Przedawkowanie
Nexpram 20 mg

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Nexpram, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, choć w większości przypadków dawki od 400 mg do 800 mg (20-40 tabletek Nexpram 20 mg) nie wywołują ciężkich objawów toksycznych. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie mięśniowe, pobudzenie, rzadko zespół serotoninowy, drgawki i śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, arytmia). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które wymagają monitorowania i korekty. Rzadkie zgony po przedawkowaniu escytalopramu najczęściej wiązały się z jednoczesnym przedawkowaniem innych leków.

Przedawkowanie leku Nexpram

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Nexpram, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane kliniczne dotyczące przedawkowania escytalopramu są ograniczone i często dotyczą sytuacji, gdy doszło do jednoczesnego przedawkowania innych leków. Warto podkreślić, że w większości raportowanych przypadków przedawkowania samego escytalopramu obserwowano objawy o niewielkim nasileniu lub nie obserwowano ich wcale.1

Dawki toksyczne

Dawki escytalopramu w zakresie od 400 mg do 800 mg (co odpowiada 20-40 tabletkom Nexpram 20 mg) zwykle nie powodują ciężkich objawów toksycznych. Jednakże odnotowano rzadkie przypadki zgonów w wyniku przedawkowania samego escytalopramu, choć w większości tych sytuacji dochodziło do jednoczesnego przedawkowania innych substancji leczniczych.2

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie escytalopramu wywołuje szereg objawów związanych głównie z dysfunkcją ośrodkowego układu nerwowego, układu pokarmowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Mogą również wystąpić zaburzenia gospodarki elektrolitowej.3

Układ/narząd Objawy przedawkowania Charakterystyka Nasilenie/Częstość występowania
Ośrodkowy układ nerwowy Zawroty głowy Zaburzenia równowagi, uczucie wirowania Często
Drżenie mięśniowe Mimowolne rytmiczne ruchy mięśni Często
Pobudzenie Niepokój psychoruchowy, nadmierna aktywność Często
Zespół serotoninowy Zespół objawów obejmujących hipertermię, wzmożoną sztywność mięśniową, mioklonie, zaburzenia autonomiczne Rzadko
Drgawki i śpiączka Napady drgawkowe, utrata świadomości Rzadko
Układ pokarmowy Nudności Nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w żołądku z odruchem wymiotnym Często
Wymioty Gwałtowne opróżnianie żołądka Często
Układ sercowo-naczyniowy Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia krwi poniżej wartości prawidłowych Może być istotne klinicznie
Częstoskurcz Przyspieszenie rytmu serca Potencjalnie niebezpieczne
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenie przewodnictwa elektrycznego w sercu widoczne w EKG Potencjalnie zagrażające życiu
Arytmia Zaburzenia rytmu serca Potencjalnie zagrażające życiu
Zaburzenia elektrolitowe Hipokaliemia Obniżone stężenie potasu we krwi Wymaga monitorowania i korekty
Hiponatremia Obniżone stężenie sodu we krwi Wymaga monitorowania i korekty

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania escytalopramu nie istnieje swoista odtrutka. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące. Protokół postępowania powinien obejmować następujące działania:4

  1. Zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych – udrożnienie dróg oddechowych, zapewnienie odpowiedniej wentylacji i podaży tlenu.
  2. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – należy rozważyć płukanie żołądka, które powinno być wykonane jak najszybciej po doustnym przyjęciu leku, oraz podanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania escytalopramu.5
  3. Monitorowanie parametrów życiowych – stałe monitorowanie akcji serca i innych funkcji życiowych.6
  4. Monitorowanie EKG – szczególnie ważne u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, do których należą:7
    • Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca
    • Pacjenci z bradyarytmią
    • Pacjenci przyjmujący jednocześnie leki wydłużające odstęp QT
    • Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu, np. z dysfunkcją wątroby
  5. Wyrównanie zaburzeń elektrolitowych – monitorowanie i korekta stężeń elektrolitów, zwłaszcza potasu i sodu.
  6. Leczenie objawowe – postępowanie ukierunkowane na konkretne objawy, np. przeciwdrgawkowe w przypadku wystąpienia drgawek.

Szczególne grupy ryzyka

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka powikłań po przedawkowaniu escytalopramu. Do tej grupy należą pacjenci:8

  • Z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza z zastoinową niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca
  • Przyjmujący jednocześnie inne leki psychotropowe lub leki wpływające na odstęp QT
  • Z zaburzeniami czynności wątroby, które mogą upośledzać metabolizm escytalopramu
  • W podeszłym wieku

U tych pacjentów ryzyko wystąpienia poważnych powikłań, szczególnie kardiologicznych, jest znacząco podwyższone, co wymaga intensywniejszego monitorowania oraz często dłuższej hospitalizacji.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl