Właściwości farmakokinetyczne leku Clormetin (0,03 mg etynyloestradiolu + 2 mg chlormadinonu octanu)

Clormetin to złożony produkt leczniczy zawierający dwie substancje czynne: 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg chlormadinonu octanu w postaci tabletek powlekanych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych obu składników aktywnych tego preparatu.¹

Właściwości farmakokinetyczne chlormadinonu octanu

Wchłanianie

Po podaniu doustnym chlormadinonu octan charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Jego biodostępność układowa jest wysoka, co wynika z braku efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w krótkim czasie, zazwyczaj po 1-2 godzinach od momentu przyjęcia leku.²

Dystrybucja

Chlormadinonu octan wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza, wiążąc się z nimi w ponad 95%. Głównym białkiem transportującym tę substancję są albuminy. Co istotne, chlormadinonu octan nie wykazuje powinowactwa do specyficznych białek transportujących hormony, takich jak globulina wiążąca hormony płciowe (SHBG) oraz globulina wiążąca kortykosteroidy (CBG). Substancja ta jest magazynowana preferencyjnie w tkance tłuszczowej organizmu.³

Metabolizm

Chlormadinonu octan podlega złożonym procesom biotransformacji w organizmie, obejmującym różnorodne procesy redukcji i utleniania, a także sprzęgania z glukuronidami i siarczanami. W wyniku tych przemian powstaje szereg różnych metabolitów. Główne metabolity występujące w osoczu ludzkim to 3α- i 3β-hydroksychlormadynonu octan. Biologiczne okresy półtrwania tych metabolitów nie różnią się znacząco od okresu półtrwania substancji macierzystej. Istotne jest, że 3-hydroksymetabolity zachowują podobną aktywność przeciwandrogenową jak związek macierzysty. Metabolity występują w organizmie głównie w postaci koniugatów i są wydalane w moczu. Po rozkładzie enzymatycznym najważniejszym metabolitem jest 2α-hydroksychlormadynonu octan, a także 3-hydroksymetabohty i dihydroksymetabolity.⁴

Eliminacja

Średni okres półtrwania chlormadinonu octanu w osoczu wynosi około 34 godzin po podaniu jednorazowej dawki oraz nieznacznie więcej (średnio 36-39 godzin) po podaniu dawek wielokrotnych. Po doustnym podaniu leku, chlormadinonu octan wraz z jego metabolitami jest wydalany przez nerki i z kałem w niemal równych proporcjach.⁵

Właściwości farmakokinetyczne etynyloestradiolu

Wchłanianie

Po podaniu doustnym etynyloestradiol również charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Średnie stężenie maksymalne w osoczu osiągane jest po około 1,5 godziny od przyjęcia leku. W przeciwieństwie do chlormadinonu octanu, etynyloestradiol podlega jednak znaczącemu efektowi pierwszego przejścia oraz procesom sprzęgania przed przedostaniem się do krążenia ogólnego. Skutkuje to znacznie niższą biodostępnością bezwzględną, która wynosi średnio około 40%, ale charakteryzuje się również dużą zmiennością międzyosobniczą (zakres 20-65%).⁶

Dystrybucja

Stężenia etynyloestradiolu w osoczu wykazują znaczne zróżnicowanie w danych literaturowych. Istotną cechą tej substancji jest jej bardzo wysokie (98%) wiązanie z białkami osocza, niemal wyłącznie z albuminami.⁷

Metabolizm

Etynyloestradiol podlega podobnym procesom metabolicznym jak naturalne estrogeny. Głównym szlakiem metabolicznym jest hydroksylacja pierścienia aromatycznego, zachodząca przy udziale cytochromu P-450. Głównym metabolitem powstającym w tym procesie jest 2-hydroksyetynyloestradiol, który następnie ulega dalszym przemianom metabolicznym, tworząc kolejne metabolity i koniugaty. Istotnym aspektem metabolizmu etynyloestradiolu jest fakt, że podlega on procesom sprzęgania jeszcze przed przedostaniem się do krążenia ogólnego – zarówno w śluzówce jelita cienkiego, jak i w wątrobie. W moczu wykrywane są przede wszystkim glukuronidy etynyloestradiolu, natomiast w kale dominują siarczany tego związku.⁸

Eliminacja

Średni okres półtrwania etynyloestradiolu w osoczu jest krótszy niż chlormadinonu octanu i wynosi około 12-14 godzin. Etynyloestradiol jest wydalany zarówno przez nerki, jak i z kałem, przy czym proporcja ta wynosi około 2:3 (nerki:kał). Siarczan etynyloestradiolu, wydzielany do żółci, po hydrolizie przez bakterie jelitowe może podlegać ponownemu wchłanianiu, uczestnicząc w krążeniu jelitowo-wątrobowym.⁹

Porównanie właściwości farmakokinetycznych składników leku Clormetin