Właściwości farmakokinetyczne
Poltram 100 50 mg/ml

Tramadol, zawarty w leku Poltram w stężeniu 50 mg/ml, charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (~70% dla dawki pojedynczej, wzrastającą do ~90% w stanie stacjonarnym). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po podaniu 100 mg wynosi 280-308 μg/l, osiągane w czasie 1,6-2 godzin (tmax). Tramadol wiąże się z białkami osocza na poziomie około 20%, co wpływa na jego dystrybucję i potencjalne interakcje lekowe. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez izoenzym CYP2D6, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu O-demetylotramadolu, którego stężenie stanowi około 25% stężenia tramadolu. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (90% dawki), a okres półtrwania u osób młodych wynosi 6 ± 1,5 godziny, z wydłużeniem do 7,0 ± 1,5 godziny u pacjentów powyżej 75 lat.

Właściwości farmakokinetyczne leku Poltram 50/100

Lek Poltram zawiera substancję czynną tramadolu chlorowodorek w stężeniu 50 mg/ml, dostępny w ampułkach o pojemności 1 ml (Poltram 50) oraz 2 ml (Poltram 100). Farmakokinetyka tramadolu charakteryzuje się określonymi parametrami dotyczącymi wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania, które zostały dokładnie zbadane w różnych grupach wiekowych.1

Absorpcja i biodostępność

Tramadol po podaniu doustnym wykazuje niemal całkowitą absorpcję. Biodostępność pojedynczej dawki wynosi średnio około 70%, jednak zwiększa się do około 90% w stanie stacjonarnym. Po podaniu doustnej dawki 100 mg tramadolu w postaci kapsułek lub tabletek młodym ochotnikom, stężenie w osoczu pojawia się po 15-45 minutach, osiągając średnie maksymalne stężenie (Cmax) od 280 do 308 μg/l, przy czasie osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynoszącym od 1,6 do 2 godzin.2

Dystrybucja w organizmie

Tramadol wiąże się z białkami osocza w około 20%, co jest stosunkowo niskim poziomem wiązania w porównaniu z innymi lekami przeciwbólowymi. Ta właściwość wpływa na jego dostępność dla tkanek docelowych i potencjalne interakcje z innymi lekami.3

Metabolizm leku

Tramadol podlega złożonym procesom metabolicznym, głównie w wątrobie. Jest metabolizowany przez izoenzym CYP2D6 cytochromu P450, ulegając przekształceniu do kilku metabolitów, przede wszystkim poprzez procesy N-demetylacji i O-demetylacji. Najważniejszym farmakologicznie aktywnym metabolitem jest O-demetylotramadol, który wykazuje działanie przeciwbólowe u gryzoni. U ludzi stężenie tego metabolitu osiąga około 25% wartości stężenia niezmienionego tramadolu.4

Na stężenie tramadolu i jego aktywnego metabolitu w osoczu może wpływać zahamowanie aktywności izoenzymów CYP3A4 i CYP2D6, które uczestniczą w procesie metabolizmu tramadolu. Należy więc uwzględnić potencjalne interakcje z inhibitorami lub induktorami tych enzymów.5

Eliminacja leku

Tramadol jest eliminowany z organizmu zarówno drogą metaboliczną, jak i nerkową. Po podaniu tramadolu znakowanego radioaktywnym izotopem 14C, przez nerki wydala się 90% podanej dawki, natomiast pozostałe 10% wydala się z kałem. Profil farmakokinetyczny tramadolu w zakresie dawek terapeutycznych jest liniowy.6

Okres półtrwania eliminacji

Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2β) tramadolu wynosi 6 ± 1,5 godziny u osób młodych. Farmakokinetyka wykazuje niewielkie zróżnicowanie u pacjentów do 75 lat. U pacjentów powyżej 75 lat okres półtrwania wydłuża się do 7,0 ± 1,5 godziny po podaniu doustnym.7

Wpływ niewydolności narządów na farmakokinetykę

Ze względu na dwojaką drogę eliminacji tramadolu (metaboliczną i nerkową), okres półtrwania w fazie eliminacji może ulec wydłużeniu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby:8

  • U pacjentów z marskością wątroby okres półtrwania w fazie eliminacji tramadolu wynosi 13,3 ± 4,9 godzin.9
  • U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <5 ml/min) okres półtrwania wynosi 11 ± 3,2 godzin.10

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Właściwości farmakokinetyczne tramadolu i O-demetylotramadolu zostały również zbadane w populacji pediatrycznej:11

  • Dzieci od 1 roku do 16 lat: Farmakokinetyka tramadolu i O-demetylotramadolu po podaniu doustnym dawki pojedynczej i dawek wielokrotnych jest generalnie zbliżona do farmakokinetyki u dorosłych, gdy dawka jest dostosowana do masy ciała. Obserwuje się jednak wyższą zmienność osobniczą u dzieci w wieku 8 lat i młodszych.12
  • Dzieci poniżej 1 roku życia: Farmakokinetyka tramadolu i O-demetylotramadolu była badana, lecz nie została w pełni scharakteryzowana w tej grupie wiekowej. Badania wskazują, że:13
    • Szybkość tworzenia O-demetylotramadolu przez CYP2D6 stopniowo wzrasta u noworodków.
    • Przyjmuje się, że u dzieci w wieku około 1 roku aktywność CYP2D6 osiąga poziom podobny do osób dorosłych.
    • Nie w pełni rozwinięte układy glukuronidacji oraz niedojrzała czynność nerek mogą spowalniać eliminację i powodować kumulację O-demetylotramadolu u dzieci poniżej 1 roku życia.14

Zestawienie głównych parametrów farmakokinetycznych tramadolu

Parametr Wartość Uwagi
Biodostępność (dawka pojedyncza) ~70% Po podaniu doustnym
Biodostępność (stan stacjonarny) ~90% Po podaniu doustnym
Wiązanie z białkami osocza ~20% Stosunkowo niski poziom wiązania
Cmax 280-308 μg/l Po podaniu doustnym 100 mg
tmax 1,6-2 godz. Po podaniu doustnym
t1/2β (osoby młode) 6 ± 1,5 godz. Okres półtrwania w fazie eliminacji
t1/2β (pacjenci >75 lat) 7,0 ± 1,5 godz. Po podaniu doustnym
t1/2β (marskość wątroby) 13,3 ± 4,9 godz. Znaczne wydłużenie
t1/2β (niewydolność nerek) 11 ± 3,2 godz. Klirens kreatyniny <5 ml/min
Wydalanie przez nerki 90% Główna droga eliminacji
Wydalanie z kałem 10% Mniejszościowa droga eliminacji
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl