Przedawkowanie
Pramolan 50 mg

Przedawkowanie opipramolu dichlorowodorku, substancji czynnej leku Pramolan, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, śpiączka, drgawki, ataksja), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, bradykardia, arytmie, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie, wstrząs) oraz układu oddechowego i moczowego (depresja oddechowa, oliguria, anuria). Objawy te mogą wystąpić w różnym nasileniu, zależnie od dawki, czasu od zażycia i indywidualnej wrażliwości pacjenta. W przypadku dzieci ryzyko ciężkich powikłań jest szczególnie wysokie. Nie istnieje swoiste antidotum na opipramol, a dializa i hemodializa są nieskuteczne w eliminacji toksyny.

Pobierz ChPL PDF Pramolan – Tabletki powlekane – 50 mg
  1. Przedawkowanie leku Pramolan
    1. Objawy kliniczne przedawkowania
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Podstawowe zasady postępowania
    4. Szczegółowe procedury lecznicze
    5. Ograniczenia terapeutyczne
    6. Szczególne uwagi dotyczące dzieci
    7. Profilaktyka przedawkowania
    8. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. zaburzenie lękowe uogólnione
  2. zaburzenie występujące pod postacią somatyczną
Substancja czynna
  1. opipramol
Kategoria leku
  1. lek przeciwlękowy
  2. trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny

Przedawkowanie leku Pramolan

Przedawkowanie opipramolu dichlorowodorku, substancji czynnej leku Pramolan, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji pacjenta. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego i mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta. Ze względu na podobieństwo strukturalne do leków trójpierścieniowych, opipramol w dawkach toksycznych może powodować podobne spektrum objawów klinicznych.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie opipramolu manifestuje się szerokim spektrum objawów, które mogą wystąpić w różnym nasileniu w zależności od przyjętej dawki, czasu od zażycia leku oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Objawy te dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego oraz funkcji wydalniczych.2

Kategoria objawów Objawy kliniczne Charakterystyka i potencjalne zagrożenia
Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego Senność Od lekkiej sedacji do głębokiego uspokojenia, może poprzedzać stany śpiączkowe
Bezsenność Paradoksalny efekt występujący we wczesnej fazie przedawkowania
Zawroty głowy Mogą być związane z niedociśnieniem ortostatycznym
Niepokój Może mieć charakter narastający i prowadzić do stanów pobudzenia psychoruchowego
Śpiączka Poważne zaburzenie świadomości wymagające natychmiastowej interwencji
Osłupienie Stan znacznego ograniczenia reakcji na bodźce zewnętrzne
Przemijające stany splątania Zaburzenia świadomości z dezorientacją i zaburzeniami poznawczymi
Objawy neurologiczne Ataksja Zaburzenia koordynacji ruchowej, niestabilność postawy
Drgawki Mogą mieć charakter uogólniony, zwiększają ryzyko powikłań
Wzrastający niepokój Może poprzedzać wystąpienie napadów drgawkowych
Objawy kardiologiczne Tachykardia/bradykardia Zaburzenia rytmu serca o różnym charakterze
Arytmia Różne formy zaburzeń rytmu serca potencjalnie zagrażające życiu
Blok przedsionkowo-komorowy Zaburzenia przewodnictwa między przedsionkami a komorami serca
Niedociśnienie Może prowadzić do wstrząsu i niedokrwienia narządów
Wstrząs Stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji
Objawy ze strony układu oddechowego Depresja oddechowa Zmniejszenie częstości i głębokości oddechów
Zatrzymanie akcji serca Rzadko, ale stanowi bezpośrednie zagrożenie życia
Objawy ze strony układu moczowego Oliguria Zmniejszone wydalanie moczu poniżej 400 ml/dobę
Anuria Całkowite zatrzymanie wydalania moczu, poniżej 100 ml/dobę

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania opipramolu konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiednich procedur leczniczych. Należy podkreślić, że dla opipramolu nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący.3

Podstawowe zasady postępowania

  1. Eliminacja substancji toksycznej – w przypadku niedawnego spożycia należy usunąć lek z przewodu pokarmowego poprzez wywołanie wymiotów i/lub płukanie żołądka.4
  2. Hospitalizacja pacjenta – każdy przypadek przedawkowania opipramolu wymaga hospitalizacji ze względu na ryzyko poważnych powikłań.5
  3. Monitoring funkcji życiowych – szczególnie istotne jest monitorowanie czynności układu sercowo-naczyniowego przez minimum 48 godzin od zatrucia.6
  4. Leczenie podtrzymujące – podtrzymywanie funkcji życiowych pacjenta powinno być priorytetem w postępowaniu terapeutycznym.7

Szczegółowe procedury lecznicze

W zależności od dominujących objawów klinicznych, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne:8

  • W przypadku niewydolności oddechowej – konieczna może być intubacja i zastosowanie sztucznej wentylacji w celu zapewnienia prawidłowej wymiany gazowej.9
  • Przy ciężkim niedociśnieniu – należy:
    • Ułożyć pacjenta w odpowiedniej pozycji (trendelenburga, z uniesionymi kończynami dolnymi)
    • Zastosować środki zwiększające objętość osocza
    • W razie potrzeby podać dopaminę lub dobutaminę we wlewie kroplowym10
  • W przypadku arytmii serca – leczenie powinno być indywidualizowane. W razie konieczności należy:
    • Zastosować czasową elektrostymulację serca (rozrusznik)
    • Uzupełnić niedobory potasu
    • Skorygować ewentualną kwasicę11
  • Leczenie drgawek – należy podać:
    • Diazepam w iniekcji dożylnej lub
    • Inny lek przeciwdrgawkowy, np. fenobarbital lub paraldehyd

    Uwaga: Należy pamiętać, że te substancje mogą nasilać istniejącą niewydolność oddechową, niedociśnienie lub śpiączkę.12

Ograniczenia terapeutyczne

Należy pamiętać, że zarówno dializa, jak i hemodializa są nieskuteczne w usuwaniu opipramolu z organizmu, dlatego nie powinny być stosowane jako metody eliminacji toksyny.13

Szczególne uwagi dotyczące dzieci

Należy podkreślić, że dzieci wykazują znacznie większą wrażliwość na ostre przedawkowanie leków trójpierścieniowych przeciwdepresyjnych lub uspokajających, w tym opipramolu, w porównaniu do dorosłych. W tej grupie wiekowej obserwowano ciężkie zdarzenia niepożądane, dlatego przedawkowanie u dzieci wymaga szczególnej uwagi i natychmiastowego, intensywnego leczenia.14

Profilaktyka przedawkowania

Ze względu na poważne konsekwencje przedawkowania, należy przedsięwziąć wszystkie możliwe środki zapobiegawcze, szczególnie w przypadku pacjentów ze zwiększonym ryzykiem, takich jak osoby z myślami samobójczymi, zaburzeniami psychicznymi, dzieci oraz osoby starsze. W przypadku przepisywania leku Pramolan pacjentom z grupy ryzyka należy rozważyć wydawanie mniejszych ilości leku oraz ścisłe monitorowanie terapii.15

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl