Przedawkowanie
Oftensin 5 mg/ml

Przedawkowanie kropli do oczu Oftensin (5 mg/ml tymololu maleinianu) może prowadzić do poważnych ogólnoustrojowych zaburzeń wynikających z blokady receptorów β-adrenergicznych, mimo miejscowej aplikacji. Objawy przedawkowania obejmują zawroty i ból głowy (OUN), duszność i skurcz oskrzeli (układ oddechowy), bradykardię, blok serca II i III stopnia oraz zatrzymanie akcji serca (układ sercowo-naczyniowy). Występujące objawy wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania funkcji życiowych pacjenta, gdyż mogą prowadzić do zagrażających życiu stanów, takich jak ostra niewydolność serca czy zatrzymanie krążenia.

Przedawkowanie leku Oftensin

Przedawkowanie kropli do oczu Oftensin (5 mg/ml, roztwór) zawierających tymolol w postaci tymololu maleinianu może prowadzić do poważnych zaburzeń ogólnoustrojowych. Mimo miejscowej aplikacji preparatu do oka, w przypadku nadmiernego dawkowania, mogą wystąpić objawy charakterystyczne dla ogólnoustrojowego działania inhibitorów receptorów β-adrenergicznych. 1

Objawy kliniczne przedawkowania

Niezamierzone przedawkowanie tymololu może manifestować się poprzez szereg objawów związanych z blokadą receptorów β-adrenergicznych, które dotyczą różnych układów, w szczególności układu sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. 2

Objaw przedawkowania Opis objawu Układ/Narząd
Zawroty głowy Zaburzenia równowagi, uczucie wirowania otoczenia Ośrodkowy układ nerwowy
Ból głowy Dolegliwości bólowe obejmujące różne okolice głowy Ośrodkowy układ nerwowy
Duszność Uczucie braku powietrza, trudności w oddychaniu Układ oddechowy
Bradykardia Zwolnienie czynności serca poniżej fizjologicznej częstości Układ sercowo-naczyniowy
Skurcz oskrzeli Nagłe zwężenie dróg oddechowych, utrudnione oddychanie Układ oddechowy
Zatrzymanie akcji serca Ustanie mechanicznej czynności serca, prowadzące do zatrzymania krążenia Układ sercowo-naczyniowy

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania preparatu Oftensin należy wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne, dostosowane do występujących objawów i stanu klinicznego pacjenta. Leczenie powinno być ukierunkowane przede wszystkim na podtrzymanie funkcji życiowych oraz przeciwdziałanie specyficznym objawom przedawkowania β-blokerów. 3

Leczenie objawowe przedawkowania

W zależności od drogi przedawkowania i dominujących objawów klinicznych, zaleca się następujące postępowanie terapeutyczne:

  1. Przyjęcie doustne preparatu – należy wykonać płukanie żołądka w celu eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej 4
  2. Bradykardia – postępowanie farmakologiczne:
  3. Niedociśnienie tętnicze – zastosowanie leków presyjnych:
    • Noradrenalina – katecholamina o silnym działaniu obkurczającym naczynia 7
    • Dopamina – lek inotropowy dodatni, zwiększający kurczliwość mięśnia sercowego i przepływ nerkowy 8
  4. Skurcz oskrzeli:
    • Podanie izoprenaliny chlorowodorku – selektywny agonista receptorów β₂-adrenergicznych o działaniu rozszerzającym oskrzela 9
    • Uzupełniająco można zastosować aminofilinę – pochodną teofiliny rozszerzającą oskrzela 10
  5. Ostra niewydolność serca – kompleksowe postępowanie:
    • Zastosowanie glikozydów naparstnicy (digoksyna) – leki zwiększające siłę skurczu mięśnia sercowego 11
    • Podanie diuretyków – zmniejszających obciążenie wstępne serca 12
    • Tlenoterapia – zapewnienie odpowiedniego utlenowania tkanek 13
    • W przypadkach opornych na standardowe leczenie można zastosować aminofilinę 14
    • Glukagon może być również skuteczny w leczeniu ostrej niewydolności serca wywołanej przedawkowaniem β-blokerów 15
  6. Blok serca (II i III stopnia):
    • Podanie izoprenaliny – dla tymczasowego zwiększenia przewodnictwa 16
    • W przypadkach opornych lub ciężkich – konieczność wszczepienia czasowego lub stałego rozrusznika serca 17

Uwagi kliniczne

Przedawkowanie tymololu wymaga natychmiastowej interwencji medycznej oraz monitorowania parametrów życiowych pacjenta. Należy pamiętać, że mimo miejscowego stosowania preparatu Oftensin w postaci kropli do oczu, może dojść do wchłaniania systemowego substancji czynnej i wystąpienia ogólnoustrojowych objawów niepożądanych. 18

Leczenie powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, najlepiej na oddziale intensywnej terapii lub innym oddziale umożliwiającym stałe monitorowanie funkcji życiowych oraz odpowiednią interwencję w przypadku pogorszenia stanu pacjenta. Wybór metody leczenia powinien być zawsze dostosowany do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta i dominujących objawów przedawkowania.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl