Interakcje leku
Cisatracurium Kabi 2 mg/ml

Cisatrakurium, jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego siłę i czas działania. Leki nasilające efekt blokady nerwowo-mięśniowej to m.in. wziewne anestetyki (enfluran, izofluran, halotan), ketamina, inne niedepolaryzujące środki zwiotczające, aminoglikozydy, polimyksyny, tetracykliny, linkomycyna, klindamycyna, beta-adrenolityki (propranolol), blokery kanałów wapniowych, lidokaina, prokainamid, chinidyna, diuretyki (furosemid, tiazydy, mannitol, acetazolamid), sole magnezu i litu oraz leki blokujące zwoje nerwowe (trimetafan, heksametonium). Szczególnie istotne jest, że jednoczesne podanie suksametonium może prowadzić do przedłużonego i złożonego bloku nerwowo-mięśniowego, trudnego do odwrócenia antagonistami acetylocholinoesterazy. Warto podkreślić, że wcześniejsze podanie suksametonium nie wpływa na czas trwania bloku wywołanego cisatrakurium ani na szybkość infuzji.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Cisatrakurium, jako lek wywołujący niedepolaryzacyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wchodzi w interakcje z wieloma produktami leczniczymi, które mogą modyfikować siłę i (lub) czas jego działania. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku w praktyce klinicznej1.

Leki nasilające działanie cisatrakurium

Istnieje szereg substancji leczniczych, które mogą zwiększać efekt blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe cisatrakurium. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tych leków2:

Leki mogące wywoływać lub zaostrzać zespół miasteniczny

Niektóre leki mogą w rzadkich przypadkach zaostrzyć lub ujawnić ukrytą miastenię, a nawet wywołać zespół miasteniczny. Stan ten może prowadzić do zwiększonej wrażliwości na cisatrakurium i inne leki powodujące niedepolaryzacyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego10. Do takich produktów leczniczych należą:

  • Różne antybiotyki
  • Leki beta-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol)
  • Leki przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna)
  • Leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina)
  • Trimetafan
  • Chlorpromazyna
  • Steroidy
  • Fenytoina
  • Lit11

Interakcja z suksametonium

Zastosowanie suksametonium w celu przedłużenia niedepolaryzacyjnego bloku nerwowo-mięśniowego może prowadzić do wystąpienia przedłużonego i złożonego bloku, którego zniesienie za pomocą antagonistów acetylocholinoesterazy może być utrudnione12.

Z drugiej strony, wcześniejsze podanie suksametonium nie wpływa ani na czas trwania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego cisatrakurium we wstrzyknięciu dożylnym, ani nie wymaga zmian w szybkości podawania infuzji13.

Leki osłabiające działanie cisatrakurium

Niektóre substancje lecznicze mogą zmniejszać skuteczność działania cisatrakurium:

  • Długotrwałe stosowanie fenytoiny lub karbamazepiny może osłabiać działanie cisatrakurium14.
  • Inhibitory acetylocholinoesterazy stosowane w leczeniu choroby Alzheimera (np. donepezyl) mogą skrócić czas trwania oraz zmniejszyć nasilenie bloku nerwowo-mięśniowego wywołanego cisatrakurium15.

Interakcje cisatrakurium z alkoholem

Alkohol etylowy (etanol) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami wpływającymi na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. W przypadku cisatrakurium należy rozważyć potencjalne ryzyka związane z jednoczesnym spożyciem alkoholu:

Ze względu na fakt, że cisatrakurium jest stosowany głównie w warunkach klinicznych podczas zabiegów operacyjnych i w intensywnej terapii pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego, bezpośrednia interakcja z alkoholem ma ograniczone znaczenie praktyczne. Niemniej jednak, ważne jest uwzględnienie historii spożycia alkoholu przez pacjenta podczas planowania znieczulenia z wykorzystaniem cisatrakurium.

Tabela interakcji cisatrakurium z innymi lekami

Grupa leków/substancja Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności
Leki znieczulające wziewne (enfluran, izofluran, halotan) Nasilenie działania Wydłużenie czasu trwania i zwiększenie głębokości bloku nerwowo-mięśniowego Wysoki
Ketamina Nasilenie działania Potencjalne nasilenie bloku nerwowo-mięśniowego Średni
Inne niedepolaryzujące środki zwiotczające Nasilenie działania Addytywny lub synergistyczny efekt blokujący Wysoki
Antybiotyki aminoglikozydowe Nasilenie działania Przedłużenie i pogłębienie bloku nerwowo-mięśniowego Wysoki
Polimyksyny, tetracykliny, linkomycyna, klindamycyna Nasilenie działania Potencjalne nasilenie bloku nerwowo-mięśniowego Średni
Leki przeciwarytmiczne (propranolol, blokery kanałów wapniowych, lidokaina, prokainamid, chinidyna) Nasilenie działania Potencjalne przedłużenie działania cisatrakurium Średni
Diuretyki (furosemid, tiazydy, mannitol, acetazolamid) Nasilenie działania Potencjalne przedłużenie bloku nerwowo-mięśniowego Średni
Sole magnezu i litu Nasilenie działania Nasilenie bloku nerwowo-mięśniowego Wysoki
Leki blokujące zwoje nerwowe (trimetafan, heksametonium) Nasilenie działania Potencjalne nasilenie bloku nerwowo-mięśniowego Średni
Suksametonium (do przedłużenia bloku) Przedłużenie działania Przedłużony i złożony blok trudny do odwrócenia Wysoki
Suksametonium (podane przed cisatrakurium) Brak interakcji Nie wpływa na czas trwania bloku wywołanego cisatrakurium Niski
Fenytoina, karbamazepina (długotrwałe stosowanie) Osłabienie działania Zmniejszenie siły i czasu trwania bloku nerwowo-mięśniowego Średni
Inhibitory acetylocholinoesterazy (donepezyl i inne) Osłabienie działania Skrócenie czasu działania oraz zmniejszenie nasilenia bloku Średni
Alkohol etylowy Potencjalne interakcje Nasilenie działania depresyjnego na OUN leków współstosowanych Średni

Uwagi kliniczne dotyczące interakcji

W praktyce klinicznej warto pamiętać o następujących kwestiach związanych z interakcjami cisatrakurium:

  1. Podczas stosowania cisatrakurium jednocześnie z lekami nasilającymi jego działanie, może być konieczne zmniejszenie dawki cisatrakurium i częstsze monitorowanie bloku nerwowo-mięśniowego.
  2. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami nerwowo-mięśniowymi, którzy przyjmują leki mogące nasilać objawy miastenii lub wywoływać zespół miasteniczny.
  3. Podczas jednoczesnego stosowania cisatrakurium i suksametonium, należy pamiętać o możliwości wystąpienia przedłużonego i złożonego bloku, którego odwrócenie może być utrudnione.
  4. U pacjentów długotrwale przyjmujących fenytoinę lub karbamazepinę, może być konieczne zwiększenie dawki cisatrakurium dla osiągnięcia odpowiedniego efektu klinicznego.
  5. Przy jednoczesnym podawaniu inhibitorów acetylocholinoesterazy (np. u pacjentów z chorobą Alzheimera), należy liczyć się z możliwością skrócenia czasu działania cisatrakurium.
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl