Właściwości farmakodynamiczne
Beloflow 10 mg

Właściwości farmakodynamiczne solifenacyny

Beloflow (solifenacyny bursztynian) należy do grupy farmakoterapeutycznej leków działających rozkurczowo na drogi moczowe, kod ATC: G04BD08. Produkt leczniczy jest dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w postaci tabletek powlekanych.¹

Mechanizm działania

Solifenacyna wykazuje działanie jako kompetycyjny, wybiórczy antagonista receptora cholinergicznego. Mechanizm jej działania opiera się na hamowaniu aktywności receptorów muskarynowych, które odgrywają kluczową rolę w regulacji funkcji pęcherza moczowego. Pęcherz moczowy jest unerwiony przez przywspółczulne włókna nerwowe cholinergiczne, a acetylocholina powoduje skurcz mięśni gładkich wypieracza poprzez receptory muskarynowe, głównie podtypu M3.²

Badania farmakologiczne przeprowadzone zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo potwierdziły, że solifenacyna działa jako kompetycyjny inhibitor podtypu M3 receptora muskarynowego. Dodatkowo, charakteryzuje się ona wysoką selektywnością w stosunku do receptorów muskarynowych, wykazując małe powinowactwo do innych badanych receptorów i kanałów jonowych lub nie wykazując go wcale.³

Wyniki badań klinicznych

Skuteczność kliniczna solifenacyny bursztynianu była przedmiotem kilku randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z udziałem zarówno mężczyzn, jak i kobiet cierpiących na pęcherz nadreaktywny. Badania obejmowały zastosowanie leku w dawkach 5 mg i 10 mg na dobę.⁴

Zarówno dawka 5 mg, jak i 10 mg solifenacyny bursztynianu wykazały statystycznie istotną poprawę w odniesieniu do pierwotnych i drugorzędowych punktów końcowych w porównaniu z placebo. Efekt terapeutyczny był obserwowany już po tygodniu od rozpoczęcia leczenia, a działanie stabilizowało się w okresie 12 tygodni.⁵

W długoterminowym badaniu otwartym wykazano, że skuteczność produktu utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy. Szczególnie istotne wyniki zaobserwowano u pacjentów z pierwotnym nietrzymaniem moczu – po 12 tygodniach leczenia u około 50% z nich objawy ustąpiły całkowicie, a u 35% częstość mikcji zmniejszyła się do mniej niż 8 na dobę.⁶

Wpływ na jakość życia pacjentów

Leczenie objawów pęcherza nadreaktywnego z zastosowaniem solifenacyny wykazało korzystny wpływ na liczne parametry jakości życia pacjentów, takie jak:⁷

• Ogólne poczucie zdrowia – poprawa samopoczucia i ogólnej kondycji zdrowotnej
• Wpływ nietrzymania moczu na jakość życia – zmniejszenie ograniczeń w codziennym funkcjonowaniu
• Ograniczenia pełnionej roli – poprawa możliwości realizowania obowiązków zawodowych i domowych
• Ograniczenia natury fizycznej – zwiększenie możliwości wykonywania aktywności fizycznych
• Ograniczenia społeczne – poprawa funkcjonowania w kontaktach międzyludzkich
• Emocje – redukcja negatywnych stanów emocjonalnych związanych z chorobą
• Ciężkość i nasilenie objawów – zmniejszenie dokuczliwości symptomów
• Jakość snu i/lub napęd – poprawa parametrów związanych z wypoczynkiem i energią życiową

Szczegółowe wyniki badań kontrolowanych

Poniższa tabela przedstawia zsumowane wyniki czterech kontrolowanych badań fazy III, w których leczenie trwało 12 tygodni, obrazując wpływ solifenacyny na kluczowe parametry funkcjonowania pęcherza moczowego w porównaniu z placebo oraz tolterodyną.⁸

* Wartość p w porównaniu do placebo
Uwaga: W czterech kluczowych badaniach klinicznych stosowano solifenacyny bursztynian 10 mg i placebo. W dwóch spośród tych czterech badań stosowano również solifenacyny bursztynian 5 mg, zaś w jednym z nich podawano także tolterodynę w dawce 2 mg dwa razy na dobę. Nie wszystkie parametry i nie wszystkie badane grupy były oceniane w każdym z badań. Z tego względu podana liczba pacjentów może różnić się w odniesieniu do poszczególnych parametrów i leczonych grup.⁹

Analiza wyników badań klinicznych

Przedstawione dane wykazują zależny od dawki efekt terapeutyczny solifenacyny. Dawka 10 mg wykazuje większą skuteczność niż dawka 5 mg w odniesieniu do wszystkich badanych parametrów, jednak obie dawki wykazują istotną statystycznie przewagę nad placebo. Najważniejsze obserwacje kliniczne to:¹⁰

1. Zmniejszenie częstości mikcji dobowych – solifenacyna 5 mg redukowała częstość o 19%, a dawka 10 mg o 23% w porównaniu z 12% w grupie placebo
2. Redukcja epizodów parcia naglącego – dawka 5 mg zmniejszała liczbę incydentów o 49%, dawka 10 mg o 55%, wobec 32% w grupie placebo
3. Poprawa kontroli nietrzymania moczu – 58% redukcja przy dawce 5 mg i 62% przy dawce 10 mg, przy 38% w grupie placebo
4. Zmniejszenie nykturii – redukcja o 30% dla dawki 5 mg i 33% dla dawki 10 mg wobec 22% dla placebo
5. Zwiększenie objętości moczu podczas mikcji – wzrost o 21% dla dawki 5 mg i 26% dla dawki 10 mg, w porównaniu z 5% w grupie placebo
6. Ograniczenie użycia podpasek – zmniejszenie o 46% przy dawce 5 mg i 48% przy dawce 10 mg, wobec 27% w grupie placebo

W porównaniu z tolterodyną (2 mg dwa razy na dobę), solifenacyna w dawce 10 mg wykazuje wyższą skuteczność we wszystkich badanych parametrach, podczas gdy dawka 5 mg jest porównywalna lub lepsza w zależności od ocenianego parametru.¹¹