Interakcje leku
Atorvastatin Krka 10 mg

Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 oraz BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego ich jednoczesne stosowanie należy unikać lub wymaga redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, potencjalnie osłabiając jej efekt terapeutyczny, co wymaga monitorowania skuteczności leczenia. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie z letermowirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Atorwastatyna, substancja czynna produktu leczniczego Atorvastatin Krka, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, co wynika z jej metabolizmu i transportu w organizmie. Jest ona metabolizowana głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) oraz jest substratem dla białek transportowych takich jak polipeptydy 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3) transportujące aniony organiczne. Metabolity atorwastatyny są również substratami OATP1B1. Ponadto, atorwastatyna jest substratem białka oporności wielolekowej 1 (MDR1) i białka oporności raka piersi (BCRP), co może wpływać na jej wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy.1

Wpływ inhibitorów CYP3A4 na atorwastatynę

Jednoczesne stosowanie leków hamujących aktywność CYP3A4 lub białek transportowych może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem miopatii. Ryzyko to jest również podwyższone przy jednoczesnym podawaniu atorwastatyny z innymi produktami leczniczymi mogącymi wywoływać miopatię, takimi jak pochodne kwasu fibrynowego i ezetymib.2

Silne inhibitory CYP3A4 znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny. W miarę możliwości należy unikać jednoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP3A4 takich jak:

  • cyklosporyna
  • telitromycyna
  • klarytromycyna
  • delawirdyna
  • styrypentol
  • leki przeciwgrzybicze azolowe (ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol)
  • niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu HCV (np. elbaswir z grazoprewirem)
  • inhibitory proteazy HIV (rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir)

Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania powyższych leków z atorwastatyną, należy rozważyć obniżenie początkowej i maksymalnej dawki atorwastatyny oraz prowadzić odpowiednią obserwację kliniczną pacjenta.3

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol) również mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu. Szczególnie w przypadku erytromycyny zaobserwowano zwiększone ryzyko miopatii przy jednoczesnym stosowaniu ze statynami. Warto zaznaczyć, że leki takie jak amiodaron i werapamil, które hamują działanie CYP3A4, mogą zwiększać narażenie na atorwastatynę, dlatego zaleca się rozważenie obniżenia dawki maksymalnej atorwastatyny oraz odpowiednią obserwację kliniczną pacjenta.4

Wpływ induktorów CYP3A4 na atorwastatynę

Jednoczesne podawanie atorwastatyny z induktorami cytochromu P450 3A (np. efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) może prowadzić do zmniejszania stężenia atorwastatyny w osoczu w różnym stopniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z ryfampicyną, która wykazuje podwójny mechanizm działania – indukcję cytochromu P450 3A oraz inhibicję OATP1B1 (transportera wychwytu wątrobowego). Zaleca się jednoczesne podawanie atorwastatyny z ryfampicyną, ponieważ podanie atorwastatyny po dawce ryfampicyny znacząco obniża jej stężenie w osoczu. Wpływ ryfampicyny na stężenie atorwastatyny w hepatocytach nie jest w pełni poznany, dlatego przy niemożności uniknięcia jednoczesnego podawania, należy uważnie monitorować skuteczność leczenia.5

Wpływ inhibitorów transportu na atorwastatynę

Inhibitory białek transportowych mogą zwiększać ekspozycję ogólnoustrojową na atorwastatynę. Cyklosporyna i letermowir są inhibitorami transporterów uczestniczących w procesie rozkładu atorwastatyny, tzn. OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, co prowadzi do zwiększonej ogólnoustrojowej ekspozycji na atorwastatynę. Wpływ zahamowania transporterów wychwytu w wątrobie na ekspozycję atorwastatyny w hepatocytach pozostaje nieznany. W przypadku niemożności uniknięcia jednoczesnego podawania, zaleca się zmniejszenie dawki oraz uważne monitorowanie skuteczności leczenia. Ważnym jest, że nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie z cyklosporyną.6

Interakcje z gemfibrozylem i pochodnymi kwasu fibrynowego

Stosowanie fibratów w monoterapii może powodować działania niepożądane związane z mięśniami, w tym rabdomiolizę. Ryzyko to zwiększa się przy jednoczesnym podawaniu pochodnych kwasu fibrynowego i atorwastatyny. Jeżeli takie leczenie skojarzone jest konieczne, należy zastosować najniższą skuteczną dawkę atorwastatyny i odpowiednio monitorować pacjenta.7

Interakcje z ezetymibem

Monoterapia ezetymibem może powodować działania niepożądane związane z mięśniami, w tym rabdomiolizę. Ryzyko takich zdarzeń może wzrosnąć przy jednoczesnym stosowaniu ezetymibu z atorwastatyną, dlatego zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną pacjentów.8

Interakcje z kolestypolem

Przy jednoczesnym podawaniu kolestypolu z atorwastatyną obserwowano zmniejszenie stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu (proporcja stężenia atorwastatyny: 0,74). Jednak efekt terapeutyczny dotyczący lipidów był większy przy jednoczesnym podawaniu obu leków niż w przypadku monoterapii każdym z nich.9

Interakcje z kwasem fusydowym

Jednoczesne stosowanie kwasu fusydowego ogólnoustrojowo ze statynami, w tym z atorwastatyną, może zwiększać ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy. Mechanizm tej interakcji (farmakodynamiczny, farmakokinetyczny czy o charakterze mieszanym) nie został do końca poznany. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym śmiertelnych) u pacjentów leczonych takim skojarzeniem. U pacjentów, u których podawanie ogólnoustrojowego kwasu fusydowego jest konieczne, należy przerwać leczenie atorwastatyną na czas kuracji kwasem fusydowym.10

Interakcje z kolchicyną

Pomimo braku przeprowadzonych badań interakcji między kolchicyną i atorwastatyną, podczas jednoczesnego stosowania odnotowano przypadki miopatii. Z tego względu zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania atorwastatyny w skojarzeniu z kolchicyną.11

Wpływ atorwastatyny na inne jednocześnie stosowane leki

Digoksyna: Podczas jednoczesnego podawania dawek wielokrotnych digoksyny i 10 mg atorwastatyny zaobserwowano niewielkie zwiększenie stężenia digoksyny w stanie stacjonarnym. Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być odpowiednio monitorowani.12

Doustne leki antykoncepcyjne: Jednoczesne podawanie atorwastatyny i doustnych leków antykoncepcyjnych powoduje zwiększenie stężenia noretyndronu i etynyloestradiolu w osoczu.13

Warfaryna: Badania kliniczne pacjentów przewlekle leczonych warfaryną wykazały, że jednoczesne podawanie dobowej dawki 80 mg atorwastatyny z warfaryną może powodować niewielkie skrócenie (o ok. 1,7 sekundy) czasu protrombinowego w pierwszych 4 dniach dawkowania. Czas protrombinowy powraca do normy w ciągu 15 dni leczenia atorwastatyną. Pomimo rzadkiego występowania klinicznie istotnych interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi, zaleca się pomiar czasu protrombinowego przed rozpoczęciem podawania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryn oraz powtarzanie badania odpowiednio często w początkowej fazie leczenia. Po stwierdzeniu stabilizacji czasu protrombinowego, badanie należy przeprowadzać ze zwykłą częstością zalecaną dla pacjentów przyjmujących kumaryny. W przypadku zmiany dawki lub odstawienia atorwastatyny należy powtórzyć to samo postępowanie.14

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Badania interakcji lekowych zostały przeprowadzone tylko u pacjentów dorosłych. Zakres interakcji u dzieci i młodzieży nie jest w pełni poznany. Podczas stosowania atorwastatyny u dzieci i młodzieży należy uwzględnić interakcje występujące u dorosłych oraz zachować odpowiednią ostrożność.15

Interakcje atorwastatyny z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii atorwastatyną wymaga szczególnej uwagi, ponieważ zarówno alkohol, jak i atorwastatyna są metabolizowane w wątrobie. Jednoczesne przyjmowanie alkoholu z atorwastatyną może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby i wystąpienia działań niepożądanych.

Alkohol może:

  • Zwiększać obciążenie wątroby i nasilać hepatotoksyczność
  • Wpływać na metabolizm atorwastatyny poprzez modulację aktywności enzymów cytochromu P450
  • Zwiększać ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy
  • Potencjalnie osłabiać skuteczność terapeutyczną atorwastatyny

Pacjenci przyjmujący atorwastatynę powinni ograniczyć spożycie alkoholu. W przypadku chorych z istniejącymi już schorzeniami wątroby, alkohol jest przeciwwskazany podczas terapii atorwastatyną ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka ciężkich uszkodzeń wątroby.

Tabela interakcji atorwastatyny z innymi lekami

Grupa leków/Lek Mechanizm interakcji Efekt interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia kliniczne
Silne inhibitory CYP3A4 (cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, delawirdyna, styrypentol, azolowe leki przeciwgrzybicze, niektóre leki przeciwwirusowe HCV, inhibitory proteazy HIV) Zahamowanie metabolizmu atorwastatyny poprzez CYP3A4 Znaczące zwiększenie stężenia atorwastatyny w osoczu, zwiększenie ryzyka miopatii i rabdomiolizy Bardzo wysoki Unikać jednoczesnego stosowania; jeśli niemożliwe, zmniejszyć dawkę atorwastatyny i ściśle monitorować pacjenta
Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) Częściowe zahamowanie metabolizmu atorwastatyny poprzez CYP3A4 Umiarkowane zwiększenie stężenia atorwastatyny w osoczu, zwiększenie ryzyka miopatii Wysoki Rozważyć zmniejszenie dawki atorwastatyny, prowadzić obserwację kliniczną pacjenta
Induktory CYP3A4 (efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) Indukcja metabolizmu atorwastatyny poprzez CYP3A4 Zmniejszenie stężenia atorwastatyny w osoczu, potencjalne osłabienie działania terapeutycznego Średni Monitorować skuteczność terapeutyczną, rozważyć dostosowanie dawki atorwastatyny
Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) Zahamowanie transporterów OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP Zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na atorwastatynę Wysoki Zmniejszyć dawkę atorwastatyny, monitorować skuteczność leczenia; nie stosować atorwastatyny z letermovirem i cyklosporyną jednocześnie
Fibraty (gemfibrozyl i inne pochodne kwasu fibrynowego) Suma działań niepożądanych związanych z mięśniami Zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy Wysoki Zastosować najniższą skuteczną dawkę atorwastatyny, monitorować pacjenta
Ezetymib Suma działań niepożądanych związanych z mięśniami Zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy Średni do wysokiego Monitorować klinicznie pacjenta pod kątem objawów mięśniowych
Kolestypol Zmniejszone wchłanianie atorwastatyny Zmniejszenie stężenia atorwastatyny i jej metabolitów w osoczu, ale zwiększony efekt na lipidy przy terapii skojarzonej Niski Nie wymagane specjalne środki ostrożności
Kwas fusydowy (ogólnoustrojowo) Mechanizm nieznany (farmakodynamiczny i/lub farmakokinetyczny) Zwiększone ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy Bardzo wysoki Przerwać leczenie atorwastatyną na czas kuracji kwasem fusydowym
Kolchicyna Nieznany Przypadki miopatii podczas jednoczesnego stosowania Średni Zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania
Digoksyna Wpływ na transportery digoksyny Niewielkie zwiększenie stężenia digoksyny w stanie stacjonarnym Niski do średniego Monitorować pacjentów przyjmujących digoksynę
Doustne leki antykoncepcyjne Wpływ na metabolizm hormonów Zwiększenie stężenia noretyndronu i etynyloestradiolu w osoczu Niski Brak specjalnych zaleceń
Warfaryna Wpływ na mechanizmy krzepnięcia Niewielkie skrócenie czasu protrombinowego (o ok. 1,7 s) w pierwszych 4 dniach dawkowania, powracające do normy w ciągu 15 dni Niski Pomiar czasu protrombinowego przed rozpoczęciem leczenia atorwastatyną i w początkowej fazie leczenia
Alkohol Konkurencja o enzymy metabolizujące w wątrobie Potencjalne zwiększenie ryzyka uszkodzenia wątroby i miopatii Średni Ograniczyć spożycie alkoholu; u pacjentów z chorobami wątroby alkohol przeciwwskazany
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl