Właściwości farmakodynamiczne
Amotaks Dis 500 mg

Amotaks Dis zawiera amoksycylinę, półsyntetyczną penicylinę beta-laktamową o rozszerzonym spektrum działania, dostępną w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1 g. Mechanizm działania polega na hamowaniu białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórek bakteryjnych. Skuteczność amoksycyliny zależy od czasu utrzymywania stężenia leku powyżej MIC (T>MIC). Oporność bakterii może wynikać z produkcji beta-laktamaz, modyfikacji PBP lub mechanizmów ograniczających penetrację leku. Wartości graniczne MIC według EUCAST 5.0 różnią się w zależności od gatunku, np. Enterobacteriaceae: ≤8 mg/l wrażliwe, >8 mg/l oporne; Enterococcus spp.: ≤4 mg/l wrażliwe, >8 mg/l oporne; Streptococcus pneumoniae i inne paciorkowce nie mają określonych wartości granicznych. Wrażliwość na amoksycylinę obejmuje m.in. Enterococcus faecalis, beta-hemolizujące paciorkowce, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori oraz Clostridium spp., natomiast oporność występuje m.in. u Enterococcus faecium, Acinetobacter spp., Pseudomonas spp. i wielu szczepów Bacteroides fragilis.

Właściwości farmakodynamiczne leku Amotaks Dis

Amotaks Dis zawiera amoksycylinę (w postaci amoksycyliny trójwodnej) i należy do grupy farmakoterapeutycznej: penicyliny o rozszerzonym spektrum działania, kod ATC: J01CA04. Produkt jest dostępny w trzech mocach: 500 mg, 750 mg oraz 1 g.1

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetyczną penicyliną (antybiotyk beta-laktamowy), która hamuje aktywność jednego lub więcej enzymów zwanych białkami wiążącymi penicylinę (PBP – ang. penicillin-binding proteins) w szlaku biosyntezy bakteryjnego peptydoglikanu. Peptydoglikan stanowi integralny strukturalny składnik ściany komórkowej bakterii. Zahamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórki bakteryjnej, po czym następuje zazwyczaj liza komórki i śmierć bakterii.2

Głównym wyznacznikiem skuteczności amoksycyliny jest czas, w którym stężenie leku utrzymuje się powyżej minimalnego stężenia hamującego (T>MIC).3

Mechanizmy oporności

Wyróżnia się trzy główne mechanizmy oporności bakterii na amoksycylinę:

  • Unieczynnienie przez beta-laktamazy bakteryjne
  • Zmiana struktury białek PBP, co zmniejsza powinowactwo leku przeciwbakteryjnego do miejsca docelowego
  • Nieprzepuszczalność błony komórkowej bakterii lub mechanizmy pompy wyrzutowej – mogą wywoływać oporność bakterii lub przyczyniać się do jej wystąpienia, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych4

Wartości graniczne wrażliwości

Wartości graniczne MIC (minimalne stężenie hamujące) amoksycyliny zostały określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee for Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST) wersja 5.0.5

Drobnoustroje Wartości graniczne MIC [mg/l] Wrażliwe ≤ Oporne >
Enterobacteriaceae 8 8
Staphylococcus spp.
Enterococcus spp. 4 8
Streptococcus grupy A, B, C i G
Streptococcus pneumoniae
Paciorkowce zieleniejące 0,5 2
Haemophilus influenzae 2 2
Moraxella catarrhalis
Neisseria meningitidis 0,125 1
Beztlenowe bakterie Gram-dodatnie, z wyjątkiem Clostridioides difficile 4 8
Beztlenowe bakterie Gram-ujemne 0,5 2
Helicobacter pylori 0,125 0,125
Pasteurella multocida 1 1
Wartości graniczne niezależne od gatunku 2 8

Warto podkreślić, że częstość występowania oporności wybranych gatunków może zmieniać się z upływem czasu i być różna w różnych rejonach geograficznych. W związku z tym należy odnieść się do lokalnych danych dotyczących oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności należy zasięgnąć opinii specjalistycznej, gdy lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność leku jest wątpliwa, przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń.6

Wrażliwość drobnoustrojów na amoksycylinę in vitro

Wrażliwość drobnoustrojów na amoksycylinę można podzielić na trzy kategorie:7

Gatunki zwykle wrażliwe:
  • Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:
    • Enterococcus faecalis
    • Paciorkowce beta-hemolizujące (grupy A, B, C i G)
    • Listeria monocytogenes8
Gatunki, u których może wystąpić problem oporności nabytej:
  • Tlenowe bakterie Gram-ujemne:
    • Escherichia coli
    • Haemophilus influenzae
    • Helicobacter pylori
    • Proteus mirabilis
    • Salmonella typhi
    • Salmonella paratyphi
    • Pasteurella multocida9
  • Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:
    • Gronkowce koagulazo-ujemne
    • Staphylococcus aureus
    • Streptococcus pneumoniae
    • Paciorkowce zieleniące10
  • Beztlenowe bakterie Gram-dodatnie:
    • Clostridium spp.11
  • Beztlenowe bakterie Gram-ujemne:
    • Fusobacterium spp.12
  • Inne:
    • Borrelia burgdorferi13
Drobnoustroje z opornością naturalną:
  • Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:
    • Enterococcus faecium14
  • Tlenowe bakterie Gram-ujemne:
    • Acinetobacter spp.
    • Enterobacter spp.
    • Klebsiella spp.
    • Pseudomonas spp.15
  • Beztlenowe bakterie Gram-ujemne:
    • Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych)16
  • Inne:
    • Chlamydia spp.
    • Mycoplasma spp.
    • Legionella spp.17

Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Amoksycylina całkowicie dysocjuje w wodnych roztworach w zakresie fizjologicznego pH. Substancja ta szybko i dobrze wchłania się po podaniu doustnym. Biodostępność amoksycyliny po podaniu doustnym wynosi około 70%. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) wynosi około 1 godziny.18

Parametry farmakokinetyczne amoksycyliny po podaniu 250 mg trzy razy na dobę, na czczo, grupie zdrowych ochotników, przedstawiają się następująco:19

Parametr Cmax [μg/ml] Tmax* [h] AUC(0-24 godz.) [μg·h/ml] T½ [h]
Wartość 3,3 ± 1,12 1,5 (1,0-2,0) 26,7 ± 4,56 1,36 ± 0,56

* Mediana (zakres)

W zakresie dawek od 250 do 3000 mg biodostępność (mierzona jako Cmax i AUC) przebiega liniowo proporcjonalnie do dawki. Na wchłanianie amoksycyliny nie ma wpływu jednocześnie przyjmowany pokarm.20

Amoksycylinę można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy.21

Dystrybucja

Z całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu około 18% jest związane z białkami. Objętość dystrybucji wynosi około 0,3 do 0,4 l/kg.22

Po podaniu dożylnym amoksycylinę wykryto w następujących tkankach i płynach ustrojowych:23

  • Pęcherzyk żółciowy
  • Tkanki narządów jamy brzusznej
  • Skóra
  • Tkanka tłuszczowa
  • Mięśnie
  • Płyn maziowy
  • Płyn otrzewnowy
  • Żółć
  • Ropa

Należy zaznaczyć, że amoksycylina nie przenika wystarczająco do płynu mózgowo-rdzeniowego.24

Badania na zwierzętach nie dostarczyły dowodów na znaczącą retencję tkankową pochodnych leku. Amoksycylinę, podobnie jak większość penicylin, można wykryć w mleku kobiecym. Wykazano również, że amoksycylina przenika przez łożysko.25

Metabolizm

Amoksycylina jest częściowo wydalana z moczem w postaci nieczynnego kwasu penicylinowego w ilościach odpowiadających od 10 do 25% początkowej dawki amoksycyliny.26

Eliminacja

Amoksycylina jest wydalana z organizmu głównie przez nerki.27

U osób zdrowych średni okres półtrwania amoksycyliny w fazie eliminacji wynosi około 1 godziny, a średni klirens całkowity około 25 l/godzinę. Około 60 do 70% amoksycyliny jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w czasie pierwszych 6 godzin od podania pojedynczej dawki 250 mg lub 500 mg. W różnych badaniach stwierdzono, że w czasie 24 godzin 50-85% amoksycyliny było wydalane z moczem.28

Jednoczesne podanie probenecydu opóźnia wydalanie amoksycyliny.29

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Wiek

Okres półtrwania amoksycyliny w fazie eliminacji u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat jest podobny do uzyskiwanego u dzieci starszych i u dorosłych. U bardzo małych dzieci (w tym u wcześniaków) w pierwszym tygodniu życia nie należy podawać leku częściej niż dwa razy na dobę z powodu niedojrzałości nerkowej drogi wydalania.30

U pacjentów w podeszłym wieku prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek jest większe, dlatego należy starannie dobierać dawki i przydatne może być kontrolowanie czynności nerek.31

Płeć

Po podaniu doustnym amoksycyliny zdrowym mężczyznom i kobietom nie stwierdzono znaczącego wpływu płci na jej farmakokinetykę.32

Zaburzenia czynności nerek

Całkowity klirens amoksycyliny z surowicy zmniejsza się proporcjonalnie do zmniejszającej się wydolności nerek.33

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy podczas dawkowania zachować ostrożność i regularnie kontrolować czynność wątroby.34

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.35

Warto zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczego działania amoksycyliny.36

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl