Przedawkowanie bisoprololu

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu może prowadzić do szeregu poważnych konsekwencji klinicznych wynikających z nasilonego działania blokującego receptory β-adrenergiczne. Przypadki przedawkowania tego leku zostały udokumentowane, przy czym maksymalna przyjęta dawka wynosiła 2000 mg u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą niedokrwienną serca. We wszystkich opisanych przypadkach pacjenci powrócili do zdrowia po odpowiednim leczeniu objawowym.¹

Należy zwrócić uwagę na indywidualną wrażliwość pacjentów na działanie dużych dawek bisoprololu. Szczególnie pacjenci z niewydolnością serca mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na przedawkowanie tego leku, dlatego też w tej grupie pacjentów zaleca się rozpoczynanie terapii od małych dawek i stopniowe ich zwiększanie do osiągnięcia dawki optymalnej.²

Objawy przedawkowania

W wyniku przedawkowania β-adrenolityków, w tym bisoprololu, najczęściej obserwuje się zespół objawów klinicznych obejmujących bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię.³

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania bisoprololu należy natychmiast przerwać podawanie leku oraz wdrożyć leczenie objawowe i podtrzymujące czynności życiowe. Trzeba zaznaczyć, że dializa wykazuje niewielką skuteczność w usuwaniu bisoprololu z krwi, co ogranicza jej zastosowanie w przypadkach przedawkowania.⁴

Postępowanie terapeutyczne w zależności od występujących objawów przedawkowania bisoprololu powinno obejmować:⁵

• Bradykardia – należy podać dożylnie atropinę. Jeżeli odpowiedź na atropinę jest niewystarczająca, zaleca się ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym. W przypadkach opornych na farmakoterapię może być konieczne wszczepienie tymczasowego stymulatora serca.⁶
• Niedociśnienie tętnicze – zaleca się dożylne podanie płynów oraz leków obkurczających naczynia. W niektórych przypadkach korzystne może być również dożylne podanie glukagonu, który działa poprzez mechanizmy niezależne od receptorów β-adrenergicznych.⁷
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia – wymaga ścisłego monitorowania funkcji układu krążenia. Należy podać dożylnie wlew z izoprenaliny lub zastosować stymulator wewnętrzny.⁸
• Ostre nasilenie niewydolności serca – wymaga dożylnego podania leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowym dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia.⁹
• Skurcz oskrzeli – należy zastosować leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina, β2-sympatykomimetyki i/lub aminofilina.¹⁰
• Hipoglikemia – wymaga dożylnego podania glukozy.¹¹

Monitorowanie pacjenta

Pacjent z przedawkowaniem bisoprololu wymaga ciągłego monitorowania parametrów życiowych, zwłaszcza czynności serca (EKG), ciśnienia tętniczego, saturacji krwi oraz stężenia glukozy. Należy również monitorować funkcję nerek i wątroby, szczególnie u pacjentów z istniejącymi wcześniej schorzeniami tych narządów.

Ze względu na możliwość opóźnionego wystąpienia objawów przedawkowania związanego z powolnym wchłanianiem leku z przewodu pokarmowego, pacjenci powinni być obserwowani przez co najmniej 24 godziny po przedawkowaniu bisoprololu.