Właściwości farmakokinetyczne leku Noradrenaline hameln

Noradrenaline hameln (0,2 mg/ml) występuje jako roztwór do infuzji zawierający noradrenaliny winian w ilości 0,4 mg/ml, co odpowiada 0,2 mg noradrenaliny. Lek zawiera biologicznie aktywny izomer L spośród dwóch możliwych stereoizomerów noradrenaliny.¹

Wchłanianie

Wchłanianie noradrenaliny zależy od drogi podania:²

• Podanie podskórne – wchłanianie jest słabe
• Podanie doustne – noradrenalina ulega szybkiej inaktywacji w przewodzie pokarmowym
• Podanie dożylne – charakteryzuje się bardzo krótkim okresem półtrwania w osoczu krwi wynoszącym około 1-2 minuty

Dystrybucja

Po dostaniu się do krwiobiegu, noradrenalina jest szybko usuwana z osocza. Proces ten zachodzi poprzez dwa główne mechanizmy: wychwyt komórkowy oraz metabolizm. Istotną cechą farmakodynamiczną noradrenaliny jest to, że nie przenika ona łatwo przez barierę krew-mózg, co ogranicza jej działanie ośrodkowe.³

Metabolizm

Noradrenalina podlega dwóm głównym szlakom metabolicznym:⁴

1. Metylacja – przeprowadzana przez enzym katecholo-O-metylotransferazę (COMT)
2. Deaminacja – katalizowana przez enzym monoaminooksydazę (MAO)

W wyniku tych procesów powstają metabolity pośrednie:

• Normetanefryna – powstaje w procesie metylacji
• Kwas 3,4-dihydroksymigdałowy – powstaje w procesie deaminacji

Ostatecznym metabolitem obu szlaków metabolicznych jest kwas 4-hydroksy-3-metoksymigdałowy, który następnie podlega dalszym przemianom.⁵

Eliminacja

Końcowy etap biodegradacji noradrenaliny to wydalanie z organizmu. Noradrenalina jest wydalana głównie z moczem w postaci koniugatów, które powstają w wyniku sprzęgania metabolitów z kwasem glukuronowym (glukuronidy) lub kwasem siarkowym (siarczany). Ta forma wydalania metabolitów zwiększa ich rozpuszczalność w wodzie, co ułatwia eliminację.⁶