Właściwości farmakokinetyczne
Noxap 200 ppm mol/mol

Właściwości farmakokinetyczne tlenku azotu

Produkt leczniczy NOXAP, 200 ppm mol/mol w postaci gazu medycznego sprężonego, zawiera tlenek azotu (NO) w stężeniu 200 ppm mol/mol (0,2 ml tlenku azotu na 999,8 ml azotu). Farmakokinetyka tlenku azotu została dokładnie zbadana u osób dorosłych, a wyniki tych badań dostarczają istotnych informacji na temat procesów, jakim podlega ta substancja w organizmie człowieka.¹

Proces podawania i wchłanianie

Przed podaniem pacjentowi tlenek azotu jest odpowiednio rozcieńczany i wchodzi w reakcję z tlenem, w wyniku czego powstaje dwutlenek azotu, związek wykazujący działanie toksyczne wobec organizmu. Po inhalacji tlenek azotu ulega wchłanianiu do krążenia układowego.²

Dystrybucja w organizmie

Przeważająca część tlenku azotu przechodzi przez łoże włośniczkowe, gdzie dochodzi do jego wiązania z hemoglobiną. Istotnym czynnikiem wpływającym na kierunek przemian jest poziom wysycenia hemoglobiny tlenem, który zazwyczaj mieści się w zakresie 60-100%. Gdy hemoglobina jest wysycona tlenem w takim stopniu, tlenek azotu wiąże się głównie z oksyhemoglobiną, co prowadzi do powstania methemoglobiny i azotanów.³

W warunkach niskiego wysycenia hemoglobiny tlenem, tlenek azotu może wchodzić w reakcję z deoksyhemoglobiną, prowadząc do powstania przejściowego związku – nitrozylohemoglobiny. Pod wpływem tlenu związek ten ulega następnie przekształceniu do tlenków azotu i methemoglobiny.⁴

Metabolizm w krążeniu płucnym

W obrębie krążenia płucnego tlenek azotu może wchodzić w reakcje z tlenem i wodą, co prowadzi do powstania odpowiednio dwutlenku azotu oraz azotanów. Te produkty reakcji wchodzą następnie w interakcję z oksyhemoglobiną, w wyniku czego powstają methemoglobina i azotany.⁵

Produkty końcowe metabolizmu

W rezultacie opisanych procesów metabolicznych, do krążenia ogólnoustrojowego trafiają przede wszystkim dwa produkty końcowe przemian tlenku azotu:

• Methemoglobina – jej powstawanie jest ściśle uzależnione od dwóch czynników: czasu ekspozycji na tlenek azotu oraz jego stężenia. Zaobserwowano, że stężenie methemoglobiny wzrasta stopniowo w ciągu pierwszych 8 godzin leczenia tlenkiem azotu podawanym drogą wziewną.⁶
• Azotany – stanowią główny metabolit tlenku azotu, który jest wydalany z moczem. Azotany odpowiadają za ponad 70% podanej wziewnie dawki tlenku azotu. ^{70% podanej wziewnie dawki tlenku azotu.”>7}

Warto podkreślić, że u pacjentów otrzymujących wysokie dawki tlenku azotu (80 ppm) stężenie methemoglobiny przekraczało 7%. ^{7% u pacjentów otrzymujących wysokie dawki NO (80 ppm).”>8}

Eliminacja

Azotany, jako główne metabolity tlenku azotu, są usuwane z osocza poprzez nerki. Szybkość tego procesu jest zbliżona do szybkości przesączania kłębuszkowego, co zapewnia efektywną eliminację produktów metabolizmu tlenku azotu z organizmu.⁹