Właściwości farmakokinetyczne
Asmanex Twisthaler 200 mcg/dawkę inh.

Właściwości farmakokinetyczne mometazonu furoinianu

Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych mometazonu furoinianu, substancji czynnej produktu leczniczego Asmanex Twisthaler, 200 µg/dawkę, proszek do inhalacji. Produkt ten zawiera zmikronizowany mometazonu furoinian jako składnik aktywny oraz laktozę jako substancję pomocniczą (zawierającą śladowe ilości białek mleka).¹

Wchłanianie i biodostępność

Biodostępność ogólnoustrojowa furoinianu mometazonu po podaniu wziewnym u zdrowych ochotników jest niska. Wynika to z trzech głównych czynników: niewielkiego wchłaniania w płucach, ograniczonego wchłaniania w przewodzie pokarmowym oraz intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia.²

Stężenia furoinianu mometazonu w osoczu po wziewnym podaniu w dawkach terapeutycznych (200-400 mikrogramów na dobę) są bardzo niskie i często znajdują się poniżej granicy oznaczalności metody analitycznej wynoszącej 50 pg/ml. Dodatkowo charakteryzują się one znaczną zmiennością międzyosobniczą.³

Dystrybucja w organizmie

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone z dożylnym podaniem furoinianu mometazonu w postaci bolusa wykazały, że objętość dystrybucji (Vd) wynosi 332 l, co wskazuje na znaczną dystrybucję substancji w tkankach organizmu.⁴

Badania in vitro wykazały, że furoinian mometazonu charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym od 98% do 99% w zakresie stężeń od 5 do 500 ng/ml. Ten wysoki poziom wiązania z białkami może wpływać na dystrybucję leku w organizmie oraz jego biodostępność.⁵

Metabolizm leku

Mometazonu furoinian podlega intensywnym procesom metabolicznym w organizmie. Frakcja leku, która po podaniu wziewnym zostaje połknięta i następnie wchłonięta z przewodu pokarmowego, ulega znacznemu metabolizmowi pierwszego przejścia. W wyniku tego procesu powstaje wiele różnych metabolitów, jednak żaden z głównych metabolitów nie jest wykrywalny w osoczu.⁶

Za metabolizm furoinianu mometazonu odpowiada głównie izoenzym cytochromu P-450 3A4 (CYP3A4) znajdujący się w mikrosomach wątroby. Jest to istotna informacja kliniczna, ponieważ może wskazywać na potencjalne interakcje z innymi lekami, które są substratami, inhibitorami lub induktorami tego izoenzymu.⁷

Eliminacja leku

Końcowy okres półtrwania (T1/2) furoinianu mometazonu po podaniu dożylnym w bolusie wynosi około 4,5 godziny. Parametr ten stanowi ważną informację dotyczącą czasu utrzymywania się leku w organizmie.⁸

Drogi wydalania leku zostały określone w badaniach z użyciem znakowanego radioaktywnie furoinianu mometazonu podanego wziewnie. Główną drogą eliminacji jest wydalanie z kałem, które stanowi 74% podanej dawki. Mniejsza część leku, wynosząca 8%, jest wydalana z moczem. Ten profil wydalania wskazuje na dominującą rolę wątroby i układu żółciowego w eliminacji mometazonu furoinianu i jego metabolitów.⁹