Specjalne ostrzeżenia
Denofix
Febuksostat w dawce 120 mg (Denofix) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na zwiększone ryzyko zgonów sercowo-naczyniowych zaobserwowane w badaniu CARES, choć badanie FAST nie potwierdziło różnic w częstości zdarzeń sercowo-naczyniowych w porównaniu z allopurynolem. Monitorowanie kardiologiczne jest wskazane, zwłaszcza u pacjentów poddawanych chemioterapii z ryzykiem zespołu rozpadu guza (TLS). Należy zwracać uwagę na rzadkie, ale ciężkie reakcje alergiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, DRESS, czy wstrząs anafilaktyczny, które najczęściej pojawiają się w pierwszych miesiącach terapii. W przypadku wystąpienia takich reakcji febuksostat należy natychmiast odstawić, a ponowne leczenie jest przeciwwskazane. Terapia nie powinna być rozpoczynana podczas ostrego napadu dny moczanowej, a profilaktyka zaostrzeń (NLPZ lub kolchicyna) powinna trwać co najmniej 6 miesięcy. Zaostrzenia dny w trakcie leczenia nie są wskazaniem do przerwania terapii.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Denofix
- Ryzyko sercowo-naczyniowe u pacjentów z hiperurykemią
- Ryzyko reakcji alergicznych i nadwrażliwości
- Postępowanie w przypadku ostrych napadów dny
- Ryzyko odkładania się złogów ksantyny
- Interakcje lekowe wymagające szczególnej uwagi
- Wymagane monitorowanie podczas terapii febuksostatem
- Szczególne grupy pacjentów, u których stosowanie leku nie jest zalecane
- Informacje dotyczące substancji pomocniczych
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Denofix
Stosowanie febuksostatu w postaci produktu Denofix (120 mg, tabletki powlekane) wymaga uwzględnienia szeregu specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które personel medyczny powinien starannie rozważyć przed rozpoczęciem oraz w trakcie terapii pacjenta.1
Ryzyko sercowo-naczyniowe u pacjentów z hiperurykemią
Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko sercowo-naczyniowe podczas terapii febuksostatem. W badaniu CARES u pacjentów z istniejącymi uprzednio ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał mięśnia sercowego, udar lub niestabilna dławica piersiowa) leczonych febuksostatem obserwowano większą liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w porównaniu do pacjentów leczonych allopurynolem. Jednakże w kolejnym badaniu (FAST) odsetek występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych zarówno nie prowadzących do zgonu, jak i prowadzących do zgonu był podobny w przypadku febuksostatu oraz allopurynolu.2
Leczenie w grupie pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego należy prowadzić z zachowaniem szczególnej ostrożności, zapewniając regularny monitoring stanu kardiologicznego. U pacjentów poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi z umiarkowanym do wysokiego ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza (TLS) leczonych produktem Denofix należy ściśle monitorować czynność serca, jeżeli jest to uzasadnione klinicznie.3
Ryzyko reakcji alergicznych i nadwrażliwości
Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub nadwrażliwości, w tym zagrażającego życiu zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka oraz ostrych reakcji anafilaktycznych lub wstrząsu. Reakcje te występowały najczęściej podczas pierwszych miesięcy leczenia febuksostatem.4
U niektórych pacjentów (nie wszystkich) z reakcjami nadwrażliwości wcześniej występowały zaburzenia czynności nerek i/lub nadwrażliwość na allopurynol. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), były w niektórych przypadkach związane z:5
- gorączką
- zaburzeniami hematologicznymi
- zaburzeniami czynności nerek
- zaburzeniami czynności wątroby
Pacjentów należy poinformować o oznakach oraz objawach reakcji alergicznych i ściśle monitorować. Leczenie febuksostatem należy natychmiast przerwać w razie wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub nadwrażliwości, ponieważ wczesne odstawienie produktu daje lepsze rokowanie. Jeżeli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna lub nadwrażliwości, ponowne leczenie febuksostatem u tego pacjenta jest niedopuszczalne.6
Postępowanie w przypadku ostrych napadów dny
Leczenia febuksostatem nie należy rozpoczynać do chwili całkowitego ustąpienia ostrego napadu dny moczanowej. Zaostrzenie dny moczanowej może wystąpić w trakcie rozpoczynania leczenia wskutek zmian stężenia kwasu moczowego w surowicy, wynikających z uwolnienia moczanu ze złogów w tkankach.7
Podczas rozpoczynania leczenia febuksostatem zaleca się profilaktykę zaostrzeń dny moczanowej przez co najmniej 6 miesięcy przy użyciu:8
W razie wystąpienia zaostrzenia dny w trakcie leczenia febuksostatem, produktu nie należy odstawiać. Zaostrzenie dny moczanowej można jednocześnie leczyć w sposób odpowiedni dla danego pacjenta. Stałe leczenie febuksostatem zmniejsza częstość i nasilenie zaostrzeń dny.9
Ryzyko odkładania się złogów ksantyny
U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. nowotwór złośliwy i leczenie przeciwnowotworowe, zespół Lescha-Nyhana) bezwzględne stężenie ksantyny w moczu może w rzadkich przypadkach wzrosnąć na tyle, że możliwe będzie odkładanie się jej złogów w drogach moczowych. Należy pamiętać, że zjawisko to nie było obserwowane w głównym badaniu klinicznym febuksostatu stosowanego w zespole rozpadu guza (TLS).10
Ze względu na brak doświadczenia dotyczącego febuksostatu, nie zaleca się stosowania produktu leczniczego u pacjentów z przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu.11
Interakcje lekowe wymagające szczególnej uwagi
Merkaptopuryna lub azatiopryna
Nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów leczonych jednocześnie merkaptopuryną i azatiopryną ze względu na powodowane przez febuksostat hamowanie oksydazy ksantynowej (XO), co może powodować zwiększenie stężenia merkaptopuryny lub azatiopryny w osoczu i prowadzić do ciężkiej toksyczności.12
Jeśli nie można uniknąć równoczesnego stosowania tych leków, zaleca się zmniejszenie dawki merkaptopuryny lub azatiopryny do 20% poprzednio przepisanej dawki lub mniejszej, aby uniknąć możliwych reakcji hematologicznych. Pacjentów należy ściśle monitorować, a dawki merkaptopuryny lub azatiopryny należy następnie dostosować na podstawie oceny odpowiedzi na leczenie i wystąpienia objawów toksyczności.13
Teofilina
U zdrowych ochotników jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg i pojedynczej dawki 400 mg teofiliny nie wykazało jakiejkolwiek interakcji farmakokinetycznej. Febuksostat w dawce 80 mg może być stosowany u pacjentów leczonych jednocześnie teofiliną bez ryzyka wystąpienia podwyższenia stężenia teofiliny w osoczu. Należy jednak pamiętać, że brak danych dla febuksostatu w dawce 120 mg przy jednoczesnym stosowaniu z teofiliną.14
Wymagane monitorowanie podczas terapii febuksostatem
Monitorowanie funkcji wątroby
W trakcie połączonych badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach czynnościowych wątroby u pacjentów leczonych febuksostatem (5,0%). Zaleca się wykonanie testu czynnościowego wątroby przed rozpoczęciem leczenia febuksostatem, a następnie okresowo w oparciu o ocenę kliniczną.15
Monitorowanie funkcji tarczycy
W długofalowych otwartych badaniach rozszerzonych zaobserwowano zwiększone stężenia TSH (> 5,5 μIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem. Konieczna jest ostrożność podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy.16
Szczególne grupy pacjentów, u których stosowanie leku nie jest zalecane
Stosowanie febuksostatu nie jest zalecane u następujących grup pacjentów:17
- Biorcy przeszczepów narządów – ze względu na brak doświadczenia w tej grupie pacjentów
- Pacjenci ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. nowotwór złośliwy i leczenie przeciwnowotworowe, zespół Lescha-Nyhana) – ze względu na ryzyko odkładania się złogów ksantyny
- Pacjenci leczeni jednocześnie merkaptopuryną lub azatiopryną – chyba że nie można uniknąć jednoczesnego stosowania (wówczas konieczna jest odpowiednia modyfikacja dawki tych leków)
Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Tabletki febuksostatu zawierają laktozę (każda tabletka zawiera 114,75 mg laktozy jednowodnej). Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.18
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.19
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania