Właściwości farmakokinetyczne
Dozox 4 mg

Właściwości farmakokinetyczne doksazosyny

Lek Dozox zawierający substancję czynną doksazosynę w dawce 4 mg (co odpowiada 4,85 mg doksazosyny mezylanu) wykazuje określone właściwości farmakokinetyczne, które warunkują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji.¹

Wchłanianie i biodostępność

Doksazosyna po podaniu doustnym charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu krwi osiągane jest po 2 godzinach od momentu przyjęcia preparatu. Biodostępność doksazosyny po podaniu doustnym wynosi około 65%, co oznacza, że ta część podanej dawki przedostaje się do krążenia ogólnego w formie niezmienionej.²

Dystrybucja i wiązanie z białkami

Doksazosyna charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, sięgającym 98,3%. Ten parametr ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż wpływa na objętość dystrybucji leku oraz może mieć znaczenie przy interakcjach z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami osocza.³

Metabolizm wątrobowy

Doksazosyna podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Główne szlaki biotransformacji obejmują procesy:

• O-demetylacji – polegającej na odłączeniu grupy metylowej od atomu tlenu w cząsteczce doksazosyny
• Hydroksylacji – prowadzącej do wprowadzenia grupy hydroksylowej do cząsteczki leku

Badania in vitro wykazały, że głównym enzymem cytochromu P450 zaangażowanym w metabolizm doksazosyny jest CYP 3A4. W mniejszym stopniu w procesie biotransformacji uczestniczą również izoenzymy CYP 2D6 i CYP 2C9. Mniej niż 5% podanej dawki jest wydalane w niezmienionej postaci, co potwierdza znaczący udział procesów metabolicznych w eliminacji leku.⁴

Eliminacja i okres półtrwania

Doksazosyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania eliminacji z osocza, wynoszącym 22 godziny. Ten parametr farmakokinetyczny umożliwia wygodne dawkowanie leku raz na dobę, co może wpływać pozytywnie na przestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów.⁵

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością wątroby

W populacji pacjentów z niewydolnością wątroby farmakokinetyka doksazosyny ulega istotnym zmianom. W badaniu klinicznym z udziałem 12 pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby, po jednokrotnym podaniu doustnym doksazosyny zaobserwowano:

• Zwiększenie pola pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) o 43%
• Zmniejszenie klirensu leku o 40%

Powyższe zmiany parametrów farmakokinetycznych wskazują na konieczność zachowania szczególnej ostrożności przy stosowaniu doksazosyny u pacjentów z niewydolnością wątroby. Wynika to z faktu, że lek ten jest w całości metabolizowany w wątrobie, a upośledzenie funkcji tego narządu może prowadzić do zwiększonej ekspozycji na lek i nasilenia działań niepożądanych.⁶

Pacjenci w podeszłym wieku i z niewydolnością nerek

Przeprowadzone badania farmakokinetyczne doksazosyny nie wykazały istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z niewydolnością nerek w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Oznacza to, że modyfikacja dawkowania u tych grup pacjentów nie jest konieczna ze względu na zmiany w farmakokinetyce leku.⁷