Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Perindopril/Amlodipine Krka zawiera dwie substancje czynne (peryndopryl i amlodypinę), które mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami zarówno samodzielnie, jak i w skojarzeniu. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku i uniknięcia potencjalnych działań niepożądanych.¹

Interakcje związane z peryndoprylem

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) może prowadzić do zwiększonej częstości występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek, w porównaniu ze stosowaniem pojedynczego leku działającego na układ RAA.²

Leki wywołujące hiperkaliemię

Niektóre leki lub grupy terapeutyczne mogą zwiększać częstość wystąpienia hiperkaliemii podczas jednoczesnego stosowania z peryndoprylem:³

• Aliskiren
• Sole potasu
• Leki moczopędne oszczędzające potas
• Inhibitory ACE
• Antagoniści receptora angiotensyny II
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
• Heparyny
• Leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus)
• Trimetoprym oraz produkty zawierające trimetoprym i sulfametoksazol (kotrimoksazol)

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane

Aliskiren – u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek stosowanie z peryndoprylem zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁴

Pozaustrojowe metody leczenia – dializa lub hemofiltracja z określonymi błonami o dużej przepuszczalności oraz afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu mogą zwiększać ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych.⁵

Sakubitryl/walsartan – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan jest przeciwwskazane, ponieważ znacząco zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego.⁶

Jednoczesne stosowanie niezalecane

Aliskiren u osób bez cukrzycy lub zaburzeń czynności nerek – zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁷

Podwójna blokada układu RAA (inhibitor ACE + antagonista receptora angiotensyny II) – może prowadzić do większej częstości występowania niedociśnienia tętniczego, omdlenia, hiperkaliemii i pogorzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). Takie leczenie skojarzone należy ograniczyć do indywidualnie określonych przypadków, ze ścisłym monitorowaniem czynności nerek, stężenia potasu i ciśnienia tętniczego.⁸

Estramustyna – zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy.⁹

Kotrimoksazol (trimetoprym/sulfametoksazol) – zwiększa ryzyko hiperkaliemii.¹⁰

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas – ich stosowanie może prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie peryndoprylu z lekami zwiększającymi stężenie potasu w surowicy, takimi jak trimetoprym i kotrimoksazol.¹¹

Cyklosporyna – może powodować hiperkaliemię podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE. Zaleca się regularne kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.¹²

Heparyna – może prowadzić do hiperkaliemii podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.¹³

Lit – jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE może powodować przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności (ciężka neurotoksyczność). Konieczne jest uważne kontrolowanie stężenia litu w surowicy, jeśli takie skojarzenie jest niezbędne.¹⁴

Jednoczesne stosowanie wymagające specjalnych środków ostrożności

Leki przeciwcukrzycowe (insuliny, doustne leki hipoglikemizujące) – mogą nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami ACE, zwiększając ryzyko hipoglikemii, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹⁵

Leki moczopędne nieoszczędzające potasu – mogą powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego po rozpoczęciu leczenia inhibitorem ACE, szczególnie u pacjentów z niedoborem objętości płynów i/lub soli. Zaleca się odstawienie leku moczopędnego przed rozpoczęciem terapii inhibitorem ACE lub rozpoczęcie leczenia od małych, stopniowo zwiększanych dawek peryndoprylu.¹⁶

Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton) – eplerenon lub spironolakton w dawce 12,5-50 mg/dobę z małą dawką inhibitora ACE zwiększają ryzyko hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca klasy II-IV (wg NYHA). Przed rozpoczęciem takiego leczenia skojarzonego należy sprawdzić, czy nie występuje hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek, a następnie regularnie monitorować te parametry.¹⁷

Racekadotryl – jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE może zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego.¹⁸

Inhibitory mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) – zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego u pacjentów przyjmujących jednocześnie inhibitory ACE.¹⁹

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawce ≥3 g/dobę – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Należy stosować je ostrożnie, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, zapewniając odpowiednie nawodnienie i monitorowanie czynności nerek.²⁰

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

Gliptyny (linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) – zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego u pacjentów leczonych jednocześnie inhibitorem ACE ze względu na zmniejszenie aktywności dipeptydylopeptydazy IV (DPP-IV).²¹

Sympatykomimetyki – mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE.²²

Złoto (aurotiojabłczan sodu) – u pacjentów leczonych złotem we wstrzyknięciach i jednocześnie przyjmujących inhibitory ACE rzadko mogą występować reakcje podobne do objawów po podaniu azotanów (zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie tętnicze).²³

Interakcje związane z amlodypiną

Jednoczesne stosowanie niezalecane – amlodypina

Dantrolen (we wlewie) – u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej nie zaleca się jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, ze względu na ryzyko hipertermii złośliwej i zapaść krążeniową związaną z hiperkaliemią.²⁴

Jednoczesne stosowanie wymagające specjalnych środków ostrożności – amlodypina

Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy, werapamil, diltiazem) może znacząco zwiększać stężenie amlodypiny w organizmie, prowadząc do nasilonego działania hipotensyjnego. Efekt ten może być bardziej wyraźny u pacjentów w podeszłym wieku.²⁵

Induktory CYP3A4 – mogą zmieniać stężenie amlodypiny w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny z induktorami CYP3A4 (szczególnie silnymi, jak ryfampicyna, ziele dziurawca) należy monitorować ciśnienie krwi i rozważyć modyfikację dawki.²⁶

Jednoczesne stosowanie wymagające rozważenia

Działanie amlodypiny obniżające ciśnienie tętnicze sumuje się z działaniem innych leków przeciwnadciśnieniowych.²⁷

Takrolimus – jednoczesne podawanie z amlodypiną może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi. Konieczne jest monitorowanie stężenia takrolimusu i ewentualne dostosowanie jego dawki.²⁸

Klarytromycyna – jako inhibitor CYP3A4 zwiększa ryzyko niedociśnienia u pacjentów przyjmujących jednocześnie amlodypinę. Zalecana jest ścisła obserwacja pacjenta.²⁹

Inhibitory mTOR – amlodypina jako słaby inhibitor CYP3A4 może zwiększać ekspozycję na inhibitory mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus).³⁰

Cyklosporyna – u pacjentów po przeszczepieniu nerki zaobserwowano zmienne zwiększenie stężenia cyklosporyny przy jednoczesnym stosowaniu amlodypiny. Zaleca się monitorowanie stężenia cyklosporyny i w razie potrzeby zmniejszenie jej dawki.³¹

Symwastatyna – jednoczesne podawanie amlodypiny (10 mg) z symwastatyną (80 mg) prowadzi do 77% zwiększenia ekspozycji na symwastatynę. U pacjentów stosujących amlodypinę dawka symwastatyny powinna być ograniczona do 20 mg na dobę.³²

W badaniach klinicznych amlodypina nie wpływała na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny.³³

Stosowanie amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym nie jest zalecane, gdyż może zwiększać biodostępność amlodypiny i nasilać działanie hipotensyjne.³⁴

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Perindopril/Amlodipine Krka może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku. Etanol ma działanie wazodylatacyjne, które powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych i w konsekwencji obniżenie ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie z preparatem zawierającym peryndopryl i amlodypinę może prowadzić do znacznego spadku ciśnienia tętniczego, co zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niedociśnienia, takich jak zawroty głowy, omdlenia czy zaburzenia widzenia.

Ponadto, alkohol może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych poprzez indukcję enzymatyczną, co może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności terapeutycznej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby spożywanie alkoholu może dodatkowo pogorszyć metabolizm zarówno peryndoprylu, jak i amlodypiny, zwiększając ryzyko działań niepożądanych.

W związku z powyższym, podczas stosowania produktu Perindopril/Amlodipine Krka zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu, a w przypadku pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca lub innymi chorobami układu sercowo-naczyniowego – całkowitą abstynencję.

Tabela interakcji