Właściwości farmakokinetyczne leku Mybracin

Mybracin, krople do oczu w postaci zawiesiny, zawierające w swoim składzie 3 mg tobramycyny i 1 mg deksametazonu w 1 ml, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dystrybucji, metabolizmu i eliminacji poszczególnych substancji czynnych po podaniu miejscowym do oka.¹

Farmakokinetyka deksametazonu

Ekspozycja systemowa

Po miejscowym podaniu kropli do oczu Mybracin ekspozycja układowa na deksametazon jest stosunkowo niewielka. Badania wykazały, że maksymalne stężenia deksametazonu w osoczu krwi po aplikacji jednej kropli do obu oczu cztery razy na dobę przez dwa kolejne dni mieszczą się w zakresie od 220 do 888 pg/ml, ze średnią wartością wynoszącą 555±217 pg/ml.²

Wiązanie z białkami osocza

Deksametazon w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – około 77-84% substancji czynnej wiąże się z albuminami surowicy, co wpływa na jego dystrybucję w organizmie.³

Dystrybucja

Objętość dystrybucji deksametazonu wynosi od 0,576 do 1,15 l/kg masy ciała, co wskazuje na jego zdolność do przenikania do tkanek obwodowych.⁴

Metabolizm

Deksametazon jest eliminowany z organizmu na drodze przemian metabolicznych. Głównym metabolitem jest 6-β-hydroksydeksametazon, który stanowi około 60% wydalanej dawki leku w moczu. Co istotne, w moczu nie stwierdza się obecności niezmienionego deksametazonu.⁵

Eliminacja

Okres półtrwania deksametazonu w osoczu jest stosunkowo krótki i wynosi 3-4 godziny. Klirens deksametazonu mieści się w zakresie od 0,111 do 0,225 l/h/kg masy ciała.⁶

Biodostępność

Dostępność biologiczna deksametazonu po podaniu doustnym wynosi około 70%, natomiast po podaniu miejscowym do oka wartość ta jest znacznie niższa ze względu na ograniczone wchłanianie systemowe.⁷

Farmakokinetyka tobramycyny

Ekspozycja systemowa

Po miejscowym podaniu kropli do oczu zawierających tobramycynę z deksametazonem, ekspozycja układowa na tobramycynę jest minimalna. W badaniach przeprowadzonych u pacjentów, którym przez dwa kolejne dni podawano lek do obu oczu cztery razy na dobę, u 9 spośród 12 badanych osób nie stwierdzono mierzalnych ilościowo stężeń tobramycyny w osoczu krwi. Najwyższe zmierzone stężenie leku wynosiło zaledwie 0,25 µg/ml, co stanowi jedynie ósmą część wartości progowej (2 µg/ml) dla ryzyka wystąpienia działania nefrotoksycznego.⁸

Wiązanie z białkami osocza

Tobramycyna w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza – mniej niż 10% substancji czynnej wchodzi w interakcje z białkami, co wpływa na jej większą dostępność w formie wolnej.⁹

Dystrybucja

Objętość dystrybucji tobramycyny wynosi 0,26 l/kg masy ciała, co wskazuje na jej ograniczoną dystrybucję w organizmie, głównie w przestrzeni pozakomórkowej.¹⁰

Eliminacja

Tobramycyna jest szybko i efektywnie wydalana przez nerki na drodze filtracji kłębuszkowej, głównie w postaci niezmienionej. Okres półtrwania leku w osoczu krwi wynosi około dwóch godzin, natomiast klirens tobramycyny utrzymuje się na poziomie 0,04 l/h/kg masy ciała.¹¹

Biodostępność

Dostępność biologiczna tobramycyny po podaniu doustnym jest wyjątkowo niska i wynosi mniej niż 1%, co wynika z jej słabego wchłaniania z przewodu pokarmowego. Po podaniu miejscowym do oka, wchłanianie systemowe jest również bardzo ograniczone.¹²

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych substancji czynnych Mybracin