Właściwości farmakokinetyczne leku Fluticomb

Podczas jednoczesnego podawania wziewnego salmeterolu i flutykazonu propionianu w preparacie Fluticomb, właściwości farmakokinetyczne każdej z substancji czynnych pozostają podobne do tych obserwowanych podczas ich oddzielnego podawania. W związku z tym, analizę farmakokinetyczną można przeprowadzić oddzielnie dla każdej substancji aktywnej.¹

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol charakteryzuje się przede wszystkim działaniem miejscowym w obrębie płuc, dlatego stężenia tej substancji w osoczu nie stanowią miernika jej skuteczności terapeutycznej. Oznaczanie stężeń salmeterolu w osoczu jest znacząco utrudnione ze względu na bardzo niskie poziomy leku (około 200 pikogramów/ml lub mniej) występujące po inhalacji dawek terapeutycznych. Te ograniczenia techniczne powodują, że dostępnych jest niewiele danych dotyczących parametrów farmakokinetycznych salmeterolu.²

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność flutykazonu propionianu po podaniu wziewnym u osób zdrowych wynosi od 5% do 11% dawki nominalnej, w zależności od rodzaju zastosowanego inhalatora. U pacjentów cierpiących na astmę zaobserwowano niższą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podawany wziewnie.³

Wchłanianie i dystrybucja

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu zachodzi głównie w płucach i początkowo przebiega szybko, a następnie przechodzi w fazę powolną. Pozostała część dawki wziewnej jest połykana i przedostaje się do przewodu pokarmowego, jednakże ekspozycja ogólnoustrojowa wynikająca z tej drogi wchłaniania jest minimalna (poniżej 1%) ze względu na niską rozpuszczalność leku w wodzie oraz efekt pierwszego przejścia. Występuje liniowa zależność między wielkością podanej dawki a ekspozycją ogólnoustrojową.⁴

Parametry farmakokinetyczne flutykazonu propionianu charakteryzują się wysokim klirensem osoczowym (1150 ml/min), dużą objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym (około 300 l) oraz końcowym okresem półtrwania wynoszącym około 8 godzin. Substancja wiąże się z białkami osocza w 91%.⁵

Metabolizm i wydalanie

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą eliminacji jest metabolizm wątrobowy do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego, katalizowany przez izoenzym 3A4 cytochromu P450. W kale wykryto również inne, niezidentyfikowane metabolity. Wydalanie nerkowe flutykazonu propionianu jest znikome – poniżej 5% dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Większość dawki wydalana jest z kałem w postaci metabolitów oraz niezmienionego leku.⁶

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono 21-dniowe badanie oceniające farmakokinetykę produktu zawierającego salmeterol i flutykazonu propionian u dzieci w wieku 4-11 lat z łagodną astmą. Porównano różne formy podania leku:

• Inhalator ciśnieniowy z dozownikiem (MDI) o mocy (25 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną (dwie inhalacje dwa razy na dobę)
• Inhalator ciśnieniowy z dozownikiem (MDI) z zastosowaniem komory inhalacyjnej (dwie inhalacje dwa razy na dobę)
• Inhalator typu Dysk (DISCUS) o mocy (50 μg + 100 μg)/dawkę inhalacyjną (jedna inhalacja dwa razy na dobę)

Ekspozycja ogólnoustrojowa na flutykazonu propionian była podobna przy stosowaniu inhalatora MDI z komorą inhalacyjną (107 pg∙h/ml [95%CI: 45,7; 252,2]) oraz inhalatora typu Dysk (138 pg∙h/ml [95%CI: 69,3; 273,2]). Natomiast przy stosowaniu samego inhalatora MDI bez komory inhalacyjnej ekspozycja ogólnoustrojowa była znacząco niższa (24 pg∙h/ml [95%CI: 9,6; 60,2]).⁷

Ekspozycja ogólnoustrojowa na salmeterol była porównywalna we wszystkich trzech metodach podania i wynosiła odpowiednio:

Powyższe wyniki wskazują, że ekspozycja ogólnoustrojowa na salmeterol jest zbliżona niezależnie od metody podania leku u dzieci z łagodną astmą.⁸