Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Arilin Rapid 1000 mg

Przedkliniczne badania toksyczności metronidazolu, substancji czynnej Arilin rapid, wykazały, że przy standardowych dawkach nie obserwuje się istotnych objawów toksyczności. Jednakże dawki wysokie, rzędu 300-600 mg/kg mc./dobę u gryzoni, powodowały dystrofię jąder i atrofię gruczołu krokowego. U psów dawka 75 mg/kg mc./dobę wywoływała objawy neurologiczne, takie jak ataksja i drżenia mięśniowe. W badaniach na małpach, przy dawkach 45, 100 i 225 mg/kg mc./dobę przez rok, stwierdzono zależną od dawki degenerację hepatocytów. Badania genotoksyczności wykazały mutagenność metronidazolu w testach bakteryjnych, jednak testy in vitro i in vivo nie potwierdziły efektu mutagennego. U pacjentów poddawanych długotrwałej terapii obserwowano wzrost mutacji chromosomowych w limfocytach, co wymaga dalszej oceny ryzyka długoterminowego.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania metronidazolu, substancji czynnej produktu leczniczego Arilin rapid, obejmują badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które są istotne dla oceny profilu bezpieczeństwa tego leku.1

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach nad toksycznością przewlekłą metronidazolu, trwających od 26 do 80 tygodni, nie zaobserwowano znaczących objawów toksyczności podczas standardowego podawania substancji czynnej. Jedynie przy zastosowaniu wysokich dawek, wynoszących od 300 do 600 mg/kg masy ciała na dobę, odnotowano dystrofię jąder oraz atrofię gruczołu krokowego u badanych zwierząt. W przypadku psów, działanie toksyczne manifestujące się jako ataksja i drżenia mięśniowe, wystąpiło już przy dawce 75 mg/kg masy ciała na dobę.2

Długoterminowe badania na małpach, trwające rok, z zastosowaniem dawek 45, 100 lub 225 mg/kg masy ciała na dobę, wykazały zależną od dawki degenerację komórek wątroby. Efekt ten nasilał się wraz ze wzrostem dawki metronidazolu.3

Genotoksyczność i rakotwórczość

Badania przeprowadzone na różnych gatunkach gryzoni wykazały, że metronidazol wykazuje właściwości rakotwórcze, jednakże jego potencjał kancerogenny ocenia się jako niski. Należy podkreślić, że dotychczasowe obserwacje kliniczne u ludzi nie dostarczyły dowodów na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów związane ze stosowaniem metronidazolu. Istnieje jednak teoretyczne ryzyko rakotwórczości metabolitów redukcyjnych, które są wytwarzane przez florę bakteryjną i które wykrywano w niewielkich ilościach w moczu pacjentów.4

W serii testów na bakteriach z zastosowaniem różnych systemów aktywacji metabolicznej, metronidazol wykazał wyraźne działanie mutagenne. Warto jednak zaznaczyć, że kolejne testy przeprowadzone zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo, dały wyniki negatywne, co wskazuje na brak efektu mutagennego w tych modelach.5

U pacjentów poddawanych długotrwałej terapii metronidazolem zaobserwowano podwyższoną liczbę mutacji chromosomowych w limfocytach. Jest to istotna obserwacja, która może mieć znaczenie przy ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.6

Wpływ na reprodukcję

Przeprowadzone badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego metronidazolu. W badaniach na szczurach stosowano dawki do 200 mg/kg masy ciała na dobę, natomiast u królików dawki sięgały 150 mg/kg masy ciała na dobę. Wyniki te sugerują, że metronidazol nie wpływa negatywnie na rozwój płodu w badanych modelach zwierzęcych.7

Gatunek Dawka (mg/kg mc./dobę) Czas trwania badania Obserwowane efekty
Gryzonie (niespecyficznie) 300-600 26-80 tygodni Dystrofia jąder, atrofia gruczołu krokowego
Psy 75 Nieokreślony Ataksja, drżenia
Małpy 45, 100, 225 1 rok Zależna od dawki degeneracja komórek wątroby
Szczury Do 200 Badania reprodukcyjne Brak działania teratogennego i embriotoksycznego
Króliki Do 150 Badania reprodukcyjne Brak działania teratogennego i embriotoksycznego
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl