Wskazania do stosowania leku NOXAP

NOXAP 200 ppm mol/mol (gaz medyczny, sprężony) zawierający tlenek azotu (NO) jest przeznaczony do stosowania w dwóch głównych wskazaniach klinicznych. Lek ten, będący mieszaniną 0,2 ml tlenku azotu z 999,8 ml azotu, wykazuje właściwości rozkurczające naczynia płucne, co umożliwia jego zastosowanie w stanach związanych z nadciśnieniem płucnym.^[1]

Leczenie noworodków z niewydolnością oddechową

NOXAP jest wskazany w leczeniu noworodków urodzonych po 34. tygodniu wieku ciążowego, u których rozpoznano hipoksyjną niewydolność oddechową związaną z nadciśnieniem płucnym. Kwalifikacja do leczenia opiera się na klinicznych lub echokardiograficznych oznakach nadciśnienia płucnego. ^{34. tygodnia wieku ciążowego z hipoksyjną niewydolnością oddechową związaną z klinicznymi lub echokardiograficznymi oznakami nadciśnienia płucnego w celu zwiększenia utlenowania krwi (oksygenacji) i ograniczenia konieczności stosowania membranowego natleniania pozaustrojowego (ECMO).”>[2]}

Stosowanie tlenku azotu w tej grupie pacjentów ma na celu:

• Zwiększenie utlenowania krwi (poprawę oksygenacji) – tlenek azotu, działając jako selektywny rozszerzacz naczyń płucnych, poprawia przepływ krwi przez płuca i wymianę gazową ^{34. tygodnia wieku ciążowego z hipoksyjną niewydolnością oddechową związaną z klinicznymi lub echokardiograficznymi oznakami nadciśnienia płucnego w celu zwiększenia utlenowania krwi (oksygenacji) i ograniczenia konieczności stosowania membranowego natleniania pozaustrojowego (ECMO).”>[3]}
• Ograniczenie konieczności stosowania membranowego natleniania pozaustrojowego (ECMO) – wczesne zastosowanie tlenku azotu może zapobiec progresji niewydolności oddechowej i zmniejszyć potrzebę wdrożenia bardziej inwazyjnych metod leczenia ^{34. tygodnia wieku ciążowego z hipoksyjną niewydolnością oddechową związaną z klinicznymi lub echokardiograficznymi oznakami nadciśnienia płucnego w celu zwiększenia utlenowania krwi (oksygenacji) i ograniczenia konieczności stosowania membranowego natleniania pozaustrojowego (ECMO).”>[4]}

Leczenie nadciśnienia płucnego w kardiochirurgii

Drugim wskazaniem do stosowania leku NOXAP jest leczenie śród- i pooperacyjnego nadciśnienia płucnego w związku z zabiegami kardiochirurgicznymi. Wskazanie to dotyczy szerokiej grupy pacjentów – zarówno osób dorosłych, jak i dzieci oraz noworodków.^[5]

W kontekście kardiochirurgicznym stosowanie tlenku azotu ma na celu:

• Selektywne obniżenie ciśnienia w tętnicy płucnej – NO działa wyłącznie na naczynia płucne, nie powodując ogólnoustrojowej wazodilatacji^[6]
• Poprawę czynności prawej komory serca – obniżenie oporu naczyniowego w krążeniu płucnym zmniejsza obciążenie następcze prawej komory^[7]
• Poprawę utlenowania – lepsza perfuzja płucna przekłada się na skuteczniejszą wymianę gazową^[8]

Warunki stosowania tlenku azotu

Lek NOXAP powinien być stosowany w ściśle kontrolowanych warunkach klinicznych. Ze względu na specyficzną formę podania (gaz medyczny, sprężony) oraz potrzebę monitorowania parametrów związanych z leczeniem, produkt należy stosować wyłącznie w warunkach szpitalnych.^[9]

Dostępne wielkości opakowań

NOXAP jest dostępny w butlach o różnych pojemnościach, co umożliwia dostosowanie do potrzeb różnych oddziałów szpitalnych:

^[10]

Warunki bezpiecznego podawania

Podawanie tlenku azotu wymaga:

1. Specjalistycznego sprzętu do dozowania gazu medycznego
2. Ciągłego monitorowania stężenia tlenku azotu w mieszaninie oddechowej
3. Monitorowania stężenia dwutlenku azotu (NO₂), który jest produktem ubocznym powstającym w reakcji NO z tlenem
4. Monitorowania parametrów hemodynamicznych pacjenta, szczególnie ciśnienia w tętnicy płucnej i utlenowania krwi
5. Monitorowania methemoglobinemii – tlenek azotu może reagować z hemoglobiną, tworząc methemoglobinę niezdolną do przenoszenia tlenu

Tlenek azotu będący bezbarwnym i bezwonnym gazem powinien być podawany wyłącznie przez personel przeszkolony w zakresie jego stosowania, mający doświadczenie w intensywnej terapii noworodków lub w kardiochirurgii.^[11]