Interakcje leku
Magnefar B6 50 mg jonów magnezu Mg2+ + 5,05 mg

Produkt leczniczy Magnefar B6 zawiera 50 mg jonów magnezu (w postaci magnezu cytrynianu) oraz 5,05 mg pirydoksyny chlorowodorku i wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Zaleca się zachowanie odstępu 2-3 godzin pomiędzy podaniem Magnefar B6 a lekami takimi jak fluorochinolony (np. ciprofloksacyna), tetracykliny (np. doksycyklina) oraz bisfosfoniany (np. alendronian), aby uniknąć zmniejszenia wchłaniania tych antybiotyków i leków. Antybiotyki aminoglikozydowe, cisplatyna, cyklosporyna A oraz antagoniści receptora EGF (cetuksymab, erlotynib) mogą zwiększać wydalanie magnezu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki magnezu. Inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol) oraz długotrwałe stosowanie leków przeczyszczających mogą prowadzić do niedoboru magnezu, podobnie jak diuretyki tiazydowe i furosemid, które zwiększają jego utratę. Z kolei diuretyki oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton) zwiększają ryzyko hipermagnezemii, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Magnefar B6 zawierający w składzie 50 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu oraz 5,05 mg pirydoksyny chlorowodorku może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami. Ze względu na potencjalne wzajemne oddziaływanie pomiędzy magnezem a innymi produktami leczniczymi, zaleca się zachowanie odstępu czasowego wynoszącego od 2 do 3 godzin pomiędzy ich przyjmowaniem.1

Interakcje z antybiotykami i innymi lekami przeciwinfekcyjnymi

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie Magnefar B6 z antybiotykami z grupy fluorochinolonów i tetracyklin. W tych przypadkach odstęp czasowy od 2 do 3 godzin powinien być ściśle przestrzegany, aby zapewnić odpowiednie wchłanianie obu substancji.2

Antybiotyki aminoglikozydowe mogą przyspieszać wydzielanie magnezu z organizmu, co może powodować konieczność dostosowania dawki preparatu Magnefar B6.3

Interakcje z lekami onkologicznymi i immunosupresyjnymi

Cisplatyna i cyklosporyna A przyspieszają wydzielanie magnezu z organizmu, co może prowadzić do jego niedoboru. Podobne działanie wykazują antagoniści receptora EGF (np. cetuksymab i erlotynib), inhibitory polimerazy wirusów DNA, pentamidyna, rapamycyna i amfoterycyna B. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z preparatem Magnefar B6 może być konieczne dostosowanie dawki magnezu.4

Interakcje z lekami gastroenterologicznymi

Inhibitory pompy protonowej (takie jak omeprazol i pantoprazol) mogą przyczyniać się do niedoboru magnezu. Również długotrwałe stosowanie leków przeczyszczających może powodować zmniejszenie stężenia magnezu w organizmie.5

Jednoczesne stosowanie preparatów magnezu, w tym Magnefar B6, z innymi produktami zawierającymi magnez (takimi jak środki przeczyszczające i zobojętniające sok żołądkowy) może prowadzić do ryzyka wystąpienia hipermagnezemii i objawów zatrucia magnezem, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek.6

Interakcje z lekami moczopędnymi

Diuretyki (takie jak tiazydy i furosemid) mogą powodować zwiększoną utratę magnezu i w konsekwencji jego niedobór. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z preparatem Magnefar B6 należy rozważyć dostosowanie dawki magnezu.7

Z drugiej strony, jednoczesne stosowanie preparatów magnezu z diuretykami oszczędzającymi potas (amiloryd, spironolakton) może zwiększać ryzyko hipermagnezemii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek.8

Interakcje z lekami przeciwparkinsonowskimi

Witamina B6 zawarta w preparacie Magnefar B6, nawet w dawkach nieznacznie przekraczających zalecane dzienne spożycie, przyspiesza metabolizm i może odwracać działanie L-dopy stosowanej bez inhibitorów dekarboksylazy. Jest to istotne u pacjentów leczonych z powodu choroby Parkinsona.9

Interakcje z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi

Długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych może przyczyniać się do niedoboru magnezu, a także zmniejszać zawartość witaminy B6 w organizmie. W takich przypadkach suplementacja preparatem Magnefar B6 może być uzasadniona.10

Interakcje z innymi lekami

Istnieją również inne leki, które mogą wpływać na stężenie magnezu lub witaminy B6 w organizmie:

  • Węglan litu – jednoczesne stosowanie z preparatami magnezu zwiększa ryzyko hipermagnezemii11
  • Fosforany, związki żelaza i sole wapnia – hamują wchłanianie magnezu w jelitach12
  • Bisfosfoniany – wymagają zachowania 2-3 godzinnego odstępu od przyjęcia preparatu magnezu13
  • Cykloseryna, hydralazyna, izoniazyd i penicylamina – powodują zmniejszanie zawartości witaminy B6 w organizmie14

Interakcje z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Magnefar B6 nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji z alkoholem, warto wiedzieć, że przewlekłe spożywanie alkoholu może wpływać na gospodarkę magnezową i metabolizm witaminy B6 w organizmie. Alkohol może:

  • Zwiększać wydalanie magnezu przez nerki, co prowadzi do jego niedoboru
  • Zmniejszać wchłanianie magnezu w przewodzie pokarmowym
  • Zaburzać metabolizm witaminy B6 i zwiększać jej zapotrzebowanie
  • Pogarszać objawy niedoboru magnezu i witaminy B6

Z tego powodu u osób regularnie spożywających alkohol może wystąpić zwiększone zapotrzebowanie na magnez i witaminę B6, jednak suplementacja powinna być prowadzona pod kontrolą lekarza.

Tabela interakcji produktu Magnefar B6

Grupa leków/substancja Przykłady Rodzaj interakcji Poziom istotności Zalecenia
Antybiotyki z grupy fluorochinolonów Ciprofloksacyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna Magnez może zmniejszać wchłanianie leku Wysoki Zachować odstęp 2-3 godziny pomiędzy przyjmowaniem leków
Antybiotyki z grupy tetracyklin Doksycyklina, tetracyklina Magnez może zmniejszać wchłanianie leku Wysoki Zachować odstęp 2-3 godziny pomiędzy przyjmowaniem leków
Bisfosfoniany Alendronian, risedronian Magnez może zmniejszać wchłanianie leku Wysoki Zachować odstęp 2-3 godziny pomiędzy przyjmowaniem leków
Antybiotyki aminoglikozydowe Gentamycyna, amikacyna Przyspieszają wydzielanie magnezu Średni Może być konieczne dostosowanie dawki magnezu
Cisplatyna Przyspiesza wydzielanie magnezu Średni Może być konieczne dostosowanie dawki magnezu
Cyklosporyna A Przyspiesza wydzielanie magnezu Średni Może być konieczne dostosowanie dawki magnezu
Diuretyki Tiazydy, furosemid Mogą powodować niedobór magnezu Średni Może być konieczne dostosowanie dawki magnezu
Diuretyki oszczędzające potas Amiloryd, spironolakton Ryzyko hipermagnezemii Wysoki Zachować ostrożność, szczególnie u osób z niewydolnością nerek
Antagoniści receptora EGF Cetuksymab, erlotynib Mogą powodować niedobór magnezu Średni Może być konieczne dostosowanie dawki magnezu
Inhibitory pompy protonowej Omeprazol, pantoprazol Mogą powodować niedobór magnezu Średni Może być konieczne dostosowanie dawki magnezu
L-dopa Witamina B6 przyspiesza metabolizm L-dopy Wysoki Unikać stosowania u pacjentów przyjmujących L-dopę bez inhibitorów dekarboksylazy
Węglan litu Ryzyko hipermagnezemii Średni Zachować ostrożność, szczególnie u osób z niewydolnością nerek
Doustne środki antykoncepcyjne Mogą powodować niedobór magnezu i witaminy B6 Niski Długotrwałe stosowanie może wymagać suplementacji
Leki przeczyszczające Długotrwałe stosowanie może powodować niedobór magnezu Niski Długotrwałe stosowanie może wymagać suplementacji
Fosforany, związki żelaza, sole wapnia Hamują wchłanianie magnezu w jelitach Średni Zachować odstęp czasowy pomiędzy przyjmowaniem leków
Inhibitory polimerazy wirusów DNA, pentamidyna, rapamycyna, amfoterycyna B Mogą powodować niedobór magnezu Średni Może być konieczne dostosowanie dawki magnezu
Cykloseryna, hydralazyna, izoniazyd, penicylamina Zmniejszają zawartość witaminy B6 w organizmie Średni Może być konieczne dostosowanie dawki witaminy B6
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl