Specjalne ostrzeżenia
Cognomem
Memantyna chlorowodorek, stosowana w preparacie Cognomem, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką lub historią napadów drgawkowych oraz u osób z czynnikami predysponującymi do napadów. Konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna w trakcie terapii. Równoczesne stosowanie memantyny z innymi antagonistami receptorów NMDA, takimi jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, u pacjentów z czynnikami alkalizującymi mocz (np. zmiana diety na wegetariańską, stosowanie alkalizujących preparatów, nerkowa kwasica cewkowa, zakażenia dróg moczowych przez Proteus) należy monitorować eliminację memantyny, gdyż podwyższone pH moczu może zmieniać jej farmakokinetykę.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Cognomem
Stosowanie memantyny chlorowodorku wymaga zachowania szczególnej uwagi klinicznej w określonych grupach pacjentów oraz w przypadku współwystępowania niektórych stanów chorobowych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące środków ostrożności, jakie należy podjąć podczas leczenia pacjentów produktem Cognomem.1
Pacjenci z padaczką lub czynnikami ryzyka drgawek
Podczas leczenia produktem Cognomem szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z rozpoznaną padaczką, a także u osób, które miały w przeszłości epizody drgawkowe. Podobnie należy postępować w przypadku pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia napadów padaczkowych. W tych grupach zaleca się ścisłą obserwację kliniczną w trakcie terapii memantyny.2
Jednoczesne stosowanie innych antagonistów NMDA
Należy bezwzględnie unikać równoczesnego podawania produktu Cognomem z innymi antagonistami receptora N-metylo-D-asparaginowego (NMDA). Do tej grupy leków należą między innymi:3
- Amantadyna – lek przeciwwirusowy i przeciwparkinsonowski
- Ketamina – lek anestetyczny
- Dekstrometorfan – składnik leków przeciwkaszlowych
Jednoczesne stosowanie memantyny z wymienionymi substancjami nie jest zalecane, ponieważ wszystkie te związki oddziałują na ten sam układ receptorowy. Konsekwencją takiego połączenia może być zwiększenie częstości występowania oraz nasilenie działań niepożądanych, szczególnie tych dotyczących ośrodkowego układu nerwowego (OUN).4
Monitorowanie pacjentów z czynnikami wpływającymi na pH moczu
Pacjenci, u których występują czynniki mogące prowadzić do zwiększenia pH moczu, wymagają uważnego monitorowania podczas leczenia produktem Cognomem. Jest to istotne z uwagi na farmakokinetyczną właściwość memantyny, której eliminacja może być zmieniona w warunkach alkalizacji moczu.5
Do czynników wpływających na podwyższenie pH moczu należą:6
- Drastyczne zmiany diety – szczególnie przejście z diety mięsnej na wegetariańską
- Stosowanie produktów alkalizujących treść żołądkową w dużych dawkach
- Nerkowa kwasica cewkowa (ang. RTA, renal tubulary acidosis)
- Ciężkie zakażenia dróg moczowych wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus
Pacjenci z chorobami układu krążenia
Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu Cognomem u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Wymaga się uważnej obserwacji klinicznej pacjentów z następującymi schorzeniami:7
- Świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego – ze względu na ograniczone dane kliniczne
- Niewyrównana zastoinowa niewydolność serca (klasa NYHA III-IV)
- Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze
W przypadku tych grup pacjentów dostępne są jedynie ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania memantyny, ponieważ w większości badań klinicznych osoby z tymi schorzeniami były wykluczane. Dlatego pacjenci z wymienionymi chorobami wymagają szczególnie starannego monitorowania podczas leczenia produktem Cognomem.8
Pacjenci z nietolerancją laktozy
Produkt leczniczy Cognomem zawiera laktozę jako substancję pomocniczą. Tabletki powlekane o mocy 10 mg zawierają 133 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki o mocy 20 mg zawierają 266 mg laktozy jednowodnej. Z tego powodu lek nie powinien być stosowany u pacjentów z:910
- Dziedziczną nietolerancją galaktozy
- Brakiem laktazy
- Zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy
W przypadku występowania wymienionych stanów wskazane jest rozważenie alternatywnej terapii bez zawartości laktozy.11
| Dawka | Zawartość laktozy jednowodnej | Postać | Opis tabletki |
|---|---|---|---|
| 10 mg | 133 mg | Tabletka powlekana | Biała lub prawie biała, podłużna, z linią podziału po obu stronach, długość około 11,1±0,2 mm, szerokość około 5,1±0,2 mm |
| 20 mg | 266 mg | Tabletka powlekana | Biała lub prawie biała, podłużna, z linią podziału typu „SNAP TAB” po jednej stronie oraz z linią podziału po drugiej stronie, długość około 13,3±0,2 mm, szerokość około 7,2±0,2 mm |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania