Właściwości farmakokinetyczne
Amoxicillin Aurovitas 1000 mg

Amoksycylina, antybiotyk β-laktamowy, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 70% po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym 3,3 ± 1,12 µg/ml osiąganym średnio po 1,5 godzinie (zakres 1,0-2,0 h). Wchłanianie leku jest liniowe w dawkach od 250 do 3000 mg i nie jest istotnie modyfikowane przez obecność pokarmu. Amoksycylina wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (~18%) oraz objętość dystrybucji 0,3-0,4 l/kg, co umożliwia szeroką penetrację tkankową, w tym do pęcherzyka żółciowego, tkanek jamy brzusznej, skóry, mięśni, płynu maziowego i ropni, jednak jej przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewystarczające do leczenia zakażeń OUN. Lek jest częściowo metabolizowany do nieaktywnego kwasu penicylinowego (10-25% dawki) i głównie wydalany przez nerki, z okresem półtrwania około 1,36 ± 0,56 h oraz klirensem około 25 l/h u osób zdrowych. W ciągu 24 godzin 50-85% dawki jest wydalane z moczem, głównie w postaci niezmienionej, a hemodializa może skutecznie usuwać amoksycylinę z organizmu.

Właściwości farmakokinetyczne amoksycyliny

Amoksycylina jest antybiotykiem β-laktamowym charakteryzującym się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej skuteczność kliniczną. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę poszczególnych procesów farmakokinetycznych tego leku.1

Wchłanianie

Amoksycylina charakteryzuje się całkowitą dysocjacją w wodnych roztworach o pH zbliżonym do fizjologicznego. Po podaniu doustnym lek wchłania się szybko i dobrze, osiągając biodostępność na poziomie około 70%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest średnio po 1 godzinie od przyjęcia leku.2

Badania kliniczne wykazały, że parametry farmakokinetyczne amoksycyliny podawanej w dawce 250 mg trzy razy na dobę, na czczo, zdrowym ochotnikom, prezentują się następująco:3

Parametr Wartość
Cmax [µg/ml] 3,3 ±1,12
Tmax* [h] 1,5 (1,0-2,0)
AUC (0-24h) [µg,h/ml] 26,7 ± 4,56
T ½ [h] 1,36 ± 0,56

* Mediana (zakres)

Wchłanianie amoksycyliny charakteryzuje się liniową zależnością od dawki w zakresie od 250 do 3000 mg, co potwierdzają pomiary Cmax i AUC. Istotny jest fakt, że przyjmowanie pokarmu nie wpływa na proces wchłaniania leku. Amoksycylina może być skutecznie usuwana z organizmu za pomocą hemodializy.4

Dystrybucja

Wiązanie amoksycyliny z białkami osocza wynosi około 18% całkowitej ilości leku, co stanowi stosunkowo niski odsetek. Objętość dystrybucji amoksycyliny mieści się w przedziale od 0,3 do 0,4 l/kg.5

Po podaniu dożylnym amoksycylina wykazuje szeroką penetrację tkankową. Lek wykrywany jest w następujących strukturach organizmu:6

Należy podkreślić, że amoksycylina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego, co ogranicza jej zastosowanie w leczeniu zakażeń ośrodkowego układu nerwowego.7

Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnej retencji tkankowej pochodnych amoksycyliny. Lek, podobnie jak większość penicylin, przenika do mleka kobiecego. Potwierdzono również zdolność amoksycyliny do przenikania przez barierę łożyskową.8

Metabolizm

Amoksycylina podlega częściowemu metabolizmowi w organizmie. Jest wydalana z moczem częściowo w postaci nieczynnego kwasu penicylinowego, który stanowi od 10% do 25% ekwiwalentu początkowej dawki leku. Oznacza to, że znacząca część leku podlega procesom biotransformacji przed eliminacją z organizmu.9

Eliminacja

Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, co determinuje specyfikę farmakoterapii u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.10

U osób zdrowych średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 1 godziny, przy średnim klirensie całkowitym na poziomie około 25 l/godzinę. W pierwszych 6 godzinach od podania pojedynczej dawki 250 mg lub 500 mg, około 60-70% amoksycyliny jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. W dłuższej perspektywie czasowej (24 godziny), odsetek amoksycyliny wydalanej z moczem sięga 50-85%, co zależy od indywidualnych różnic metabolicznych i nerkowych.11

Istotne klinicznie jest, że jednoczesne podanie probenecydu znacząco opóźnia wydalanie amoksycyliny, co może być wykorzystywane w celu przedłużenia działania leku lub zwiększenia stężenia w osoczu.12

Wpływ czynników fizjologicznych i patologicznych

Wiek

Okres półtrwania amoksycyliny w fazie eliminacji u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat jest porównywalny z wartościami obserwowanymi u dzieci starszych i osób dorosłych. W przypadku bardzo małych dzieci (włączając wcześniaki) w pierwszym tygodniu życia, należy stosować specjalny schemat dawkowania – nie częściej niż dwa razy na dobę, co wynika z niedojrzałości nerkowej drogi wydalania.13

U pacjentów w podeszłym wieku występuje większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek, co może wpływać na kinetykę leku. Z tego powodu konieczne jest staranne dobieranie dawek, a w niektórych przypadkach wskazane jest monitorowanie czynności nerek.14

Płeć

Badania kliniczne nie wykazały istotnego wpływu płci na farmakokinetykę amoksycyliny podawanej doustnie zdrowym mężczyznom i kobietom. Oznacza to, że płeć nie stanowi czynnika determinującego dawkowanie leku.15

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmniejszenie całkowitego klirensu amoksycyliny z surowicy, które jest proporcjonalne do stopnia upośledzenia wydolności nerek. Jest to istotna informacja kliniczna, mająca bezpośredni wpływ na dobór odpowiedniego dawkowania u tych chorych.16

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zalecana jest szczególna ostrożność podczas ustalania dawkowania. Wskazane jest również regularne monitorowanie funkcji wątroby w trakcie terapii amoksycyliną. Mimo że wątroba nie jest głównym narządem eliminacji amoksycyliny, jej zaburzenia mogą wpływać na metabolizm leku i biodostępność.17

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl