Właściwości farmakodynamiczne
Femoston conti 1 mg + 5 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Femoston conti 1 mg + 5 mg

Femoston conti 1 mg + 5 mg należy do grupy farmakoterapeutycznej hormonów płciowych i modulatorów układu płciowego, a dokładniej do podgrupy progestagenów i estrogenów w skojarzeniu, zawierając dydrogesteron i estrogen. Produkt sklasyfikowany jest kodem ATC: G03FA14.¹

Skład i składniki aktywne

Każda tabletka powlekana Femoston conti zawiera 1 mg 17β-estradiolu (w postaci estradiolu półwodnego) oraz 5 mg dydrogesteronu. Tabletki mają charakterystyczny łososiowy kolor, okrągły kształt, są dwuwypukłe z wytłoczonym oznaczeniem „379″ po jednej stronie.²

Działanie estradiolu

17β-estradiol zawarty w preparacie jest substancją czynną, która pod względem chemicznym i biologicznym jest identyczna z endogennym ludzkim estradiolem. Jego głównym działaniem farmakodynamicznym jest uzupełnienie niedoborów estrogenów występujących u kobiet po menopauzie. Estradiol skutecznie łagodzi objawy wypadowe związane z menopauzą, a także pełni istotną funkcję w zapobieganiu utracie masy kostnej, która następuje po menopauzie lub po chirurgicznym usunięciu jajników.³

Działanie dydrogesteronu

Dydrogesteron jest progestagenem aktywnym po podaniu doustnym, wykazującym działanie porównywalne z progesteronem stosowanym parenteralnie. Jego kluczowa rola polega na przeciwdziałaniu niekorzystnym skutkom monoterapii estrogenowej. Estrogeny stosowane samodzielnie stymulują rozrost endometrium, co zwiększa ryzyko jego rozrostu, a w konsekwencji może prowadzić do rozwoju raka endometrium. Dodanie dydrogesteronu jako progestagenu do terapii estrogenowej znacząco redukuje to ryzyko u kobiet z zachowaną macicą.⁴

Efekty kliniczne terapii

Łagodzenie objawów menopauzalnych

Badania kliniczne wykazały, że złagodzenie objawów związanych z niedoborem estrogenów następuje już w pierwszych tygodniach stosowania leku Femoston conti. Efektywność terapii potwierdza wysoki odsetek pacjentek, u których obserwowano amenorrhea (brak krwawienia) – aż 88% kobiet w okresie 10-12 miesiąca leczenia. Nieregularne krwawienia lub plamienia występowały stosunkowo rzadko – u 15% kobiet w pierwszych 3 miesiącach terapii, a ich częstość zmniejszała się do 12% w okresie 10-12 miesiąca leczenia.⁵

Zapobieganie osteoporozie

Niedobory estrogenów występujące w okresie menopauzy przyczyniają się do zwiększonego obrotu metabolicznego w tkance kostnej, co prowadzi do zmniejszenia masy kości. Wpływ estrogenów na gęstość mineralną kości (BMD) jest zależny od zastosowanej dawki. Działanie ochronne w zakresie tkanki kostnej utrzymuje się przez cały okres prowadzenia terapii hormonalnej. Po jej zakończeniu dochodzi jednak do utraty masy kostnej z szybkością podobną jak u kobiet nieleczonych.⁶

Dane z badania WHI (Women’s Health Initiative) oraz metaanalizy innych badań klinicznych potwierdzają, że hormonalna terapia zastępcza (HTZ) – zarówno z zastosowaniem samych estrogenów, jak i w skojarzeniu z progestagenem – prowadzona głównie u zdrowych kobiet, zmniejsza ryzyko złamań osteoporotycznych, w tym złamań szyjki kości udowej i trzonów kręgów. HTZ wykazuje również potencjalne działanie ochronne u kobiet z małą gęstością mineralną kości i/lub z utrwaloną osteoporozą, choć efekt ten jest słabiej udokumentowany.⁷

Wpływ na gęstość mineralną kości

Femoston conti wykazuje znaczący pozytywny wpływ na gęstość mineralną kości w różnych obszarach szkieletu. Badania kliniczne wykazały, że po roku leczenia tym preparatem następuje wyraźny wzrost wskaźnika BMD (Bone Mineral Density) w odcinku lędźwiowym kręgosłupa – o 4,0% ± 3,4% (średnio ± SD). Co istotne, u 90% pacjentek stwierdzono utrzymanie lub wzrost BMD w tym obszarze.⁸

Preparat wywiera również korzystny wpływ na gęstość mineralną kości biodrowej. Po rocznej terapii zaobserwowano wzrost BMD w następujących lokalizacjach:⁹

Szczególnie istotny jest wysoki odsetek kobiet, u których poziom BMD w trzech badanych lokalizacjach w obrębie kości stawu biodrowego po leczeniu preparatem Femoston conti został utrzymany lub wzrósł – dla szyjki kości udowej wynosił 71%, dla krętarza kości udowej 66%, a dla trójkąta Warda aż 81%.¹⁰