Właściwości farmakokinetyczne
Bisoratio ASA 5 mg + 75 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Bisoratio ASA

Produkt leczniczy Bisoratio ASA, zawierający bisoprololu fumaran (5 mg lub 10 mg) i kwas acetylosalicylowy (75 mg), wykazuje właściwości farmakokinetyczne charakterystyczne dla obu substancji czynnych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące procesów farmakokinetycznych poszczególnych składników leku.

Farmakokinetyka bisoprololu

Wchłanianie bisoprololu

Bisoprololu fumaran po podaniu doustnym ulega szybkiemu i niemal kompletnemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Biodostępność bisoprololu wynosi około 90%, co świadczy o minimalnym efekcie pierwszego przejścia przez wątrobę.¹

Dystrybucja bisoprololu

Bisoprolol charakteryzuje się stosunkowo niskim wiązaniem z białkami osocza – około 30%. Objętość dystrybucji wynosi około 3,5 l/kg masy ciała, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek.²

Metabolizm bisoprololu

Bisoprolol ulega eliminacji z organizmu dwiema równorzędnymi drogami:

• 50% dawki jest metabolizowane w wątrobie do nieczynnych farmakologicznie metabolitów, które następnie są wydalane przez nerki
• Pozostałe 50% jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki

Ta dualna droga eliminacji ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów z izolowanymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.³

Eliminacja bisoprololu

Klirens całkowity bisoprololu wynosi około 15 l/h. Okres półtrwania w osoczu wynosi 10-12 godzin, co zapewnia efektywne działanie terapeutyczne przez 24 godziny przy stosowaniu leku raz na dobę.⁴

Farmakokinetyka w grupach szczególnych – bisoprolol

Parametry farmakokinetyczne bisoprololu wykazują charakterystykę liniową i nie zależą od wieku pacjenta.⁵ Należy jednak zwrócić uwagę na odmienną farmakokinetykę u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (klasa III wg NYHA), u których obserwuje się:

• Zwiększone stężenia leku w osoczu
• Wydłużony okres półtrwania w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami

U pacjentów z niewydolnością serca otrzymujących bisoprolol w dawce 10 mg na dobę maksymalne stężenie w osoczu w stanie stacjonarnym wynosi 64±21 ng/ml, a okres półtrwania wydłuża się do 17±5 godzin.⁶

Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki bisoprololu u pacjentów ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca współistniejącą z zaburzeniami czynności wątroby lub niewydolnością nerek.⁷

Farmakokinetyka kwasu acetylosalicylowego

Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego

Po podaniu doustnym kwas acetylosalicylowy (ASA) osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 50 minutach od momentu przyjęcia (tmax). Głównym miejscem absorpcji jest górny odcinek jelita cienkiego.⁸ Warto podkreślić, że już na etapie wchłaniania znaczna część dawki ulega hydrolizie do kwasu salicylowego w ścianie jelita. Stopień tej hydrolizy zależy od szybkości wchłaniania.⁹

Przyjmowanie leku z pokarmem wpływa na parametry wchłaniania kwasu acetylosalicylowego – opóźnia absorpcję (skutkując mniejszymi stężeniami w osoczu), ale nie zmniejsza całkowitej ilości wchłoniętej substancji aktywnej.¹⁰

Dystrybucja kwasu acetylosalicylowego

Objętość dystrybucji kwasu acetylosalicylowego jest stosunkowo niska i wynosi około 0,16 l/kg masy ciała.¹¹ Kwas salicylowy, będący pierwszym produktem przemiany kwasu acetylosalicylowego, charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przede wszystkim z albuminami – ponad 90%.¹²

Kwas salicylowy wykazuje zdolność do:

• Powolnego przenikania do płynu stawowego
• Przenikania przez barierę łożyskową
• Przenikania do mleka matki

¹³

Metabolizm kwasu acetylosalicylowego

Kwas acetylosalicylowy charakteryzuje się bardzo szybkim metabolizmem pierwszego przejścia. Jest szybko hydrolizowany do kwasu salicylowego, a jego okres półtrwania jest krótki i wynosi około 15-20 minut.¹⁴

Kwas salicylowy podlega dalszym przemianom metabolicznym i jest przekształcany do:

• Postaci sprzężonej z glicyną
• Postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym
• Kwasu gentyzynowego (w ilościach śladowych)

¹⁵

Należy zwrócić uwagę na istotną cechę farmakokinetyki kwasu salicylowego – przy stosowaniu większych dawek terapeutycznych dochodzi do zwiększenia zdolności metabolizowania, co prowadzi do nieliniowej charakterystyki farmakokinetycznej. W konsekwencji pozorny okres półtrwania w fazie eliminacji wydłuża się z kilku godzin do około 24 godzin.¹⁶

Eliminacja kwasu acetylosalicylowego

Wydalanie kwasu acetylosalicylowego i jego metabolitów odbywa się głównie przez nerki.¹⁷ Istotnym czynnikiem wpływającym na proces eliminacji jest pH moczu. Resorpcja kanalikowa kwasu salicylowego jest zależna od pH – w przypadku alkalizacji moczu udział niezmienionego kwasu acetylosalicylowego w moczu może znacząco wzrosnąć z około 10% do około 80%.¹⁸