Właściwości farmakodynamiczne
Pranosin 50 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne leku Pranosin

Pranosin zawierający inozyny pranobeks w stężeniu 50 mg/ml w postaci syropu jest lekiem należącym do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwwirusowych do stosowania ogólnego, działających bezpośrednio na wirusy (kod ATC: J05AX05). Inozyna pranobeks jest syntetyczną pochodną puryny wykazującą podwójny mechanizm działania – immunostymulujący oraz przeciwwirusowy.¹

Działanie immunostymulujące

Wyniki badań klinicznych potwierdzają, że inozyna pranobeks wywiera istotny wpływ na układ immunologiczny poprzez normalizację niedostatecznych lub wadliwych mechanizmów odporności komórkowej. Substancja czynna preparatu Pranosin wywołuje odpowiedź typu Th1, co prowadzi do następujących efektów immunomodulacyjnych:²

• Stymulacja dojrzewania i różnicowania limfocytów T
• Nasilenie reakcji limfoproliferacyjnych indukowanych w komórkach aktywowanych mitogenem lub antygenem
• Regulacja mechanizmów cytotoksyczności limfocytów T oraz komórek NK (Natural Killer)
• Modulacja funkcji limfocytów supresorowych CD8+ oraz pomocniczych CD4+
• Zwiększenie poziomu immunoglobulin klasy IgG oraz powierzchniowych markerów dopełniacza

Działanie immunomodulujące inozyny pranobeksu zostało potwierdzone w badaniach zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach in vitro wykazano, że lek nasila wytwarzanie cytokin IL-1 oraz IL-2, jednocześnie zwiększając ekspresję receptora IL-2. Natomiast w badaniach in vivo obserwowano znamienne zwiększenie endogennego wydzielania interferonu gamma (IFN-γ) z jednoczesnym zmniejszeniem wytwarzania IL-4.³

Dodatkowo udowodniono, że inozyna pranobeks nasila procesy chemotaksji i fagocytozy neutrofili, monocytów i makrofagów, co stanowi istotny element wzmacniania nieswoistej odpowiedzi immunologicznej organizmu.⁴

Działanie przeciwwirusowe

Mechanizm działania przeciwwirusowego inozyny pranobeksu wynika z bezpośredniego wpływu na procesy replikacji wirusów. W badaniach in vivo wykazano, że substancja czynna preparatu Pranosin wzmaga pobudzenie obniżonej syntezy mRNA białek limfocytów oraz sprawność procesu translacji, jednocześnie hamując syntezę wirusowego RNA. Proponowane mechanizmy działania przeciwwirusowego (które wymagają dalszych badań) obejmują:⁵

1. Włączanie związanego z inozyną kwasu orotowego do polirybosomów
2. Hamowanie dołączania łańcucha poliadenylowego do wirusowego RNA przekaźnikowego
3. Reorganizację międzybłonowych kompleksów białkowych, uczestniczących w wysyłaniu sygnałów przez specyficzny receptor komórek T (TcR, ang. T-cell receptor) w limfocytarnych cząsteczkach wewnątrzbłonowych (IMP, ang. intramembrane plasma particles), prowadząca do niemal trzykrotnego zwiększenia ich gęstości

Warto odnotować, że inozyna pranobeks wykazuje zdolność hamowania fosfodiesterazy cGMP in vitro, jednak efekt ten obserwuje się jedynie przy zastosowaniu dużych stężeń leku. Działanie to nie występuje przy stężeniach zapewniających efekt immunofarmakologiczny in vivo.⁶

Kompleksowy mechanizm działania

Podsumowując, inozyna pranobeks zawarty w preparacie Pranosin wykazuje złożony mechanizm działania, który obejmuje zarówno efekty immunomodulujące, jak i bezpośrednie działanie przeciwwirusowe. Skuteczność terapeutyczna leku wynika z synergistycznego oddziaływania na układ odpornościowy gospodarza oraz na procesy replikacji wirusów. Podwójny mechanizm działania umożliwia zarówno wzmocnienie naturalnych mechanizmów obronnych organizmu, jak i bezpośrednie hamowanie namnażania się wirusów.⁷