Działania niepożądane
Olmesartan LEK-AM 20 mg

Olmesartan medoksomil, jako antagonista receptora angiotensyny II, wykazuje profil działań niepożądanych istotnych w terapii nadciśnienia tętniczego. Najczęściej obserwuje się ból głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy (3,7%), z potwierdzonym wzrostem częstości zawrotów głowy pochodzenia ośrodkowego (2,5% vs 0,9% placebo). Niezbyt często występują niedociśnienie tętnicze, szczególnie u osób starszych, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, enteropatia typu celiakii, autoimmunologiczne zapalenie wątroby oraz reakcje skórne, w tym obrzęk naczynioruchowy. Rzadko notuje się dławicę piersiową, hiperkaliemię, rabdomiolizę oraz ostre niewydolności nerek. W trakcie terapii należy monitorować parametry laboratoryjne, takie jak aktywność fosfokinazy kreatynowej, enzymów wątrobowych, stężenie mocznika i kreatyniny oraz profil lipidowy (hipertriglicerydemia 2,0% vs 1,1% placebo). Szczególną uwagę zwraca się na ryzyko niedociśnienia u pacjentów w podeszłym wieku oraz potencjalne poważne powikłania, jak autoimmunologiczne zapalenie wątroby i reakcje anafilaktyczne.

Działania niepożądane leku Olmesartan LEK-AM

Olmesartan medoksomil, jako przedstawiciel antagonistów receptora angiotensyny II, wykazuje określony profil działań niepożądanych, który należy brać pod uwagę podczas terapii nadciśnienia tętniczego. Dokładne zrozumienie potencjalnych działań niepożądanych pozwala na odpowiednie monitorowanie pacjentów i wczesne wykrywanie nieprawidłowości.1

Profil bezpieczeństwa – charakterystyka ogólna

W trakcie leczenia olmesartanem medoksomilem najczęściej odnotowywane działania niepożądane to ból głowy (występujący u 7,7% pacjentów), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy (3,7%). W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, gdzie oceniano monoterapię olmesartanem, jedynym działaniem niepożądanym jednoznacznie związanym z leczeniem były zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, występujące z częstością 2,5% u pacjentów przyjmujących lek w porównaniu do 0,9% w grupie placebo.2

Nieznacznie częściej w porównaniu do placebo obserwowano również hipertriglicerydemię (2,0% vs 1,1%) oraz zwiększoną aktywność fosfokinazy kreatynowej (1,3% vs 0,7%). Istotne jest uwzględnienie tych parametrów w standardowych badaniach kontrolnych podczas terapii.3

Szczegółowe działania niepożądane według układów

Działania niepożądane olmesartanu medoksomilu zostały zidentyfikowane zarówno podczas badań klinicznych, jak i w okresie po wprowadzeniu leku na rynek. Należy pamiętać, że zestawienie to obejmuje również zgłoszenia spontaniczne, co pozwala na kompleksowe ujęcie profilu bezpieczeństwa.4

Zaburzenia układu nerwowego i zmysłów

W obrębie układu nerwowego często obserwuje się zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego oraz ból głowy. Zaburzenia te mają istotny wpływ na komfort codziennego funkcjonowania pacjenta. Niezbyt często występują zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, które mogą prowadzić do zaburzeń równowagi.5

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Wśród działań niepożądanych dotyczących układu sercowo-naczyniowego rzadko obserwuje się dławicę piersiową. Niezbyt często może wystąpić niedociśnienie tętnicze, które wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku – w tej grupie częstość występowania niedociśnienia zwiększa się z rzadkiej na niezbyt częstą.6

Zaburzenia układu pokarmowego

W obrębie przewodu pokarmowego niezbyt często stwierdza się zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, biegunkę, ból brzucha, nudności, niestrawność oraz wymioty. Z częstością nieznaną odnotowano przypadki enteropatii typu celiakii – jest to istotne powikłanie, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku.7

Zaburzenia wątroby

W trakcie terapii olmesartanem medoksomilem z częstością nieznaną może wystąpić autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Jest to poważne powikłanie, które charakteryzuje się okresem utajenia od kilku miesięcy do kilku lat i ustępuje po odstawieniu leku. Należy regularnie monitorować parametry wątrobowe, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób autoimmunologicznych.8

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

W zakresie skóry i tkanki podskórnej niezbyt często występują wykwity, alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka i świąd. Rzadko może dojść do rozwinięcia obrzęku naczynioruchowego, który stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.9

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego

Niezbyt często odnotowuje się zapalenie stawów, ból pleców i bóle kostne. Rzadziej występują ból mięśni oraz kurcze mięśni. Istotne jest, że zgłaszano występowanie pojedynczych przypadków rabdomiolizy (rozpadu mięśni prążkowanych) podczas stosowania antagonistów receptora angiotensyny II, do których należy olmesartan. Jest to poważne powikłanie, które wymaga natychmiastowej diagnozy i interwencji.10

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

W zakresie układu moczowego niezbyt często obserwuje się krwiomocz i zakażenia dróg moczowych. Z częstością nieznaną może dojść do rozwoju ostrej niewydolności nerek lub niewydolności nerek, co stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.11

Zaburzenia metaboliczne i inne

Niezbyt często występują hipertriglicerydemia i hiperurykemia, natomiast rzadko może wystąpić hiperkaliemia, które wymaga szczególnej kontroli, zwłaszcza u pacjentów ze współistniejącymi schorzeniami nerek. Z częstością nieznaną może dojść do reakcji anafilaktycznej, będącej stanem zagrożenia życia.12

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania

Niezbyt często mogą wystąpić ból, ból w klatce piersiowej, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne oraz zmęczenie. Rzadziej obserwuje się obrzęk twarzy, astenię, złe samopoczucie i letarg.13

Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych

W trakcie terapii olmesartanem niezbyt często odnotowuje się zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia mocznika we krwi oraz zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. Rzadziej może występować zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi. Te odchylenia wymagają regularnej kontroli parametrów laboratoryjnych.14

Szczególne populacje pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku należy zwrócić uwagę na zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego, którego częstość występowania zwiększa się z kategorii „rzadko” do „niezbyt często”. Jest to istotna informacja kliniczna, gdyż niedociśnienie w tej grupie wiekowej może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak upadki i urazy.15

Przedawkowanie leku

W przypadku przedawkowania olmesartanu medoksomilu najbardziej prawdopodobnym objawem jest niedociśnienie tętnicze. Dostępne dane dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone. Pacjent wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego oraz wdrożenia leczenia objawowego i podtrzymującego. Warto podkreślić, że brak danych wskazujących na możliwość usunięcia olmesartanu z organizmu metodą dializy.16

Zgłaszanie działań niepożądanych

Niezwykle istotne jest zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu produktu do obrotu. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Personel medyczny powinien zgłaszać działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego.17

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych olmesartanu medoksomilu

Klasyfikacja układów i narządów Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipertriglicerydemia, hiperurykemia Hiperkaliemia
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból głowy
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenie serca Dławica piersiowa
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit Zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, biegunka, ból brzucha, nudności, niestrawność, wymioty Enteropatia typu celiakii
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątroby o podłożu autoimmunologicznym*
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wykwity, alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, świąd Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Zapalenie stawów, ból pleców, bóle kostne Ból mięśni Kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Krwiomocz, zakażenie dróg moczowych Ostra niewydolność nerek, niewydolność nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból, ból w klatce piersiowej, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne, zmęczenie Obrzęk twarzy, astenia, złe samopoczucie, letarg
Badania diagnostyczne Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi

* Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki autoimmunologicznego zapalenia wątroby, z okresem utajenia od kilku miesięcy do kilku lat, ustępującego po odstawieniu olmesartanu.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl