Właściwości farmakokinetyczne
Levothyroxine Accord 125 mcg

Właściwości farmakokinetyczne Levothyroxine Accord

Wchłanianie

Lewotyroksyna podawana doustnie charakteryzuje się specyficznym profilem wchłaniania, które zachodzi niemal wyłącznie w górnym odcinku jelita cienkiego. Efektywność wchłaniania leku jest zależna od postaci galenowej i może sięgać nawet 80%. Maksymalne stężenie w osoczu (T_max) osiągane jest po około 5-6 godzinach od podania doustnego.¹

Początek działania terapeutycznego lewotyroksyny obserwuje się stosunkowo późno, dopiero po 3-5 dniach od rozpoczęcia podawania leku. Jest to związane z mechanizmem działania hormonu tarczycy, który musi najpierw przeniknąć do komórek docelowych i wywołać efekt genomowy.²

Dystrybucja i wiązanie z białkami

Lewotyroksyna charakteryzuje się niezwykle wysokim stopniem wiązania z białkami transportowymi osocza, sięgającym 99,97%. Wiązanie to nie ma charakteru kowalencyjnego, dzięki czemu hormon związany z białkami osocza podlega ciągłej i bardzo szybkiej wymianie z frakcją wolnego hormonu, która jest biologicznie aktywna.³

Objętość dystrybucji lewotyroksyny wynosi około 10-12 litrów, co wskazuje na dystrybucję do tkanek poza przestrzenią naczyniową. Wątroba stanowi ważny narząd w dystrybucji lewotyroksyny, zawiera bowiem około jednej trzeciej całkowitej pozatarczycowej puli tego hormonu. Lewotyroksyna znajdująca się w wątrobie podlega szybkiej wymianie z hormonem znajdującym się w surowicy.⁴

Ze względu na wysoki stopień wiązania lewotyroksyny z białkami osocza, lek ten nie podlega eliminacji podczas hemodializy ani hemoperfuzji. Jest to istotna informacja przy planowaniu leczenia pacjentów z niewydolnością nerek wymagających tych form terapii nerkozastępczej.⁵

Metabolizm i eliminacja

Okres półtrwania lewotyroksyny wykazuje znaczną zmienność w zależności od stanu funkcjonalnego tarczycy pacjenta. Średnio wynosi on 7 dni, jednak ulega skróceniu do 3-4 dni u pacjentów z nadczynnością tarczycy, natomiast w niedoczynności tarczycy może się wydłużać do około 9-10 dni. Ta różnica ma istotne implikacje kliniczne przy ustalaniu dawkowania i dostosowywaniu terapii.⁶

Metabolizm hormonów tarczycy, w tym lewotyroksyny, zachodzi głównie w następujących narządach:⁷

• Wątroba – główny narząd metabolizujący lewotyroksynę, gdzie zachodzi dejodynacja i koniugacja
• Nerki – istotny narząd w przemianach lewotyroksyny
• Mózg – miejsce lokalnej konwersji T4 do T3
• Mięśnie – znaczący udział w metabolizmie obwodowym

Metabolity lewotyroksyny są wydalane zarówno z moczem, jak i z kałem. Całkowity klirens metaboliczny lewotyroksyny wynosi około 1,2 litra osocza na dobę, co stanowi około 10% objętości dystrybucji.⁸

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych