Właściwości farmakokinetyczne
Amoxicillin Aurovitas 1000 mg
Amoksycylina, antybiotyk β-laktamowy, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 70% po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym 3,3 ± 1,12 µg/ml osiąganym średnio po 1,5 godzinie (zakres 1,0-2,0 h). Wchłanianie leku jest liniowe w dawkach od 250 do 3000 mg i nie jest istotnie modyfikowane przez obecność pokarmu. Amoksycylina wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (~18%) oraz objętość dystrybucji 0,3-0,4 l/kg, co umożliwia szeroką penetrację tkankową, w tym do pęcherzyka żółciowego, tkanek jamy brzusznej, skóry, mięśni, płynu maziowego i ropni, jednak jej przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewystarczające do leczenia zakażeń OUN. Lek jest częściowo metabolizowany do nieaktywnego kwasu penicylinowego (10-25% dawki) i głównie wydalany przez nerki, z okresem półtrwania około 1,36 ± 0,56 h oraz klirensem około 25 l/h u osób zdrowych. W ciągu 24 godzin 50-85% dawki jest wydalane z moczem, głównie w postaci niezmienionej, a hemodializa może skutecznie usuwać amoksycylinę z organizmu.
- bezobjawowy bakteriomocz w okresie ciąży
- choroba z Lyme
- dur brzuszny
- dur rzekomy
- eradykacja Helicobacter pylori
- nagłe zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
- ostre bakteryjne zapalenie zatok
- ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek
- ostre paciorkowcowe zapalenie gardła
- ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków
- ostre zapalenie pęcherza moczowego
- ostre zapalenie ucha środkowego
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej
- zakażenia związane z protezowaniem stawów
- zapobieganie zapaleniu wsierdzia
Właściwości farmakokinetyczne amoksycyliny
Amoksycylina jest antybiotykiem β-laktamowym charakteryzującym się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej skuteczność kliniczną. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę poszczególnych procesów farmakokinetycznych tego leku.1
Wchłanianie
Amoksycylina charakteryzuje się całkowitą dysocjacją w wodnych roztworach o pH zbliżonym do fizjologicznego. Po podaniu doustnym lek wchłania się szybko i dobrze, osiągając biodostępność na poziomie około 70%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest średnio po 1 godzinie od przyjęcia leku.2
Badania kliniczne wykazały, że parametry farmakokinetyczne amoksycyliny podawanej w dawce 250 mg trzy razy na dobę, na czczo, zdrowym ochotnikom, prezentują się następująco:3
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Cmax [µg/ml] | 3,3 ±1,12 |
| Tmax* [h] | 1,5 (1,0-2,0) |
| AUC (0-24h) [µg,h/ml] | 26,7 ± 4,56 |
| T ½ [h] | 1,36 ± 0,56 |
* Mediana (zakres)
Wchłanianie amoksycyliny charakteryzuje się liniową zależnością od dawki w zakresie od 250 do 3000 mg, co potwierdzają pomiary Cmax i AUC. Istotny jest fakt, że przyjmowanie pokarmu nie wpływa na proces wchłaniania leku. Amoksycylina może być skutecznie usuwana z organizmu za pomocą hemodializy.4
Dystrybucja
Wiązanie amoksycyliny z białkami osocza wynosi około 18% całkowitej ilości leku, co stanowi stosunkowo niski odsetek. Objętość dystrybucji amoksycyliny mieści się w przedziale od 0,3 do 0,4 l/kg.5
Po podaniu dożylnym amoksycylina wykazuje szeroką penetrację tkankową. Lek wykrywany jest w następujących strukturach organizmu:6
- Pęcherzyku żółciowym – istotne w kontekście leczenia zakażeń dróg żółciowych
- Tkankach narządów jamy brzusznej – przydatne przy leczeniu infekcji wewnątrzbrzusznych
- Skórze – zapewniając skuteczność w zakażeniach skórnych
- Tkance tłuszczowej – umożliwiając leczenie zakażeń tkanek miękkich
- Mięśniach – co jest istotne przy zakażeniach układu mięśniowego
- Płynie maziowym – pozwalając na leczenie infekcji stawowych
- Płynie otrzewnowym – ważne przy zapaleniu otrzewnej
- Żółci – pozwalając na leczenie zakażeń w obrębie dróg żółciowych
- Ropie – co umożliwia działanie w przypadku ropni
Należy podkreślić, że amoksycylina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego, co ogranicza jej zastosowanie w leczeniu zakażeń ośrodkowego układu nerwowego.7
Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnej retencji tkankowej pochodnych amoksycyliny. Lek, podobnie jak większość penicylin, przenika do mleka kobiecego. Potwierdzono również zdolność amoksycyliny do przenikania przez barierę łożyskową.8
Metabolizm
Amoksycylina podlega częściowemu metabolizmowi w organizmie. Jest wydalana z moczem częściowo w postaci nieczynnego kwasu penicylinowego, który stanowi od 10% do 25% ekwiwalentu początkowej dawki leku. Oznacza to, że znacząca część leku podlega procesom biotransformacji przed eliminacją z organizmu.9
Eliminacja
Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, co determinuje specyfikę farmakoterapii u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.10
U osób zdrowych średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 1 godziny, przy średnim klirensie całkowitym na poziomie około 25 l/godzinę. W pierwszych 6 godzinach od podania pojedynczej dawki 250 mg lub 500 mg, około 60-70% amoksycyliny jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. W dłuższej perspektywie czasowej (24 godziny), odsetek amoksycyliny wydalanej z moczem sięga 50-85%, co zależy od indywidualnych różnic metabolicznych i nerkowych.11
Istotne klinicznie jest, że jednoczesne podanie probenecydu znacząco opóźnia wydalanie amoksycyliny, co może być wykorzystywane w celu przedłużenia działania leku lub zwiększenia stężenia w osoczu.12
Wpływ czynników fizjologicznych i patologicznych
Wiek
Okres półtrwania amoksycyliny w fazie eliminacji u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat jest porównywalny z wartościami obserwowanymi u dzieci starszych i osób dorosłych. W przypadku bardzo małych dzieci (włączając wcześniaki) w pierwszym tygodniu życia, należy stosować specjalny schemat dawkowania – nie częściej niż dwa razy na dobę, co wynika z niedojrzałości nerkowej drogi wydalania.13
U pacjentów w podeszłym wieku występuje większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek, co może wpływać na kinetykę leku. Z tego powodu konieczne jest staranne dobieranie dawek, a w niektórych przypadkach wskazane jest monitorowanie czynności nerek.14
Płeć
Badania kliniczne nie wykazały istotnego wpływu płci na farmakokinetykę amoksycyliny podawanej doustnie zdrowym mężczyznom i kobietom. Oznacza to, że płeć nie stanowi czynnika determinującego dawkowanie leku.15
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmniejszenie całkowitego klirensu amoksycyliny z surowicy, które jest proporcjonalne do stopnia upośledzenia wydolności nerek. Jest to istotna informacja kliniczna, mająca bezpośredni wpływ na dobór odpowiedniego dawkowania u tych chorych.16
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zalecana jest szczególna ostrożność podczas ustalania dawkowania. Wskazane jest również regularne monitorowanie funkcji wątroby w trakcie terapii amoksycyliną. Mimo że wątroba nie jest głównym narządem eliminacji amoksycyliny, jej zaburzenia mogą wpływać na metabolizm leku i biodostępność.17
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania