Właściwości farmakokinetyczne leku Predasol

Produkt leczniczy Predasol, zawierający jako substancję czynną prednizolonu sodu bursztynian, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Lek dostępny jest w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dawkach 25 mg, 50 mg, 250 mg oraz 1000 mg.¹

Wchłanianie i hydroliza estru

Po dożylnym podaniu prednizolonu wodorobursztynianu, który jest formą aktywną leku Predasol, natychmiast następuje rozkład estru. Z tego powodu już po 5 minutach od wstrzyknięcia możliwe jest oznaczenie stężenia wolnego prednizolonu w osoczu pacjenta.²

W przypadku podania domięśniowego prednizolonu wodorobursztynianu, wchłanianie charakteryzuje się szybkością i kompletnością. Przy prawidłowym funkcjonowaniu układu krążenia, proces wchłaniania często kończy się już po 30-60 minutach od podania. Ważne jest, że hydroliza estru rozpoczyna się jednocześnie z procesem wchłaniania, co zapewnia szybkie uwalnianie aktywnej formy leku.³

Dystrybucja i wiązanie z białkami

Prednizolon po dostaniu się do krwiobiegu wiąże się odwracalnie z białkami osocza. Główne białka uczestniczące w tym procesie to:

• Swoista globulina transportująca (transkortyna) – specyficzne białko transportowe dla kortykosteroidów⁴
• Albuminy osocza – stanowiące główne białko wiążące prednizolon⁵

W przypadku stosowania bardzo dużych dawek leku, istotna frakcja prednizolonu znajduje się we krwi w postaci niezwiązanej z białkami, czyli w formie wolnej. Ma to szczególne znaczenie kliniczne, ponieważ tylko niezwiązana frakcja leku wykazuje aktywność farmakologiczną.⁶

U pacjentów z hipoalbuminemią (obniżonym poziomem albumin we krwi) obserwuje się zwiększony udział frakcji niezwiązanej, czyli aktywnej, kortykosteroidu. Może to prowadzić do nasilenia działania farmakologicznego leku i zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych przy stosowaniu standardowych dawek.⁷

Przenikanie przez bariery biologiczne

Prednizolon charakteryzuje się zdolnością do przenikania przez ważne bariery fizjologiczne w organizmie:

• Bariera krew-mózg – prednizolon przenika przez tę barierę, osiągając w płynie mózgowo-rdzeniowym stężenie wynoszące około 1/10 stężenia w osoczu. Jest to istotne z punktu widzenia działania leku w ośrodkowym układzie nerwowym.⁸
• Bariera łożyskowa – podobnie jak wszystkie glikokortykosteroidy, prednizolon może przenikać przez łożysko, co ma znaczenie przy stosowaniu leku u kobiet w ciąży.⁹
• Przenikanie do mleka kobiecego – prednizolon przenika do mleka kobiet karmiących piersią, jednak w niewielkiej ilości. Stopień przenikania wynosi 0,07-0,23% dawki pojedynczej na 1 litr mleka.¹⁰ Po dawkach nieprzekraczających 10 mg na dobę, ilość leku w mleku jest prawdopodobnie poniżej granicy wykrywalności.¹¹ Należy jednak zwrócić uwagę, że współczynnik podziału między mlekiem ludzkim a osoczem wzrasta po większych dawkach – około 25% stężenia w osoczu znajduje się w mleku po dawce 80 mg prednizolonu na dobę. W takich przypadkach zaleca się zaprzestanie karmienia piersią.¹²

Metabolizm i eliminacja

Okres półtrwania prednizolonu w surowicy w fazie eliminacji u dorosłych wynosi między 150 a 220 minut (2,5-3,7 godziny).¹³

Prednizolonu wodorobursztynian podlega wieloetapowemu procesowi eliminacji z organizmu:

1. Znaczna część jest wydalana z moczem w postaci niezwiązanego alkoholu.¹⁴
2. W pierwszych godzinach po podaniu dożylnym w moczu pojawia się niezhydrolizowany ester.¹⁵
3. W późniejszym okresie można wykryć głównie różne metabolity prednizolonu.¹⁶
4. Metabolity po sprzęganiu z kwasem glukuronowym lub siarkowym w wątrobie są wydalane przede wszystkim przez nerki.¹⁷

Czynniki wpływające na farmakokinetykę

Na właściwości farmakokinetyczne prednizolonu mogą wpływać różne czynniki:

• Uszkodzenia nerek – nie mają istotnego wpływu na eliminację leku z organizmu, co jest ważną informacją kliniczną dla pacjentów z niewydolnością nerek.¹⁸
• Choroby wątroby – ciężkie schorzenia wątroby, takie jak wirusowe zapalenie wątroby czy marskość wątroby, mogą znacząco wydłużać okres półtrwania glikokortykosteroidu w fazie eliminacji.¹⁹
• Ciąża – stan fizjologiczny, który również może wydłużać okres półtrwania glikokortykosteroidu w fazie eliminacji.²⁰
• Stosowanie estrogenów – może wpływać na wydłużenie okresu półtrwania prednizolonu w fazie eliminacji, co ma znaczenie u pacjentek przyjmujących jednocześnie preparaty estrogenowe (np. hormonalną terapię zastępczą lub antykoncepcję hormonalną).²¹

Skład ilościowy i formy dawkowania

Produkt zawiera jako substancje pomocnicze o znanym działaniu związki sodu.²² Predasol ma postać proszku barwy białej do kremowej lub żółtej oraz przezroczystego, bezbarwnego rozpuszczalnika.²³