Specjalne ostrzeżenia
Levosimendan Kalceks

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Levosimendan Kalceks

Lewozymendan jest substancją czynną o działaniu inotropowym dodatnim, stosowaną w leczeniu ostrej niewydolności serca. Ze względu na profil farmakologiczny leku i jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy, stosowanie lewozymendanu wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności u określonych grup pacjentów oraz monitorowania parametrów hemodynamicznych.¹

Wpływ na ciśnienie tętnicze i monitorowanie hemodynamiczne

Jednym z kluczowych aspektów wymagających uwagi przy stosowaniu lewozymendanu jest jego wpływ na ciśnienie tętnicze. Na początku terapii może wystąpić spadek zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi. Z tego powodu lewozymendan należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z wyjściowo niskimi wartościami ciśnienia lub u osób obciążonych ryzykiem wystąpienia epizodu niedociśnienia. W takich przypadkach zaleca się wdrożenie bardziej ostrożnych schematów dawkowania, a dawkę oraz czas trwania leczenia należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego i odpowiedzi pacjenta na terapię.²

Przed rozpoczęciem infuzji lewozymendanu należy bezwzględnie skorygować ciężką hipowolemię. W przypadku zaobserwowania nadmiernych zmian ciśnienia krwi lub częstości akcji serca w trakcie infuzji, konieczne jest zmniejszenie jej szybkości lub całkowite przerwanie podawania leku.³

Czas trwania działań farmakodynamicznych i monitorowanie pacjenta

Istotnym aspektem terapii lewozymendan jest długotrwałe utrzymywanie się efektów hemodynamicznych po zakończeniu infuzji. Działania te utrzymują się zwykle przez 7-10 dni, co wynika częściowo z obecności aktywnych metabolitów, które osiągają maksymalne stężenia w osoczu około 48 godzin po zakończeniu podawania leku. Z tego powodu zaleca się nieinwazyjne monitorowanie pacjenta przez co najmniej 4-5 dni po zakończeniu infuzji. Monitorowanie powinno być kontynuowane do momentu wystąpienia maksymalnego spadku ciśnienia i rozpoczęcia ponownego wzrostu wartości ciśnienia tętniczego.⁴

Okres monitorowania może wymagać wydłużenia powyżej 5 dni, jeśli występują oznaki dalszego spadku ciśnienia krwi. Z drugiej strony, w przypadku stabilnego stanu klinicznego pacjenta, monitorowanie można skrócić do okresu krótszego niż 5 dni. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek lub wątroby może zaistnieć konieczność wydłużonego okresu monitorowania parametrów hemodynamicznych.⁵

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lewozymendan należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności. Dostępne dane dotyczące eliminacji aktywnych metabolitów leku w tej grupie chorych są ograniczone. Zaburzenia czynności nerek mogą prowadzić do wzrostu stężenia aktywnych metabolitów, co w konsekwencji może przyczynić się do nasilenia i wydłużenia działania hemodynamicznego lewozymendanu.⁶

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Podobnie jak w przypadku zaburzeń czynności nerek, stosowanie lewozymendanu u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Zaburzenia funkcji wątroby mogą skutkować wydłużoną ekspozycją na aktywne metabolity, co może prowadzić do nasilenia i przedłużenia efektów hemodynamicznych leku.⁷

Wpływ na gospodarkę elektrolitową

Infuzja dożylna lewozymendanu może powodować zmniejszenie stężenia potasu w surowicy krwi. W związku z tym przed rozpoczęciem terapii lewozymendem konieczne jest wyrównanie niskiego stężenia potasu w surowicy, a następnie systematyczne monitorowanie jego poziomu w trakcie leczenia.⁸

Wpływ na parametry morfologiczne

W trakcie leczenia lewozymendem, podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w niewydolności serca, może wystąpić obniżenie stężenia hemoglobiny i spadek wartości hematokrytu. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie leku u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i współistniejącą niedokrwistością.⁹

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca

Dożylna infuzja lewozymendanu wymaga zachowania szczególnej ostrożności u pacjentów z:¹⁰

• Tachykardią – przyspieszona czynność serca może ulec dalszemu nasileniu pod wpływem leku
• Migotaniem przedsionków z szybką akcją komór – lek może nasilać czynność komór serca
• Arytmiami potencjalnie zagrażającymi życiu – efekt inotropowy dodatni może sprzyjać destabilizacji elektrycznej serca

Dawkowanie wielokrotne i stosowanie łączne z innymi lekami

Doświadczenie kliniczne w zakresie stosowania wielokrotnych dawek lewozymendanu jest ograniczone, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności przy podejmowaniu decyzji o powtórzeniu terapii.¹¹

Dostępne są ograniczone dane dotyczące jednoczesnego stosowania lewozymendanu z lekami działającymi na naczynia oraz lekami o działaniu inotropowym, z wyjątkiem digoksyny. Ocena stosunku korzyści do ryzyka przy łącznym stosowaniu tych leków powinna być dokonywana indywidualnie dla każdego pacjenta.¹²

Wpływ na repolaryzację serca

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, wydłużonym odstępem QTc (niezależnie od etiologii) lub podczas jednoczesnego stosowania produktów leczniczych wydłużających odstęp QTc, lewozymendan należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności, pod ścisłą kontrolą EKG.¹³

Ograniczenia w stosowaniu

Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania lewozymendanu u pacjentów we wstrząsie kardiogennym. Ponadto, ograniczone są informacje na temat stosowania leku w następujących schorzeniach:¹⁴

• Kardiomiopatia restrykcyjna – postać kardiomiopatii charakteryzująca się utrudnionym napełnianiem komór serca przy zachowanej kurczliwości
• Kardiomiopatia przerostowa – choroba serca charakteryzująca się przerostem mięśnia sercowego, często asymetrycznym
• Ciężka niedomykalność zastawki mitralnej – znaczące zaburzenie funkcji zastawki dwudzielnej z cofaniem się krwi do lewego przedsionka
• Pęknięcie mięśnia sercowego – poważne powikłanie zawału serca z przerwaniem ciągłości ściany serca
• Tamponada mięśnia sercowego – zagrażający życiu stan spowodowany gromadzeniem się płynu w worku osierdziowym
• Zawał prawej komory serca – martwica mięśnia sercowego obejmująca głównie prawą komorę

Stosowanie w populacji pediatrycznej

Ze względu na ograniczone doświadczenie w stosowaniu lewozymendanu u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, nie zaleca się podawania produktu leczniczego w tej grupie wiekowej.¹⁵

Stosowanie u pacjentów oczekujących na przeszczep serca

Doświadczenie w stosowaniu lewozymendanu u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, oczekujących na przeszczep serca, jest ograniczone, co należy uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o włączeniu leku w tej grupie chorych.¹⁶

Informacje o substancjach pomocniczych

Produkt leczniczy Levosimendan Kalceks zawiera etanol jako substancję pomocniczą. Dawka 20,86 mg (8,3 mL) produktu leczniczego podana dorosłemu o masie ciała 70 kg powoduje narażenie na etanol wynoszące 93 mg/kg masy ciała, co może spowodować zwiększenie stężenia alkoholu we krwi o około 15,5 mg/100 mL. Należy jednak podkreślić, że ze względu na powolne podawanie leku, zwykle przez ponad 24 godziny, działanie alkoholu zawartego w produkcie może być zmniejszone.¹⁷