Dawkowanie i sposób podawania
Deferasirox MSN 90 mg
Deferasirox MSN jest wskazany do leczenia przewlekłego obciążenia żelazem i powinien być stosowany pod nadzorem doświadczonych lekarzy. Dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 90 mg, 180 mg i 360 mg. Leczenie rozpoczyna się po przetoczeniu około 20 jednostek KKCz (około 100 ml/kg mc.) lub przy stężeniu ferrytyny >1000 μg/l. Zalecana dawka początkowa to 14 mg/kg mc./dobę, z możliwością modyfikacji do 21 mg/kg mc./dobę u pacjentów z intensywnym przetaczaniem (>14 ml/kg mc./miesiąc) lub 7 mg/kg mc./dobę u pacjentów z mniejszym zapotrzebowaniem transfuzji (<7 ml/kg mc./miesiąc). Dawkowanie wymaga dostosowania co 3-6 miesięcy na podstawie monitorowania stężenia ferrytyny (docelowo 500-1000 μg/l) oraz ewentualnego zwiększania dawki do maksymalnie 28 mg/kg mc./dobę w przypadku ferrytyny >2500 μg/l. W przypadku pacjentów leczonych deferoksaminą, dawka deferasiroksu powinna odpowiadać jednej trzeciej dawki deferoksaminy.
Dawkowanie i sposób podawania leku Deferasirox MSN
Leczenie Deferasiroxem MSN powinno być rozpoczynane i prowadzone przez lekarzy doświadczonych w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem. Produkt jest dostępny w postaci tabletek powlekanych w trzech dawkach: 90 mg, 180 mg oraz 360 mg.1
Dawkowanie w obciążeniu żelazem spowodowanym transfuzjami krwi
Leczenie należy rozpoczynać po przetoczeniu około 20 jednostek (około 100 ml/kg mc.) koncentratu krwinek czerwonych (KKCz) lub gdy istnieją dowody z obserwacji klinicznej potwierdzające występowanie przewlekłego obciążenia żelazem, np. gdy stężenie ferrytyny w surowicy przekracza 1000 μg/l. Dawki należy obliczyć w mg/kg masy ciała, a następnie zaokrąglić do najbliższej wartości, którą można podać w całych tabletkach.3
Dawka początkowa
Zalecana dawka początkowa deferazyroksu w postaci tabletek powlekanych to 14 mg/kg mc. na dobę.4
Można rozważyć podanie dawki początkowej 21 mg/kg mc. na dobę u pacjentów, którzy wymagają zmniejszenia zwiększonego stężenia żelaza w organizmie i otrzymują ponad 14 ml koncentratu krwinek czerwonych/kg mc. na miesiąc (w przybliżeniu >4 jednostki na miesiąc u dorosłych).6
W przypadku pacjentów już leczonych deferoksaminą, początkowa dawka deferazyroksu w tabletkach powlekanych powinna odpowiadać jednej trzeciej dawki deferoksaminy (np. pacjent otrzymujący deferoksaminę w dawce 40 mg/kg mc. na dobę przez 5 dni w tygodniu może otrzymać deferazyroks w dawce początkowej 14 mg/kg mc. na dobę).7
| Tabletki powlekane | Transfuzje | Stężenie ferrytyny w surowicy |
|---|---|---|
| Dawka początkowa 14 mg/kg mc./dobę |
Po 20 jednostkach (około 100 ml/kg mc.) KKCz | >1000 µg/l |
| Alternatywne dawki początkowe | ||
| 21 mg/kg mc./dobę | >14 ml/kg mc./miesiąc KKCz (około >4 jednostki/miesiąc dla osoby dorosłej) |
|
| 7 mg/kg mc./dobę | <7 ml/kg mc./miesiąc KKCz (około <2 jednostki/miesiąc dla osoby dorosłej) |
|
| Pacjenci skutecznie leczeni deferoksaminą | ||
| Jedna trzecia dawki deferoksaminy | ||
| Monitorowanie | Co miesiąc | |
| Zakres docelowy | 500-1000 µg/l | |
| Etapy dostosowywania dawki (co 3-6 miesięcy) | ||
| Zwiększanie 3,5 – 7 mg/kg mc./dobę Do 28 mg/kg mc./dobę |
>2500 µg/l | |
| Zmniejszanie U pacjentów leczonych dawkami >21 mg/kg mc./dobę |
≤2500 µg/l | |
| Dawka maksymalna 28 mg/kg mc./dobę |
||
| Rozważyć przerwanie leczenia | Gdy osiągnięte zostaną wartości docelowe | <500 µg/l |
Dostosowanie dawki
Zaleca się comiesięczną kontrolę stężenia ferrytyny w surowicy, a w razie konieczności dostosowanie dawki deferazyroksu co 3 do 6 miesięcy, w zależności od tendencji w stężeniu ferrytyny. Dostosowanie dawki przeprowadza się stopniowo, zmieniając ją jednorazowo o 3,5 do 7 mg/kg mc., w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta i celów terapeutycznych.8
U pacjentów bez odpowiedniej odpowiedzi na leczenie przy zastosowaniu dawek 21 mg/kg mc. (np. ze stężeniami ferrytyny stale utrzymującymi się powyżej 2500 µg/l i nie wykazującymi tendencji spadkowej), można rozważyć podanie dawek do 28 mg/kg mc. Należy jednak pamiętać, że dostępne dane dotyczące długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w dawkach większych niż 30 mg/kg mc. tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej (odpowiadających 21 mg/kg mc. tabletek powlekanych) są ograniczone.9
Jeśli po zastosowaniu dawek do 21 mg/kg mc. uzyskuje się jedynie bardzo niewielką poprawę hemosyderozy, dalsze zwiększanie dawki może nie zapewnić zadowalającej poprawy. W takim przypadku należy rozważyć alternatywne metody leczenia. Nie zaleca się podawania dawek powyżej 28 mg/kg mc. ze względu na ograniczone doświadczenie z zastosowaniem tak wysokich dawek.10
U pacjentów leczonych dawkami większymi niż 21 mg/kg mc., po uzyskaniu poprawy (np. gdy stężenia ferrytyny w surowicy ≤2500 µg/l i wykazują tendencję spadkową) należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki o 3,5 do 7 mg/kg mc. Gdy stężenie ferrytyny osiągnie wartości docelowe (zazwyczaj pomiędzy 500 a 1000 µg/l), należy rozważyć dalsze stopniowe zmniejszanie dawki, aby zminimalizować ryzyko nadmiernej chelatacji. Jeśli stężenie ferrytyny w surowicy zmniejszy się poniżej 500 µg/l, należy rozważyć przerwanie leczenia.11
Dawkowanie w zespołach talasemii niezależnych od transfuzji krwi
Terapię chelatującą należy rozpoczynać wyłącznie przy udokumentowanym obciążeniu żelazem: gdy stężenie żelaza w wątrobie (LIC) ≥5 mg Fe/g suchej masy lub stężenie ferrytyny w surowicy stale wynoszące >800 µg/l. Oznaczanie LIC jest preferowaną metodą określania obciążenia żelazem.
*LIC jest preferowaną metodą oznaczenia przeciążenia żelazem. Zalecana dobowa dawka początkowa deferazyroksu w postaci tabletek powlekanych u pacjentów z zespołami talasemii niezależnymi od transfuzji krwi wynosi 7 mg/kg mc.13 Co 3 do 6 miesięcy leczenia należy rozważyć zwiększenie dawki o 3,5 mg/kg mc. do 7 mg/kg mc., jeśli stężenie LIC wynosi ≥7 mg Fe/g suchej masy lub jeśli stężenie ferrytyny w surowicy utrzymuje się powyżej 2000 µg/l i nie wykazuje tendencji spadkowych, a pacjent dobrze toleruje produkt leczniczy. Nie zaleca się stosowania dawek deferazyroksu większych niż 14 mg/kg mc. u pacjentów z zespołami talasemii niezależnymi od transfuzji krwi.14 U pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży, u których nie oznaczono stężenia LIC i u których stężenie ferrytyny w surowicy wynosi ≤2000 µg/l, dawkowanie nie powinno przekraczać 7 mg/kg mc.15 Gdy LIC wyniesie <7 mg Fe/g suchej masy lub gdy stężenie ferrytyny w surowicy wynosi ≤2000 µg/l, zaleca się zmniejszenie dawki do 7 mg/kg mc. lub do mniejszych wartości. Leczenie należy zakończyć po osiągnięciu zadowalającego stężenia żelaza w organizmie (LIC <3 mg Fe/g suchej masy lub stężenie ferrytyny w surowicy <300 µg/l). Nie zaleca się wznawiania leczenia u pacjentów, u których dojdzie do ponownej kumulacji żelaza po uzyskaniu zadowalającego stężenia żelaza we krwi.16 Zalecenia dotyczące dawkowania dla osób w podeszłym wieku są takie same jak opisano powyżej. W badaniach klinicznych działania niepożądane występowały u tych pacjentów częściej niż u pacjentów młodszych (zwłaszcza biegunka). Pacjenci z tej grupy wymagają ścisłego monitorowania w celu wykrycia działań niepożądanych mogących wymagać dostosowania dawki.17 Obciążenie żelazem spowodowane transfuzjami krwi: Zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci w wieku 2 do 17 lat są takie same jak dla pacjentów dorosłych. Zaleca się comiesięczną kontrolę stężenia ferrytyny w surowicy. Obliczając dawkę leku należy uwzględnić zmiany masy ciała dzieci w czasie.18 U dzieci w wieku między 2 a 5 lat ekspozycja na lek jest mniejsza niż u dorosłych. W tej grupie wiekowej mogą być konieczne większe dawki niż u dorosłych, jednak dawka początkowa powinna być taka sama jak dla dorosłych, dostosowana później do indywidualnych potrzeb.19 Zespoły talasemii niezależne od transfuzji krwi: U dzieci i młodzieży z tym schorzeniem dawkowanie deferazyroksu nie powinno przekraczać 7 mg/kg mc. U tych pacjentów niezbędne jest ściślejsze monitorowanie LIC i stężenia ferrytyny w surowicy w celu uniknięcia nadmiernej chelatacji. Oprócz comiesięcznych oznaczeń stężenia ferrytyny w surowicy, należy kontrolować LIC co trzy miesiące, gdy stężenie ferrytyny wyniesie ≤800 µg/l.20 Dzieci w wieku od urodzenia do 23 miesięcy: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Deferasirox MSN w tej grupie wiekowej.21 Deferazyroks nie był badany u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny <60 ml/min.22 Nie zaleca się stosowania deferazyroksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (C wg skali Child-Pugh). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (B wg skali Child-Pugh) dawkę należy znacząco zmniejszyć, a następnie stopniowo zwiększać do poziomu 50% zalecanej dawki leczniczej dla pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Deferazyroks musi być stosowany u tych pacjentów z ostrożnością.23 U wszystkich pacjentów należy ściśle kontrolować czynność wątroby przed rozpoczęciem leczenia, co 2 tygodnie w pierwszym miesiącu leczenia, a następnie co miesiąc.24 Tabletki powlekane podaje się doustnie. Należy je połykać w całości, popijając niewielką ilością wody. U pacjentów, którzy nie są w stanie połknąć całej tabletki, można tabletki rozkruszyć i dosypać całą dawkę do półpłynnego pokarmu, np. jogurtu lub przecieru jabłkowego (musu z jabłek). Należy spożyć natychmiast całą dawkę wraz z pokarmem i nie przechowywać jej do przyszłego wykorzystania.25 Tabletki powlekane należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze każdego dnia i można je przyjmować na czczo lub z lekkim posiłkiem.26
Tabletki powlekane
Stężenie żelaza w wątrobie (LIC)*
Stężenie ferrytyny w surowicy
Dawka początkowa
7 mg/kg mc./dobę≥5 mg Fe/g suchej masy
lub >800 µg/l
Monitorowanie
Co miesiąc
Etapy dostosowywania dawki (co 3-6 miesięcy)
Zwiększanie
3,5 – 7 mg/kg mc./dobę≥7 mg Fe/g suchej masy
lub >2000 µg/l
Zmniejszanie
3,5 – 7 mg/kg mc./dobę<7 mg Fe/g suchej masy
lub ≤2000 µg/l
Dawka maksymalna
14 mg/kg mc./dobę
Dla pacjentów dorosłych
7 mg/kg mc./dobę
Dla dzieci i młodzieży
7 mg/kg mc./dobę
Dla pacjentów dorosłych oraz dla dzieci i młodzieżynie oceniano
i ≤2000 µg/l
Przerwanie leczenia
<3 mg Fe/g suchej masy
lub <300 µg/l
Ponowne leczenie
Niezalecane
Szczególne populacje pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat)
Dzieci i młodzież
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Sposób podawania
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania