Właściwości farmakokinetyczne
Propranolol Aurovitas 40 mg
Propranolol chlorowodorek, substancja czynna w preparacie Propranolol Aurovitas, wykazuje całkowite wchłanianie po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin na czczo. Lek charakteryzuje się szeroką i szybką dystrybucją, kumulując się szczególnie w płucach, wątrobie, nerkach, mózgu oraz sercu – narządzie docelowym działania terapeutycznego. Propranolol wiąże się z białkami osocza w 80-95%, co wpływa na jego objętość dystrybucji i biodostępność. Metabolizm wątrobowy jest intensywny, obejmując około 90% dawki podanej doustnie, co znacząco obniża biodostępność leku. Po podaniu dożylnym obserwuje się mniejszy stosunek metabolitów do leku macierzystego oraz brak 4-hydroksypropranololu, głównego metabolitu obecnego po podaniu doustnym.
- dławica piersiowa
- drżenie samoistne
- guz chromochłonny nadnerczy
- kardiomiopatia przerostowa zawężająca
- komorowe zaburzenia rytmu serca
- migrena
- nadciśnienie tętnicze
- nadczynność tarczycy
- nadkomorowe zaburzenia rytmu serca
- profilaktyka krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego u pacjentów z nadciśnieniem wrotnym i żylakami przełyku
- profilaktyka ponownego zawału serca
- tyreotoksykoza
Właściwości farmakokinetyczne propranololu
Propranolol chlorowodorek, substancja czynna zawarta w produkcie Propranolol Aurovitas, charakteryzuje się szeregiem specyficznych właściwości farmakokinetycznych, które determinują jego zachowanie w organizmie po podaniu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem różnych dróg podania oraz procesów, jakim lek podlega w organizmie.1
Wchłanianie
Propranolol po podaniu doustnym cechuje się całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. U pacjentów przyjmujących lek na czczo, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, po upływie 1-2 godzin od momentu podania.2
Dystrybucja
Po wchłonięciu do krwiobiegu, propranolol charakteryzuje się szeroką i szybką dystrybucją w całym organizmie. Substancja ta osiąga najwyższe stężenia w następujących narządach:3
- Płuca – gdzie następuje znacząca kumulacja leku
- Wątroba – główny narząd odpowiedzialny za metabolizm propranololu
- Nerki – uczestniczące w procesie eliminacji
- Mózg – co wskazuje na zdolność leku do przenikania przez barierę krew-mózg
- Serce – narząd docelowy dla działania terapeutycznego propranololu
Istotną cechą farmakokinetyczną propranololu jest jego wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący od 80% do 95%. Ta silna zdolność wiązania z białkami wpływa na objętość dystrybucji leku oraz na jego biodostępność.4
Metabolizm
Propranolol podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, co ma istotny wpływ na jego biodostępność po podaniu doustnym. Około 90% dawki podanej doustnie ulega przemianie metabolicznej w wątrobie.5
Warto zauważyć, że profil metabolitów propranololu różni się w zależności od drogi podania leku. Po podaniu dożylnym stosunek metabolitów do leku macierzystego we krwi jest mniejszy niż po podaniu doustnym, co świadczy o istotnym wpływie efektu pierwszego przejścia na metabolizm propranololu.6
Co ciekawe, po podaniu dożylnym nie stwierdzono obecności 4-hydroksypropranololu, który jest jednym z głównych metabolitów obserwowanych po podaniu doustnym.7
Eliminacja
Okres półtrwania propranololu zależy od drogi podania. Po podaniu dożylnym okres półtrwania w osoczu wynosi około 2 godziny.8 Natomiast po podaniu doustnym, okres półtrwania w fazie eliminacji jest dłuższy i wynosi od 3 do 6 godzin.9
Parametry farmakokinetyczne w zależności od drogi podania
| Parametr | Podanie dożylne | Podanie doustne |
|---|---|---|
| Okres półtrwania | Około 2 godziny | 3-6 godzin |
| Stosunek metabolitów do leku macierzystego | Mniejszy | Większy |
| Obecność 4-hydroksypropranololu | Nie stwierdzono | Obecny |
| Czas osiągnięcia Cmax | Natychmiastowy | 1-2 godziny (na czczo) |
| Metabolizm wątrobowy | Obecny | Około 90% dawki |
Podsumowując, propranolol charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, szeroką dystrybucją w organizmie z predylekcją do określonych narządów, wysokim stopniem wiązania z białkami osocza oraz intensywnym metabolizmem wątrobowym. Wykazuje również różnice w parametrach farmakokinetycznych w zależności od drogi podania, co należy uwzględnić przy jego stosowaniu w praktyce klinicznej.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania