Przedawkowanie
Magnefar B6 50 mg jonów magnezu Mg2+ + 5,05 mg

Przedawkowanie preparatu Magnefar B6, zawierającego 50 mg jonów magnezu (w postaci magnezu cytrynianu) oraz 5,05 mg pirydoksyny chlorowodorku, może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, u których upośledzona jest eliminacja magnezu. Objawy zatrucia magnezem są ściśle skorelowane z poziomem magnezu w osoczu: przy stężeniach 2,2–3,5 mmol/L obserwuje się nudności, wymioty, niedociśnienie i zatrzymanie moczu; przy 3,9–5,2 mmol/L pojawia się senność, brak odruchów ścięgnistych i blok serca; powyżej 6,5 mmol/L dochodzi do depresji oddechowej i paraliżu, a przy stężeniach >8,7 mmol/L możliwa jest asystolia. Dodatkowo, przedawkowanie witaminy B6 (>500 mg) może wywołać objawy neurologiczne, takie jak parestezje, zaburzenia czucia głębokiego, drgawki oraz nadwrażliwość na światło.

Pobierz ChPL PDF Magnefar B6 – Tabletki powlekane – 50 mg jonów magnezu Mg2+ + 5,05 mg
  1. Przedawkowanie leku Magnefar B6
    1. Zatrucie magnezem
    2. Objawy kliniczne przedawkowania
    3. Zatrucie witaminą B6
    4. Postępowanie w przedawkowaniu
    5. Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. niedobór magnezu
Substancja czynna
  1. magnez cytrynian
  2. pirydoksyna chlorowodorek
Kategoria leku
  1. preparaty magnezu
  2. suplementy mineralne
  3. witaminy i minerały

Przedawkowanie leku Magnefar B6

Przedawkowanie preparatu Magnefar B6 (50 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu oraz 5,05 mg pirydoksyny chlorowodorku) może prowadzić do różnych konsekwencji klinicznych, których charakter i nasilenie zależą od dawki oraz stanu klinicznego pacjenta. Istotnym czynnikiem determinującym ryzyko wystąpienia poważnych powikłań jest funkcja nerek. 1

Zatrucie magnezem

Doustne przedawkowanie magnezu zasadniczo nie wywołuje reakcji toksycznych u osób z prawidłowo funkcjonującymi nerkami. Jest to związane ze zdolnością zdrowych nerek do sprawnej eliminacji nadmiaru tego pierwiastka. Jednak sytuacja przedstawia się zupełnie inaczej u pacjentów z niewydolnością nerek, u których może dojść do poważnego zatrucia magnezem ze względu na upośledzone wydalanie tego jonu. 2

Objawy kliniczne przedawkowania

Objawy zatrucia magnezem korelują bezpośrednio ze stężeniem magnezu w osoczu i narastają wraz z jego wzrostem. Charakteryzują się postępującym pogarszaniem funkcji różnych układów, szczególnie układu nerwowego, mięśniowo-szkieletowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. 3

Stężenie magnezu w osoczu (mmol/L) Objawy i działania niepożądane
2,2–3,5 Nudności, wymioty, zaczerwienienie twarzy, zatrzymanie moczu, niedrożność jelit i niedociśnienie
3,9–5,2 Senność, brak odruchów głębokich (ścięgnowych), całkowity blok serca
> 6,5 Depresja oddechowa, paraliż i całkowity blok serca
> 8,7 Asystolia

Ponadto, w przebiegu ciężkiego zatrucia magnezem może wystąpić zespół bezmoczu, co dodatkowo pogarsza rokowanie i utrudnia eliminację nadmiaru magnezu z organizmu. 4

Zatrucie witaminą B6

Drugą składową leku Magnefar B6 jest pirydoksyna (witamina B6), której przedawkowanie może również prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych. Przyjmowanie dawek przekraczających 500 mg witaminy B6 może wywołać następujące objawy: 5

  • Senność – nadmierna, trudna do przezwyciężenia potrzeba snu
  • Bóle głowy – często o charakterze rozlanym
  • Parestezje – zaburzenia czucia objawiające się mrowieniem, drętwieniem lub pieczeniem
  • Uczulenie na światło – nadwrażliwość fotyczna
  • Zaburzenie czucia głębokiego – upośledzenie propriocepcji
  • Drgawki – występujące sporadycznie, stanowiące poważne powikłanie neurologiczne

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania Magnefar B6 jest ukierunkowane głównie na zwalczanie skutków nadmiernego stężenia magnezu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Kompleksowe postępowanie obejmuje: 6

  1. Dożylna infuzja 10% glukonianu lub chlorku wapnia – jony wapnia działają antagonistycznie wobec magnezu
  2. Powolne podawanie dożylne 0,5 – 2 mg metylosiarczanu neostygminy
  3. Dożylne i doustne podawanie izotonicznego roztworu chlorku sodu
  4. Zabezpieczenie dróg oddechowych i kontrola czynności serca ze względu na ryzyko depresji oddechowej i asystolii
  5. Podawanie furosemidu w celu zwiększenia eliminacji magnezu przez nerki
  6. Hemodializa lub dializa otrzewnowa – szczególnie zalecane u pacjentów z niewydolnością nerek, jako metoda eliminacji nadmiaru magnezu z organizmu

W przypadku zatrucia witaminą B6 podstawowym postępowaniem jest natychmiastowe odstawienie preparatu i oczekiwanie na samoistną poprawę stanu klinicznego. Objawy przedawkowania witaminy B6 zwykle ustępują po eliminacji przyczyny, choć w ciężkich przypadkach może być wymagane leczenie objawowe. 7

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjenci po przedawkowaniu Magnefar B6 wymagają ścisłego monitorowania parametrów życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji sercowo-naczyniowej i oddechowej. Niezbędne jest regularne oznaczanie stężenia magnezu w surowicy krwi oraz kontrola funkcji nerek. U pacjentów z objawami neurologicznymi wywołanymi przedawkowaniem witaminy B6 konieczna jest obserwacja w kierunku ustępowania tych objawów po odstawieniu preparatu.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl