyka etorykoksybu u osób w podeszłym wieku (≥65 lat) nie wykazuje istotnych różnic w porównaniu do profilu farmakokinetycznego obserwowanego u osób młodszych. Nie jest zatem konieczna modyfikacja dawkowania wyłącznie ze względu na wiek pacjenta.⁹

Różnice związane z płcią

Farmakokinetyka etorykoksybu u mężczyzn i kobiet jest porównywalna, co oznacza, że płeć nie wpływa istotnie na parametry farmakokinetyczne leku i nie wymaga dostosowania dawkowania.¹⁰

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby (5-6 punktów według skali Child-Pugh) przyjmujących etorykoksyb w dawce 60 mg jeden raz na dobę, obserwowano zwiększenie średniego AUC o około 16% w porównaniu z osobami zdrowymi otrzymującymi taką samą dawkę.¹¹

Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością wątroby (7-9 punktów według skali Child-Pugh) otrzymujący etorykoksyb w dawce 60 mg co drugi dzień mieli porównywalne średnie AUC do osób zdrowych przyjmujących etorykoksyb w dawce 60 mg jeden raz na dobę. Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem dawki 30 mg jeden raz na dobę w tej populacji.¹²

Brak jest danych klinicznych i farmakokinetycznych dotyczących stosowania etorykoksybu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (≥10 punktów według skali Child-Pugh), co stanowi przeciwwskazanie do podawania leku w tej grupie pacjentów.¹³

Zaburzenia czynności nerek

Farmakokinetyka pojedynczej dawki etorykoksybu 120 mg u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek oraz u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek poddawanych hemodializie nie różniła się znacząco od farmakokinetyki u osób zdrowych. Hemodializa nie wpływa istotnie na proces eliminacji leku (klirens kreatyniny podczas dializy wynosi około 50 ml/min).¹⁴

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka etorykoksybu nie była badana u dzieci poniżej 12. roku życia. W badaniu farmakokinetycznym przeprowadzonym w grupie młodzieży (w wieku 12-17 lat, n=16) wykazano, że:<sup data-drug="Roticox" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Dzieci i młodzież: nie badano farmakokinetyki etorykoksybu u dzieci (15

• U osób o masie ciała 40-60 kg otrzymujących etorykoksyb w dawce 60 mg jeden raz na dobę, parametry farmakokinetyczne były zbliżone do obserwowanych u dorosłych przyjmujących 90 mg jeden raz na dobę.¹⁶
• U osób o masie ciała powyżej 60 kg otrzymujących etorykoksyb w dawce 90 mg jeden raz na dobę, parametry farmakokinetyczne były porównywalne do parametrów u dorosłych stosujących tę samą dawkę.¹⁷

Należy zaznaczyć, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność etorykoksybu u dzieci i młodzieży nie zostały jednoznacznie określone.¹⁸