Przedawkowanie
Cardura 2 mg

Przedawkowanie doksazosyny, substancji czynnej leku Cardura (dostępnego w dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg), prowadzi do znacznego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem hipowolemicznym i niewydolnością wielonarządową. Charakterystyczne objawy to nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia odruchowa, zaburzenia świadomości oraz ryzyko ostrej niewydolności nerek wtórnej do hipoperfuzji. Warto podkreślić, że dializa nie jest skuteczna w usuwaniu doksazosyny z organizmu ze względu na jej wysokie wiązanie z białkami osocza.

Przedawkowanie leku Cardura

Przedawkowanie doksazosyny (substancji czynnej leku Cardura) stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, głównie ze względu na ryzyko wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego. Lek Cardura, dostępny w dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg w postaci tabletek, zawiera doksazosynę w postaci metanosulfonianu doksazosyny, która jest silnym alfa-adrenolitykiem o działaniu rozszerzającym naczynia krwionośne. 1

Objawy przedawkowania

Głównym i najbardziej niebezpiecznym objawem przedawkowania doksazosyny jest nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego. W przypadku drastycznego spadku wartości ciśnienia, pacjent może wykazywać objawy wstrząsu hipowolemicznego, który stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. 2

Objaw przedawkowania Opis Potencjalne konsekwencje
Niedociśnienie tętnicze Znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi poniżej wartości prawidłowych Zaburzenia perfuzji narządów, zawroty głowy, omdlenia
Zaburzenia rytmu serca Tachykardia odruchowa w odpowiedzi na spadek ciśnienia Niewydolność serca, dalsze pogorszenie hemodynamiki
Wstrząs Stan zagrożenia życia będący następstwem niedociśnienia Niewydolność wielonarządowa, śmierć
Zaburzenia świadomości Od zawrotów głowy po utratę przytomności Urazy wtórne, aspiracja
Niewydolność nerek Wtórna do hipoperfuzji nerek Ostra niewydolność nerek wymagająca interwencji

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania doksazosyny powinno być ukierunkowane przede wszystkim na przywrócenie prawidłowego ciśnienia tętniczego i stabilizację funkcji układu sercowo-naczyniowego. Postępowanie terapeutyczne obejmuje następujące działania: 3

  1. Ułożenie pacjenta na plecach – podstawowa interwencja pozwalająca na poprawę powrotu żylnego i stabilizację ciśnienia tętniczego
  2. Zastosowanie środków zwiększających objętość osocza – jeśli ułożenie pacjenta jest niewystarczające do normalizacji ciśnienia
  3. Podanie leków wazopresyjnych – w przypadku utrzymującego się niedociśnienia, pomimo uzupełnienia objętości płynów
  4. Monitorowanie czynności nerek – ze względu na ryzyko ich uszkodzenia w wyniku hipoperfuzji
  5. Wdrożenie działań podtrzymujących funkcje nerek – jeśli zachodzi taka potrzeba

Należy podkreślić, że dializa nie jest skuteczną metodą leczenia przedawkowania doksazosyny. Wynika to z wysokiego stopnia wiązania się doksazosyny z białkami osocza, co uniemożliwia jej usunięcie podczas dializy. 4

Opieka nad pacjentem po przedawkowaniu

Pacjent po przedawkowaniu doksazosyny wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, w tym ciągłego pomiaru ciśnienia tętniczego oraz częstości akcji serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na funkcję nerek, ponieważ przedłużająca się hipoperfuzja może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek. W przypadku wystąpienia objawów uszkodzenia nerek, niezbędne może być wdrożenie odpowiedniego leczenia nefrologicznego. 5

W sytuacji wstrząsu opornego na płynoterapię, należy zastosować leki presyjne w celu utrzymania odpowiedniej perfuzji narządowej. Wybór konkretnego środka wazopresyjnego powinien być dostosowany do stanu klinicznego pacjenta oraz współistniejących chorób. 6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl