Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lenalidomide Gedeon Richter 15 mg

Wpływ lenalidomidu na płodność, ciążę i laktację

Lenalidomid, jako lek o właściwościach teratogennych, wymaga szczególnego podejścia w przypadku stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. Przepisując Lenalidomide Gedeon Richter, lekarz musi bezwzględnie przestrzegać wytycznych programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją jednoznaczne dowody na to, że pacjentka nie może zajść w ciążę¹.

Wymagania dla kobiet mogących zajść w ciążę

Wszystkie kobiety w wieku rozrodczym, które mogą zajść w ciążę, muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji przez cały okres leczenia lenalidomidem. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentkę skierować do specjalisty doświadczonego w ocenie działania teratogennego w celu przeprowadzenia odpowiedniej ewaluacji i uzyskania fachowej porady².

Postępowanie z partnerkami mężczyzn leczonych lenalidomidem

W przypadku, gdy partnerka pacjenta leczonego lenalidomidem zajdzie w ciążę, zalecane jest skierowanie jej do lekarza specjalizującego się w teratologii lub posiadającego doświadczenie w tej dziedzinie. Konsultacja taka umożliwi przeprowadzenie właściwej oceny sytuacji i udzielenie specjalistycznej porady³.

Obecność lenalidomidu w nasieniu i zasady antykoncepcji dla mężczyzn

Badania wykazały, że lenalidomid występuje w spermie ludzkiej w bardzo niskich stężeniach podczas terapii. Po 3 dniach od zakończenia podawania leku zdrowym mężczyznom staje się on niewykrywalny w nasieniu⁴. Pomimo to, jako środek ostrożności, szczególnie w przypadku pacjentów z wydłużonym czasem wydalania leku (np. z niewydolnością nerek), wszyscy mężczyźni przyjmujący lenalidomid muszą stosować prezerwatywy przez cały okres leczenia, podczas przerw w podawaniu oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, jeżeli ich partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę, a nie stosuje metod antykoncepcyjnych⁵.

Lenalidomid a ciąża

Lenalidomid strukturalnie przypomina talidomid, substancję o udowodnionym działaniu teratogennym u ludzi, powodującą ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone⁶. W badaniach na małpach wykazano, że lenalidomid wywołuje wady wrodzone podobne do tych obserwowanych po talidomidzie⁷. Z tego powodu należy spodziewać się działania teratogennego lenalidomidu, co jest podstawą bezwzględnego przeciwwskazania do stosowania tego leku w okresie ciąży⁸.

Karmienie piersią a stosowanie lenalidomidu

Brak jest danych dotyczących przenikania lenalidomidu do mleka kobiecego. Wobec braku informacji na temat bezpieczeństwa dla karmionego dziecka, karmienie piersią musi zostać przerwane na cały okres leczenia lenalidomidem⁹.

Wpływ lenalidomidu na płodność

Przeprowadzone badania na szczurach, którym podawano lenalidomid w dawkach do 500 mg/kg (co stanowi około 200 do 500-krotność dawki stosowanej u ludzi, wynoszącej odpowiednio 25 i 10 mg, w przeliczeniu na powierzchnię ciała), nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani szkodliwego działania na zdolności rozrodcze rodziców¹⁰.

Obowiązki lekarza w kontekście płodności, ciąży i laktacji podczas stosowania lenalidomidu

Ze względu na potencjalne poważne konsekwencje stosowania lenalidomidu u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, lekarz musi przestrzegać następujących zasad:

• Poinformować pacjentkę o bezwzględnym przeciwwskazaniu do stosowania lenalidomidu w ciąży¹¹
• Wyjaśnić pacjentkom w wieku rozrodczym konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji¹²
• Poinformować pacjentów płci męskiej o konieczności stosowania prezerwatyw podczas terapii i przez tydzień po jej zakończeniu, jeśli ich partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę i nie stosuje antykoncepcji¹³
• Natychmiast przerwać leczenie, jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania lenalidomidu¹⁴
• Skierować pacjentkę, która zaszła w ciążę podczas terapii, do specjalisty w dziedzinie teratologii¹⁵
• Zalecić przerwanie karmienia piersią na czas trwania leczenia¹⁶
• Poinformować pacjentów o konieczności zgłaszania przypadków zajścia w ciążę partnerek mężczyzn stosujących lenalidomid¹⁷

Ścisłe przestrzeganie powyższych zaleceń jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentów i minimalizacji ryzyka wystąpienia poważnych wad wrodzonych u dzieci.