Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ramidilan HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Ramidilan HCT

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania produktu leczniczego Ramidilan HCT obejmują wyniki badań przeprowadzonych na składnikach aktywnych preparatu – ramipryl oraz amlodypinę. Badania te koncentrują się głównie na ocenie toksycznego wpływu na reprodukcję oraz płodność u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych.¹

Dane przedkliniczne dotyczące ramiprylu

Toksyczny wpływ na reprodukcję został dokładnie przebadany dla ramiprylu. W badaniach przeprowadzonych na szczurach, królikach i małpach nie zaobserwowano właściwości teratogennych, co oznacza brak potencjału wywoływania wad rozwojowych u płodów.²

W zakresie wpływu na płodność, badania nie wykazały zaburzeń płodności u szczurów zarówno płci męskiej jak i żeńskiej.³ Jednocześnie, istotne odkrycia dotyczyły wpływu wysokich dawek ramiprylu na nerki potomstwa. Podawanie ramiprylu samicom szczurów w czasie ciąży i laktacji w dawkach dobowych wynoszących 50 mg/kg masy ciała lub wyższych powodowało trwałe uszkodzenie nerek u potomstwa, charakteryzujące się poszerzeniem miedniczek nerkowych.⁴

Dodatkowo zaobserwowano, że bardzo młode szczury po otrzymaniu nawet pojedynczych dawek ramiprylu wykazywały nieodwracalne uszkodzenie nerek.⁵

Dane przedkliniczne dotyczące amlodypiny

Toksyczny wpływ na reprodukcję amlodypiny został potwierdzony w badaniach na gryzoniach. U szczurów i myszy obserwowano zaburzenia związane z porodem: opóźnienie rozpoczęcia porodu, wydłużenie czasu jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność młodych. Te efekty występowały jednak po zastosowaniu dawek około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki zalecane u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała).⁶

W kwestii wpływu na płodność, przeprowadzono dwa różne badania na szczurach:

• W pierwszym badaniu, w którym samce otrzymywały amlodypinę przez 64 dni, a samice przez 14 dni przed kryciem, w dawkach do 10 mg/kg mc./dobę (co stanowi 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki u ludzi wynoszącej 10 mg, w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała), nie stwierdzono wpływu na płodność.⁷
• W drugim badaniu, gdzie samce szczurów otrzymywały amlodypiny bezylan przez 30 dni w dawce porównywalnej z dawką stosowaną u ludzi (przeliczonej na mg/kg masy ciała), zaobserwowano istotne zmiany hormonalne i wpływ na jakość nasienia. W szczególności stwierdzono:⁸
  • zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego (FSH) w osoczu
  • zmniejszenie stężenia testosteronu w osoczu
  • zmniejszenie gęstości nasienia
  • zmniejszenie ilości dojrzałych spermatyd
  • zmniejszenie ilości komórek Sertoliego

Warto zauważyć, że badania przedkliniczne dla amlodypiny uwzględniały przeliczniki dawek w odniesieniu do pacjenta o masie ciała 50 kg.⁹

Wnioski z badań przedklinicznych

Przedstawione dane przedkliniczne wskazują, że zarówno ramipryl jak i amlodypina wykazują określone efekty w badaniach na zwierzętach, głównie przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W przypadku ramiprylu szczególnej uwagi wymaga potencjalny wpływ na nerki u młodych organizmów, zaś w przypadku amlodypiny – możliwy wpływ na parametry płodności męskiej oraz przebieg porodu przy bardzo wysokich dawkach.