Właściwości farmakokinetyczne leku Ebrantil 25

Ebrantil 25 (5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) to preparat zawierający urapidyl w postaci chlorowodorku. Każda ampułka z 5 ml roztworu zawiera 27,35 mg urapidylu chlorowodorku, co odpowiada 25 mg substancji czynnej. Farmakokinetyka urapidylu charakteryzuje się specyficznymi właściwościami, które determinują jego działanie kliniczne.¹

Profil farmakokinetyczny urapidylu

Wchłanianie i dystrybucja po podaniu dożylnym

Po dożylnym podaniu 25 mg urapidylu obserwuje się dwufazowy model zmian stężenia leku we krwi. Pierwsza faza to faza dystrybucji, po której następuje faza eliminacji. Okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi około 35 minut, natomiast całkowity okres półtrwania urapidylu w osoczu po szybkim podaniu dożylnym osiąga 2,7 godziny (zakres 1,8-3,9 godziny).²

Urapidyl charakteryzuje się objętością dystrybucji wynoszącą 0,8 l/kg (zakres 0,6-1,2 l/kg). Lek wykazuje zdolność przenikania przez barierę krew-mózg oraz przenika do łożyska, co ma istotne znaczenie kliniczne przy stosowaniu u określonych grup pacjentów.³

Wiązanie z białkami osocza

Wiązanie urapidylu z białkami osocza ludzkiego in vitro wynosi 80%. Ta cecha ma znaczenie kliniczne, ponieważ względnie słabe wiązanie z białkami osocza może tłumaczyć brak dotychczas zaobserwowanych interakcji urapidylu z lekami silnie wiążącymi białka osocza.⁴

Metabolizm

Urapidyl podlega metabolizmowi przede wszystkim w wątrobie. Głównym metabolitem jest hydroksylowa pochodna urapidylu (powstająca w pozycji 4 pierścienia fenylowego), która nie wykazuje działania hipotensyjnego. Innym metabolitem jest produkt powstający w wyniku O-demetylacji urapidylu, który zachowuje aktywność farmakologiczną na poziomie porównywalnym z substancją macierzystą, jednakże występuje on w organizmie w niewielkich ilościach.⁵

Eliminacja

Urapidyl oraz jego metabolity są eliminowane głównie przez nerki, które odpowiadają za wydalenie 50-70% podanej dawki. Z tego 15% jest wydalane w postaci aktywnego, niezmienionego urapidylu. Pozostała część substancji, głównie w formie metabolitu p-hydroksy-urapidylu, jest wydalana z kałem.⁶

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

U określonych grup pacjentów obserwuje się istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych urapidylu, co może wymagać dostosowania dawkowania:

• Pacjenci w podeszłym wieku – wykazują zmniejszoną objętość dystrybucji oraz klirens, a okres półtrwania w osoczu jest wydłużony
• Pacjenci z zawansowaną niewydolnością wątroby – podobnie jak u osób starszych, obserwuje się zmniejszoną objętość dystrybucji i klirens oraz wydłużony okres półtrwania
• Pacjenci z zawansowaną niewydolnością nerek – również występuje zmniejszona objętość dystrybucji i klirens oraz wydłużony okres półtrwania

Te zmiany parametrów farmakokinetycznych mogą prowadzić do zwiększonego stężenia leku w organizmie i przedłużonego czasu działania, co może wymagać modyfikacji schematu dawkowania u tych grup pacjentów.⁷

Zestawienie głównych parametrów farmakokinetycznych urapidylu