Właściwości farmakokinetyczne
Depakine 288,2 mg/5 ml

Właściwości farmakokinetyczne walproinianu sodu

Dane farmakokinetyczne dla walproinianu sodu zostały dobrze udokumentowane w licznych badaniach klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych leku DEPAKINE, 288,2 mg/5 ml, syrop, zawierającego jako substancję czynną sodu walproinian.¹

Wchłanianie

Biodostępność walproinianu po podaniu doustnym jest niemal całkowita i wynosi prawie 100%. Oznacza to, że praktycznie cała podana dawka leku jest wchłaniana z przewodu pokarmowego do krwiobiegu.²

Stężenia leku w stanie stacjonarnym w surowicy (stan równowagi) są osiągane stosunkowo szybko – w ciągu 2 do 4 dni od rozpoczęcia regularnego podawania leku.³

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu walproinian charakteryzuje się następującymi właściwościami dystrybucji:

• Objętość dystrybucji walproinianu jest głównie ograniczona do krwi i do ulegającego szybkiej wymianie płynu zewnątrzkomórkowego⁴
• Walproinian przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i do mózgu, co ma kluczowe znaczenie dla jego działania przeciwpadaczkowego⁵
• Lek przenika przez barierę łożyskową zarówno u zwierząt, jak i u ludzi. U zwierząt walproinian przenika przez łożysko w podobnym stopniu jak u ludzi⁶
• Badania przeprowadzone podczas porodu wykazały, że stężenie walproinianu w surowicy krwi pępowinowej, reprezentujące stężenie u płodu, było podobne lub nieco wyższe niż u matki⁷
• Walproinian w bardzo wysokim stopniu wiąże się z białkami krwi, przy czym stopień wiązania jest zależny od dawki leku⁸

Metabolizm

Walproinian podlega procesom biotransformacji w organizmie, głównie poprzez:

• Sprzęganie z kwasem glukuronowym – jest to najważniejsza droga biotransformacji walproinianu (około 40%), głównie za pomocą izoform enzymu UGT1A6, UGT1A9 oraz UGT2B7⁹
• Beta-utlenianie, które stanowi drugą istotną drogę metabolizmu leku¹⁰

Istotną cechą walproinianu jest fakt, że nie indukuje on enzymów wchodzących w skład cytochromu P-450. W przeciwieństwie do większości innych leków przeciwdrgawkowych nie przyspiesza on swojego własnego metabolizmu, ani metabolizmu innych leków, takich jak środki estrogenowo-progesteronowe czy doustne leki przeciwzakrzepowe.¹¹

Eliminacja

Podstawowe informacje dotyczące eliminacji walproinianu:

• Okres półtrwania walproinianu w organizmie wynosi 15-17 godzin¹²
• Lek jest wydalany głównie z moczem po uprzedniej przemianie metabolicznej¹³
• Walproinian może być usuwany z organizmu za pomocą dializy, jednak hemodializa usuwa tylko niezwiązaną z białkami osocza frakcję walproinianu, która stanowi około 10% całkowitej ilości leku¹⁴

Stężenia terapeutyczne

Minimalne stężenie leku w surowicy, niezbędne do uzyskania skuteczności terapeutycznej, wynosi 40-50 mg/l, w szerokim zakresie między 40 a 100 mg/l. W przypadku utrzymywania się stężenia leku powyżej 200 mg/l należy zredukować dawkę leku ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.¹⁵

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Właściwości farmakokinetyczne walproinianu wykazują istotne różnice w zależności od wieku pacjenta:

U dzieci i młodzieży w wieku powyżej 10 lat klirens walproinianu jest podobny do klirensu obserwowanego u osób dorosłych. Natomiast u dzieci i młodzieży poniżej 10. roku życia klirens ogólnoustrojowy walproinianu zmienia się wraz z wiekiem.¹⁶

U noworodków i niemowląt do 2. miesiąca życia klirens walproinianu jest zmniejszony w porównaniu z wartościami obserwowanymi u osób dorosłych i jest najmniejszy bezpośrednio po urodzeniu. W przeglądzie literatury naukowej wykazano znaczną zmienność okresu półtrwania walproinianu u niemowląt w wieku poniżej dwóch miesięcy, w zakresie od 1 do 67 godzin.¹⁷

U dzieci w wieku od 2 do 10 lat klirens walproinianu jest o 50% większy niż u osób dorosłych, co należy uwzględnić przy ustalaniu dawkowania leku w tej grupie wiekowej.¹⁸